เจิดกระจ่างกลางฟ้า..ดาราเด่น
เคียงคู่จันทร์วันเพ็ญ..ไม่เร้นหนี
ดุจพู่กันจิตรกร..อ้อนราตรี
เคล้าเฉดสี..เหลื่อมลํ้า..อย่างชํานาญ
บรรจงแต้ม..แย้มพราย..ระบายสี
แห่งวิถีธรรมชาติ..อันวาดหวาน
สาดแสงเรื่อ..เรืองรอง..ก้องกังวาน
คือประทานลายพลิ้ว..แห่งนิ้วพรหม
ร่ายสะบัดซัดส่าย..ที่ปลายฟ้า
ประหนึ่งว่า..เครื่องประทิน..กลิ่นประสม
หอมรัญจวน..ชวนชิดสนิทชม
จึงอารมณ์สุนทรีย์...ก็มีมา
ขึงนภาฟ้าพราย...ระบายสี
ร่ายวลี..เขียนวาด..ตามปรารถนา
เรียงรสถ้อย..นิรมิตร..วิจิตรา
แทนภูษาห่มสรวง..ด้วยดวงดาว
หวานละมุน..อุ่นอวล..ยั่วยวนจิต
ละครั้งพิศ..ก็คล้าย..จะคลายหนาว
ประทับอยู่คู่ชิด...สนิทพราว
สุกสกาว..ลงวาง..ที่กลางใจ
กิ่งไผ่...ใบหลิว
ชื่อเรื่อง น่ารัก ออดอ้อน ซะหวานจังค่ะ ชอบๆ
...
แจ่มกระจ่างกลางฟ้า นภาลัย
เจิดจรัสอยู่ใน หทัยเสมอ
ทุกราตรียามได้คิดถึงเธอ
ยิ่งได้เจอยิ่งวาบหวามอยาก เอ่ยความนัย ...
แลเห็นจันทร์กระจ่างฟ้า นภาใส แจ่มจรัสกลางใจ คลายเศร้าหมอง
นึกถึงวันที่เคยเศร้าน้ำตานอง เมฆประคองจันทร์เคลื่อนเป็นเพื่อนใจ
มาร่วมอ้อนด้วยคนคะ กลอนเพราะมากเลยคะขอบคุณที่แวะเข้าไปเยี่ยมคะ ยินดีที่ได้รู้จัก นักกลอน นักกวี ขี้อ้อนเช่นกันคะ
แวะชิมรสร้อยถ้อยรจนา
ชื่อว่า จิตรกร...อ้อนราตรี
เพียงได้ลิ้มรสหวานคำกวี
ฝันในราตรีนี้..คงดีตลอดคืน
สวัสดีคะ
มาอ่านคำกวีแสนหวาน
และอบอุ่นก่อนนอนคะ
สุนทรีย์จังเลย คุณมีพรสวรรค์มากนะคะ