เสียชีพ อย่าเสียสัตย์
- กิจกรรมที่ผ่านมาในเดือนนี้ ที่สำคัญและผ่านไปด้วยดี คือ การเข้าค่ายพักแรมลูกเสือ เนตรนารี ภายในเครือข่ายส่งเสริมประสิทธิภาพทางการศึกษา นครไทย ๔
- ในปีนี้นั้นกำหนดไว้ที่โรงเรียนเกษตรสุขราษฎร์บำรุง นักเรียนประมาณ ๒๐๐ กว่าคน จาก ๑๑ โรงเรียน และคณะครูเกือบ ๑๐๐ คน กำหนดไว้ ๒ คืน ๓ วัน
- ครูภาศรีนั้นอยู่ฝ่ายเอกสาร ,ถ่ายภาพ และครัว งานในหน้าที่ที่ได้ครั้งนี้ก็สนุกสนานไปอีกแบบ เอกสารได้เตรียมการไว้ล่วงหน้าแล้ว คือ สมุดบันทึกของลูกเสือ เนตรนารี แต่ละหมู่ ประกอบด้วย รายชื่อสมาชิก กำหนดฐานความรู้ ผจญภัยต่างๆ กฎ คำปฏิญาณ เพลง และสมุดรวมเพลงลูกเสือ มีไว้เผื่อวิทยากรต้องการใช้
- วันแรกรับรายงานตัว ๐๘.๐๐ น. เป็นช่วงของคณะวิทยากรดำเนินการ ครูภาศรีก็มาอยู่ที่ครัวมาดูว่าจะช่วยสิ่งใดได้บ้าง เพราะงานถ่ายภาพนั้นให้น้องๆๆ ๒ คน ไปทำหน้าที่แล้ว ที่ในครัวยังไม่มีงานมากนัก เพราะอาหารกลางวันนั้นให้นักเรียนเตรียมมาจากบ้าน และรอวัตถุดิบ เช่น หมู และผักต่างๆ ก็จะมาหัวหน้าครัวคอยกำหนดงาน และอาหารในแต่ละมื้อ
- ยังไม่มีอะไรทำก็เลยไปหางานเอกสารเผื่อมีอะไรที่วิทยากรต้องการ เลยไปตั้งแก๊งกับน้องๆ ที่ห้องคอมฯ
- เมื่อถึงเวลาให้ลูกเสือ เนตรนารีแต่ละหมู่ไปตั้งเต็นท์ที่พักแรม เลยชวนน้องที่เป็นครูพี่เลี้ยงประจำหมู่ไปดูเด็กๆ (น้องพึ่งเป็นครู)
- ไปถึงเด็กๆมีคนช่วยกางเต็นท์เสร็จแล้ว ก็เลยสอบถามถึงหัวหน้าหมู่ ภาระกิจของแต่ละคนว่ามีหน้าที่รับผิดชอบอะไรบ้าง เราก็ตรวจดูความเรียบร้อย การจัดวางกระเป๋า ที่นอน ภายในเต็นท์
- แบ่งเนตรนารีมาทำที่วางจาน วางสิ่งของ ที่ใส่ขยะ เดี๋ยวนี้สะดวกไม่ต้องขุดหลุมเปียก หลุมแห้ง แต่ใช้ถุงดำ บางส่วนไปรับข้าว และหมู ผัก อื่นๆ คนนึงก่อไฟ คนนึงซาวข้าว คนนึงหั่นผัก หั่นหมู สามคนทำราวตากผ้า ที่เหลือไปอาบน้ำ
- เมนูมื้อเย็นข้าวสวย(แฉะนิ้ดนึง) หมูทอด ผัดพริกแกงถั่วฝักยาว
- วันที่สองทำกิจกรรมตามฐาน ครูภาศรี กับน้องๆ ช่วยงานอยู่ในครัว วันนี้ทำลาบหมู ครูรุ่นพี่ให้ครูเด็กๆ โชว์ฝีมือ อร่อยรึเปล่าไม่รู้ไม่กล้ากิน 5555+++
- ตอนเย็นสังสรรกับพี่ๆ น้องๆ กลางคืนมีรอบกองไฟ ครูภาศรีไม่ได้ดูการแสดงเพราะหลับไปแล้ว ไม่ได้เหนื่อยแต่ง่วง
- ตอนเช้าวันที่สามเดินทางไกล ในครัวเตรียมอาหารกันวุ่น เพราะลูกเสือ เนตรนารีไม่ได้เตรียมทำอาหารไว้กินตอนเดินทางไกล ตรวจสอบได้ว่า ตอนเช้าทอดหมูกินเล่นๆ หมด ไม่หุงข้าว เพราะคิดว่าจะเลิกค่ายเร็ว
- แต่ผิดคาดการเดินทางไกลนั้น แต่ละฐานเส้นทางวกวน ไกล (เค้าว่าอย่างนั้น ไม่ได้ไปดู) เพราะพื้นที่เป็นที่สูง เป็นภูเขาน้านแหละ ทำให้ครูแม่ครัวต้องวางแผนทำอาหารใส่ถุง และขึ้นรถยนต์ไปแจกตามฐานต่าง ๆ (ไม่ได้ไปกับเค้าอีก ...กลัวลำบาก..) ก็จริงๆ น้องๆ ที่ไปแจกกลับมาเกือบอ้วก ครูภาศรีคิดถูกแล้ว
- เห็นใจแต่เด็กๆ สอบถามหมู่ที่เดินมาถึงก่อนหน้าตาอ่อนระโหย หมดแรง แต่ปากบอกว่าไม่เป็นไรค่ะ / คะรับ เลยให้ไปเก็บเต็นท์ และคืนอุปกรณ์
- จบการเข้าค่าย นักเรียนส่วนใหญ่ที่สอบถามก็ได้รับประสบการณ์ สนุกสนาน และได้เจอเพื่อนๆ ได้ทำกิจกรรมร่วมกัน
- ครูภาศรีก็สนุกด้วยค่ะ
