ค่ายภาษาอังกฤษโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนจังหวัดพิษณุโลก ได้รับความอนุเคราะห์ด้านงบประมาณจากมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม

  เมื่อวานหลังจากที่สอนนิสิตที่มหาวิทยาลัยเกษตรศาสตร์เสร็จตอนสี่โมงเย็นก็เดินทางมาที่สถานนีขนส่งหมอชิต เพื่อเดินทางต่อมาที่จังหวัดพิษณุโลก ผู้เขียนมาช่วยจัดค่ายภาษาอังกฤษโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนจังหวัดพิษณุโลก ซึ่งได้รับความอนุเคราะห์งบประมาณจากมหาวิทยาลัยราชภัฏพิบูลสงคราม

  ออกเดินทางจากที่สถานนีขนส่งหมอชิตมาถึงที่จังหวัดพิษณุโลกตอนเวลา 23.00 น. เป็นชายพเนจรอีกแล้วครับ วันนี้คือวันศุกร์ที่ 26จนถึงวันอาทิตย์ที่28กุมภาพันธ์จะมีนักเรียนจำนวน 40 คนและครูตำรวจตระเวนชายแดนจำนวน 10 ท่านจาก 3 โรงเรียนคือโรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนบ้านรักไทย โรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนบ้านลาดเรือและ โรงเรียนตำรวจตระเวนชายแดนบ้านนุเทียน ซึ่งอยู่ในการดูแลของกองกำกับตำรวจตระเวนชายแดนที่ 31 มาร่วมจัดกิจกรรมร่วมกัน

  ผู้เขียนมาเขียนบันทึกก่อนเนื่องจากว่า อาจารย์น้องลูกหว้าซึ่งช่วยติดต่อประสานงานบอกผู้เขียนว่า บางทีอาจจะไม่มีสัญญาณโทรศัพท์ นั่นหมายความว่า ผู้เขียนจะไม่สามารถใช้ internet ได้ (วัยรุ่นเซ็งเลย)

  ตอนนี้อยากเอาภาพคุณลุงท่านหนึ่งที่กรุงเทพฯ ขายสินค้าอยู่ข้างทางมาให้ดู ถึงลุงพูดไม่ได้ แต่ผู้เขียนติดต่อคุณลุงด้วยสายตา บางทีเมื่อใจตรงกันก็ไม่จำเป็นต้องพูดก็ได้ใช่ไหมครับ  ลุงไม่ได้มาขอเงิน แต่คุณลุงเอาสินค้ามาแลก ผู้เขียนเลยซื้อมาตัวหนึ่ง เสียดายผู้เขียนใช้ภาษามือไม่เก่งเลยสื่อสารกันได้ไม่มาก

  ฝีมือคุณลุงดีทีเดียว  แบบลุงเนี่ย ผู้เขียนบอกได้เลยว่า ชีวิตต้องสู้ ไม่ได้งอมืองอเท้าขอใคร  ผู้เขียนขอไปทำงานเพื่อชาติต่อก่อน…เจ้าหน้าที่มารับตอนตี 5.30น.ผู้เขียนเข้าใจว่าเดินทางหลายชั่วโมง ทันทีที่สามารถใช้ internet ได้ จะเอาภาพนักเรียนมาให้ดูครับ(จะลงแดงก่อนหรือเปล่าก็ไม่รู้)…ขอบคุณครับที่มาอ่าน…

 เอารูปนักเรียนมาให้ดู

กิจกรรมนักเรียน

บรรยากาศสถานที่กิจกรรมนักเรียน

ปล.ยังไม่ได้ติดต่อพี่ครูคิม พี่ครูแมว พี่ครูธนิตย์ พี่ครูนก พี่ครูใจดีหรือสมาชิกแถวๆๆพิษณุโลกเลย…เพราะมาถึงดึกแล้วไปโรงเรียนแต่เช้าขอโทษด้วยครับ…