วันที่ 19 กุมภาพันธ์ 2553 เป็นวันสุดท้าย ของการประชุม ผู้ฟังยังเต็มห้องเช่นเคย เป็นการนำเสนอรูปแบบการดูแลผู้ป่วยมะเร็งผู้ใหญ่ระยะสุดท้ายศรีนครินทร์ โดยคุณดวงพร สีจร และคุณวราพร พาดี(พยาบาล) ต่อด้วยรูปแบบการดูแลผู้ป่วยมะเร็งเด็กระยะสุดท้ายศรีนครินทร์ นำเสนอโดย เกศนี บุณยวัฒนางกุล (พยาบาล) ตัวแทนนำเสนอของทีมฯ จากนั้น พี่ปัด ดร. ปัทมา วาจามั่น (พยาบาล) จากศูนย์ PCU ดูแลต่อเนื่อง มหาราชนครราชสีมา นำเสนอการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายโดยใช้ชุมชนเป็นฐาน
ภาคบ่าย Case discussion เด็ก 2 ราย โดยรศ. นพ. สุรพล เวียงนนท์ และตามด้วย Case discussion (ผู้ใหญ่) 3 ราย โดย รศ. พญ. เอื้อมแข สุขประเสริฐ และคณะ ผู้เข้าประชุมถาม-ตอบ และแลกเปลี่ยนความคิดเห็นดีมากในรายละเอียดแต่ละเคส และ ปิดการประชุม
สิ่งที่ได้รับจากการประชุม Palliative 4 วัน
ความรู้เกี่ยวกับการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้าย ทุกประเด็น เนื่องจากได้รับมอบหมายให้เป็นผู้จัด schedule การอบรมครั้งนี้ และรับผิดชอบประสานวิทยากรทั้งหมดทั้งภายในและภายนอก รวมทั้งร่วมเป็นวิทยากร 2 topics ฉันมองว่าการอบรมครั้งนี้ ประสบผลสำเร็จ
1. ผู้เข้าอบรมเกินเป้าที่วางไว้ (เกือบ 300 คน) แสดงว่าเป็นหัวข้อที่คนกำลังให้ความสนใจกระมัง
-
ผลการประเมินความรู้ ประสบการที่ได้รับออกมาในระดับดี และพึงพอใจสูง(rating 3-4 คะแนน)
-
ผู้เขาอบรมสนใจทุกหัวข้อ ดูจากห้องประชุมแน่นทุกวัน แม้กระทั่งวันสุดท้าย
ปัญหาอุปสรรคที่แต่ละที่ต้องร่วมมือกันและพัฒนาต่อยอด
-
การพัฒนาบุคลากรต่อเนื่อง
-
การสร้างทีมงานที่เข้มแข็ง
-
การสร้าง networking
-
การตั้งศูนย์ supply เครื่องมือ แชร์ resources ต่างๆ แบบประเมิน แบบวัดต่างๆ guidelines เป็นต้น
บรรยากาศวันสุดท้าย
พี่เจี๊ยบ อาจารย์ดวงพร สีจร และพี่อ๋อย วราพร พาดี บรรยาย รูปแบบการดูแลผู้ป่วยมะเร็งผู้ใหญ่ระยะสุดท้าย
และเกศนี เป็นตัวแทนทีมเด็กมะเร็งนำเสนอการดูแลผู้ป่วยเด็กมะเร็งระยะสุดท้าย รพ ศรีนครินทร์
พี่ปัด ดร ปัทมา วาจามั่น นำเสนอรูปแบบการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายโดยใช้ชุมชนเป็นฐาน
..................................................................
ภาคบ่าย Case Discussion ผู้ใหญ่ และเด็ก
เคสเด็กฉันนำเสนอ 2 cases โดยท่านอาจารย์สุรพล ให้ข้อคิดเห็นเพิ่มเติมการบอกความจริง การวางแผนร่วมกับครอบครัว การดูแลต่อเนื่องระยะยาว ปัญหาอุปสรรค ทีมและผู้เข้าประชุม แลกเปลี่ยนเพิ่มเติม
เช่น เราทำดีหรือยัง การบอกความจริงเด็กและครอบครัว ความยากง่ายในการ approach การมีส่วนร่วมตัดสินใจของครอบครัว advance care planing และ goal setting ..living will..
