เมื่อวานนั่งทบทวนงานและวาดภาพ การจัดสรรเวลาเป็นความจำเป็นที่ขาดไม่ได้ เพราะเครื่องมือมีผู้รอจ่อคิวใช้งานระยะเวลาทำงานก็เหลืออยู่จำกัดมาก ๆ กับฝีมือและข้อจำกัด ณ วันนี้ทำให้เห็นอะไร เห็นว่า ทุกครั้งที่เวลากระชั้น ใจหนูจะบีบตนเอง พอมันเครียดจะรู้สึกได้ถึงการสาดกรดเข้ามาในกระเพาะอาหารและหายใจอย่างอึดอัด แล้วลำไส้ก็จะค่อย ๆ มีลมเคลื่อนตัว เกิดอาการท้องบวม แต่ถ้ามีสติอยู่กับลมหายใจ อาการนี้จะเบาลง แปลกตรงที่ถ้าอยู่กับลม จะทำงานได้มากขึ้น งานจะออกมาสมบูรณ์มากขึ้น แต่เมื่อไหร่ที่คาดหวังจะเกิดความหงุดหงิด แล้วงานที่ทำไว้อาจจะพาลเสียหายได้
เพื่อนร่วมงานเป็นปัจจัยหนึ่งที่หนูตั้งมั่นทำความเข้าใจ แต่ละคนแตกต่างแต่ก็มีจุดร่วมคือ รับผิดชอบต่อหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย เป็นความประทับใจที่ได้มีโอกาสรู้จักทุกคน
