เมื่อวันที่ ๒๐ ม.ค. ๕๓ มีหลักสูตรปริญญาเอกหลักสูตรหนึ่งเข้าขออนุมัติดำเนินการจากสภามหาวิทยาลัยมหิดล    แล้วสภายังไม่สะดวกใจที่จะอนุมัติ   มีมติให้กลับไปปรับปรุงความคิดเสียใหม่


          ทำให้กรรมการสภาหลายคนมาให้ความเห็นกับผมเรื่องหลักการเปิดหลักสูตรปริญญาเอกของมหาวิทยาลัยมหิดล    ซึ่งผมคิดว่า น่าจะเป็นหลักการที่ดีสำหรับมหาวิทยาลัยวิจัยระดับโลก   จึงนำมาบันทึกไว้ เป็นข้อ ลปรร.


   ต้องเริ่มด้วยการสร้างฐานวิจัย    การเปิดหลักสูตร ป. เอกโดยอาจารย์ยังไม่มีฐานงานวิจัยของตนเอง ไม่ใช่วัฒนธรรมของมหาวิทยาลัยวิจัยระดับโลก  


   ตัวแรงจูงใจหลักในการเปิดหลักสูตรต้องไม่ใช่เพื่อความมั่งคั่งด้านเงินตรา   แต่เป็นความมั่งคั่งด้านปัญญาหรือความรู้   ม. มหิดล และ ม. วิจัยระดับโลกต้องไม่เปิดหลักสูตรที่ทำให้ตนเองอ่อนแอด้านการวิจัย


  การเริ่มที่การสร้างฐานวิจัยโดยอาจารย์   จะทำให้อาจารย์มีชื่อเสียง สามารถดึงดูดศิษย์ที่เก่ง ต้องการเรียนรู้จริงๆ มีความพิศวงจริงๆ เข้ามาเรียน


   มหาวิทยาลัยวิจัยระดับโลกต้องเลือกนักศึกษา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง นศ. ป. เอก   เลือกเฉพาะ นศ. ที่มีแรงบันดาลใจ มีความพิศวง ต่อเรื่องที่ตนสนใจ อย่างถึงขนาด


   มหาวิทยาลัยวิจัยต้องไม่รับนักศึกษาที่เข้าเรียนเพียงเพราะอยากได้ปริญญา    และอยากเรียนง่ายๆ ไม่ต้องการทำงานหนัก 

 


วิจารณ์ พานิช
๓๐ ม.ค. ๕๓