ความตายไม่ใช่การดับตะเกียง แต่เป็นการค่อยๆ หรี่แสงไฟ และเริ่มต้นใหม่ของรุ่งอรุณ..
ดูแลคนไข้นานๆ อาจารย์บางท่านบอกว่า อย่าลืมดูแลตัวเองดังสไลด์บนค่ะ
หวังว่าท่านคงได้สิ่งที่ต้องกลับไปพัฒนาทีมการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายในโรงพยาบาลของท่าน และเป็นเครือข่ายร่วมดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้ายในอนาคตร่วมกันค่ะ
ทีมผู้บริหารงานบริการพยาบาล รพ ศรีนครินทร์ นำโดยท่าน อาจารย์จินตนา บุญจันทร์ และคณะ
ด้วยความปรารถนาดี
เกศนี บันทึก FEB 24, 2010..10:20 pm..
สวัสดีค่ะคุณเกด
บันทึกนี้ทำให้นึกถึงการดูแลพ่อที่ป่วยเป็นมะเร็งระยะสุดท้าย
เมื่อสิบกว่าปีที่แล้วการดูแลผู้ป่วยมะเร็งระยะสุดท้ายเป็นไปด้วยความลำบากกว่าสมัยนี้ค่ะ
แม้แพทย์ผู้รักษาได้ให้การแนะนำเป็นอย่างดี....แต่บางที่เราต้องการหาข้อมูลที่จะสืบค้นหาเพิ่มเติม
เพื่อจะ ปฎิบัติ ต่อผู้ป่วย ให้ท่านได้อยู่กับเรานานๆ
บางทีเราก็เกรงใจคุณหมอโทรศัพท์ไปสอบถามโน่นนี่จุกจิกอยู่บ่อยๆ
โครงการนี้เป็นโครงการที่ดีมาก
แต่หากจะมีการสร้างภาคีเครือข่าย จัดอบรมแบบนี้ตามอำเภอต่างๆก็จะเป็นประโยชน์
ต่อผู้ที่สนใจมากยิ่งขึ้น(ครูกระแตคนนึงค่ะ)
ขอบคุณบันทึกดีๆที่แบ่งปันค่ะ
ครูกระเเต
เสียดายว่าจะไปทักพี่ปัทมา เลยลืมไปเลยค่ะ
เกดจะไปแมกซิโกเมื่อไหร่นะ
มาตายี ดีใจมากที่ครูกระแตสนใจหัวข้อการดูแลผู้ป่วยระยะสุดท้าย Dead and dying can be experienced นืสั by the palliative care patient..คนไข้และญาติเท่านั้นที่จะเข้าใจว่ามันคืออะไร มันเป็นอย่างไร เราต้องเรียนรู้ ฟังสิ่งที่เขาบอกค่ะ...ในอนาคตเชื่อว่า น่าจะมีหลักสูตรในโรงเรียนแก่เด็กๆ ว่าผู้ป่วยระยะสุดท้ายเป็นอย่างไร ถ้ามีผู้ป่วยระยะสุดท้ายอยู่ที่บ้าน จะดูแลหรือมีแนวทางปฏิบัติอย่างไร เป็นต้นค่ะ ที่เครือข่ายพุทธิกาจะมีหลักสูตรการเผชิญความตายอย่างสงบ ฝึกให้เรารู้จักและคุ้นชินกับความตาย แบบว่าเป็น workshop ฝึกปฏิบัติและเรียนรู้ตายก่อนตายค่ะครูกระแต ขอบคุณนะคะ
เดินทางปลอดภัยนะคะ ขอให้สนุกกับการเดินทางและการทำงานค่ะ
สวัสดีค่ะคุณเกด เกศนี บุณยวัฒนางกุล
มาทักทายทำความรู้จักค่ะ
และ... มาชวนไปดูเด็กๆ แข่งหุ่นยนต์ค่ะ..
มาเชิญชวนไปให้กำลังใจเด็กๆ หน่อยนะคะ
วันมาฆะบูชา ไปทำบุญตักบาตร และเวียนเทียนกันนะคะ
รักษาสุขภาพด้วยนะคะ