วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2553 เป็นวันที่ดิชั้นตื่นเช้ามากๆ เพราะปกติแล้วนั้นเป็นคนที่ค่อนข้างตื่นสาย หากไม่ได้มีธุระอะไร และเนื่องจากเมื่อคืนยังเป็นวันที่ไปสังสรรค์กับเพื่อนๆ จึงได้กลับมาค่อนข้างดึก จึงมีเวลานอนไม่ค่อยพอสักเท่าไหร่ วันที่ 20 กุมภาพันธ์ 2553 ได้มีการนัดหมายระหว่างอาจารย์และนิสิตภาควิชาส่งเสริมและนิเทศศาสตร์เกษตรปี 3 ให้มาเจอกันที่ลานสาวโห่ เวลา 7.00 น. หากพูดถึงลานสาวโห่ หลายคนที่ไม่ได้เรียนอยู่ที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์ วิทยาเขตกำแพงแสน ก็คงจะไม่รู้จัก แต่หากมีโอกาส ดิชั้นจะมาเล่าให้ฟัง เวลา7.00น.นั้นดิชั้นก็มาตามที่นัดหมาย แต่ว่าไปด้วยอารมณ์อึน(เป็นอาการของคนนอนไม่ค่อยพอ ร่างกายอ่อนเพลีย รู้สึกไม่ค่อยอยากจะตอบสนองอะไรสักเท่าไหร่) แล้วก็เช็คชื่อขึ้นรถไปตามระเบียบ ตามกำหนดการจุดหมายที่จะไปคือ วัดพระธรรมกาย ใช้เวลาเดินทางประมาณ 2 ชั่วโมงได้ เมื่อเดินทางถึงที่วัดพระธรรมกายแล้วนั้น ก็ได้พบกับพี่ๆKU ที่อยู่ในวัดพระธรรมกาย มาทำความรู้จัก แนะนำตัวให้ได้รู้จักกัน แล้วจึงได้มีการนิมนต์หลวงพี่เอ็มมาเทศนา สอนในเรื่องต่างๆ ทำให้ได้รู้ว่าการนั่งสมาธินั้นไม่จำเป็นที่จะต้องนั่งขัดสมาธิ เราจะนั่งท่าใดๆก็ตาม แต่หากว่าเรามีสมาธิกับมันก็เป็นสิ่งที่เพียงพอแล้ว แต่มีสิ่งๆหนึ่งที่ดิฉันยังคงสงสัยอยู่จนถึงทุกวันนี้ ไม่ทราบว่าท่านอื่นๆจะสงสัยเหมือนกันไหม ที่ว่าเพราะอะไรการนั่งสมาธิต้องนึกถึงสิ่งอะไรกลมๆ แล้วก็กลิ้งๆไปจนถึงในท้อง เปลี่ยนไปเป็นลูกกลมๆที่มีแสง น่าสงสัยจริงๆ หลังจากนั้นก็มีการพาไปทำบุญกันในส่วนอื่นอีก เป็นการถวายภัตราหาร และถวายโคม เพื่อเป็นการส่องสว่างในชีวิต หลังจากนั้นก็เป็นการไปปล่อยปลาเพื่อเป็นการคืนชีวิตให้กับสัตว์ การคือชีวิตนั้นก็ไม่จำเป็นต้องเป็นสัตว์ใหญ่ เพราะไม่ว่าสัตว์เล็กหรือสัตว์ก็เป็นสิ่งมีชีวิตเช่นกัน ดังนั้นเราควรที่จะรู้จักการรักษาศีล 5 เอาไว้ให้มากๆ เพราะว่าการรักษาศีล 5 เป็นสิ่งที่ทำไม่ยากนัก หากว่าต้องการทำ และการรักษาศีลนั้น หากเราสามารถรักษาได้วันละข้อ สองข้อได้ ก็เป็นสิ่งที่ดีเหมือนกัน ถือซะว่าเป็นการเริ่มต้นในการทำดี ก็จะทำให้เราสามารถรักษาศีล 5 ได้ไม่ยาก หลังจากนั้นก็เป็นการเดินทางกลับ การทำบุญวันนี้ถือได้ว่า เป็นวันที่รู้สึกแจ่มใส และรู้สึกสบายใจอีกหนึ่งวัน เนื่องจากเป็นวันที่เราได้มีการทำบุญร่วมกับผู้คนเป็นจำนวนมาก สำหรับวันนี้ต้องขอขอบคุณท่านอาจารย์มากๆนะคะ ที่ทำให้ได้มีการไปทำบุญ ทำอีกวันหนึ่งมีความสุข
การเดินทาง 1 วัน
การเดินทาง 1 วัน
สาธุ...ขออนุโมทนาบุญด้วยนะคะ
ครูกระเเต
อนุโมทนาบุญด้วยค่ะ
ครูเข้ามาอ่านแล้วนะค่ะ