การบริหารการศึกษาของประเทศที่พัฒนาแล้ว เทียบเคียงกับประเทศไทย

    จากการที่ผมไปเข้าประชุมวันที่  26 - 27 ที่ผ่านมา  ผมมีโอกาสได้ฟังบรรยายจากผู้บริหารระดับสูงท่านหนึ่ง  ท่านได้วิเคราะห์การบริหารการศึกษาของประเทศตะวันตกที่ประสบผลสำเร็จน่าสนใจมากครับ 

 

      ท่านวิเคราะห์เอาไว้ว่าที่ประเทศตะวันตกบริหารการศึกษาประสบผลสำเร็จ เพราะ

 

    1. บริหารโรงเรียนด้วยความไว้เนื่อเชื่อใจกัน(Trust)  ไม่มีการตรวจโรงเรียน  ไม่มีการประเมินภายนอกแบบ สมศ.   ใช้ระบบการประเมินตนเองของโรงเรียนเป็นหลัก 

 

    2.  ผู้บริหารมีภาวะผู้นำ  ผู้นำในที่นี้ ไม่ใช่ผู้นำการเปลี่ยนแปลง  แต่เป็นผู้นำที่เน้นเรื่องการเรียนการสอน  ผู้นำที่เน้นการยกระดับผลสัมฤทธิ์ทางการเรียน 

 

   3. สืบเนื่องจากข้อ 2 ผู้บริหาร จะแม่นเนื้อหาวิชาการอย่างมากๆ  สอนหนังสือเก่ง  แม่นเนื้อหาวิชาการ  การบริหารตามมาทีหลัง

 

   4. ผู้บริหารสร้างมูลค่าเพิ่มให้โรงเรียนได้ด้วยตนเอง   

 

    5. นำ ICT มาใช่อย่างจริงจังถึงตัวผู้เรียน

 

     เรื่องนี้ ผมเห็นด้วยเป็นที่สุดกับ ข้อ  2  ข้อ 3  ครับ  เพราะจะเปิดอู่ได้  ต้องปะยางเป็นครับ

 

     รอง ผอ. โรงเรียนท่านหนึ่ง ท่านคุยกับผมว่าเป็นเรื่องจริง เพราะในอดีต ผู้บริหารโรงเรียนของท่านคนหนึ่ง ชอบสอนหนังสือ  เก่งวิชาการ  แม่นเนื้อหาวิชาการ  ยุคนั้น เด็กที่โรงเรียนคะแนนดี  สอบเข่าได้มาก   หลังจากนั้นมา  พอท่านเกษียณไป วิชาการก็แผ่วมาตามลำดับ

 

     อาจารย์ที่สอนในระดับปริญญาโท ภาควิชาหลักสูตรและการสอนท่านหนึ่ง  ท่านเล่าให้ฟังว่าท่านเคยเสนอว่า   ปริญญาโทบริหาร ควรให้เรียนเรื่องหลักสูตร  แต่แนวคิดของท่านไม่ได้รับการยอมรับ  เพราะบริหารการศึกษาในบ้านเรา  เขาไม่ค่อยเน้นวิชาการ  ไม่เน้นหลักสูตร ไปเน้นแต่เรื่องบริหาร 

 

      ครับ ในวงการศึกษาจึงมีคนเรียนบริหารกันมาก  มีคนมาสอบเป็นผู้บริหารกันหลายคน

 

       แต่เรื่อง หลักสูตร เรื่อง วิชาการ  จะสอนกันอย่างไร  จะทำอย่างไรให้เด็กได้คะแนนดี  จึงไม่ค่อยได้รับการใส่ใจจากผู้บริหารครับ