บริเวณวังเพชรบูรณ์ในสมัยก่อน คือบริเวณเซ็นทรัลเวิร์ลเดี๋ยวนี้ ผมไปนอนที่โรงแรมเซนทารา แกรนด์ ๓ คืน คือ ๒๗ – ๒๙ ม.ค. ๕๓ ในโอกาส PMA Conference 2010
ทุกเช้าของวันที่ ๒๘ – ๓๐ ผมออกไปวิ่งออกกำลังกายและศึกษาสถานที่และชีวิตผู้คนในบริเวณโดยรอบ เจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยของโรงแรมผู้มีอัธยาศัยแนะนำให้ไปวิ่งที่สวนลุมฯ ผมขอบคุณและบอกว่าเคยไปวิ่งแล้ว อยากวิ่งดูชีวิตผู้คนแถวนี้ยามเช้ามืดมากกว่า
ผมมีหลักคิดว่า สถานที่ใหญ่โตทันสมัยราคาแพง ไม่ว่าที่ใดในโลกจะค้ำยันหรือหนุนอยู่โดยกลุ่มคนที่มีฐานะยากจนจำนวนหนึ่ง ที่มีวิถีชีวิตง่ายๆ แออัด และไม่ถูกสุขภาพ ซึ่งผมก็ไปพบชุมชนหลังวัดปทุมวนาราม ที่ตรงปากซอยจะมีคนมาตั้งแผงลอยขายอาหาร ซอยแคบและเฉอะแฉะ รวมทั้งคนพลุกพล่าน ผมจึงไม่ได้เข้าไป ยังเสียดายจนบัดนี้ว่าผมน่าจะเข้าไปดู
วัดปทุมวนารามอยู่ระหว่างปรับปรุงอาคารหลายหลัง สถานที่จึงไม่สวยงาม ยิ่งมีรถเข้าไปจอดเต็ม ยิ่งทำให้ดูพลุกพล่าน ยิ่งทางวัดเปิดทางเดินให้คนเดินจากทางด้านหลัง ที่อยู่ทางทิศตะวันตก ยิ่งทำให้พลุกพล่านมาก ไม่รู้สึกเป็นสัปปายะสถานเลย
นอกจากนั้นยังเสียงดัง ผมรู้สึกว่ามีมลภาวะทางเสียงในวัดมากเกินกว่าที่จะเป็นสถานที่เงียบสงบเพื่อฝึกความสงบของจิตใจ เมื่อวิ่งออกไประหว่างวัดกับเซ็นทรัลเวิร์ลจึงพบว่า เซ็นทรัลเวิร์ล เอาส่วนหนวกหูของเครื่องปรับอากาศมาไว้คร่อมถนนทางเข้าติดกับวัด ผมคิดว่าฝ่ายสถาปนิกด้านสิ่งแวดล้อมของ กทม. น่าจะมีความละเอียดอ่อนและรอบคอบพอ ที่จะไม่อนุญาตให้โลกแห่งธุรกิจเบียดเบียนโลกทางจิตใจทางอ้อมโดยไม่รู้ตัวเช่นนี้ เท่ากับปิดกั้นโอกาสที่ผู้คนจะได้อาศัยวัดเป็นที่สงบจิตใจ เพราะวัดก็ไม่สงบเสียแล้ว
ผมวิ่งไปดูคลองแสนแสบตรงสะพานเฉลิมโลก ประตูน้า เห็นน้ำดำและมีกลิ่นแล้วรู้สึกว่าเป็นโอกาสและความท้าทายยิ่งที่ กทม. และหน่วยงานด้านสิ่งแวดล้อม จะทำโครงการใหญ่ ทำให้คลองต่างๆ ทุกคลองในกรุงเทพ เปลี่ยนจากคลองน้ำเน่า กลายเป็นคลองน้ำสะอาด ผมเชื่อว่าเทคโนโลยีปัจจุบันทำได้ โดยทำร่วมกับการเคลื่อนไหวทางสังคม
ผมเสียดายที่ไม่ได้หาทางเข้าไปชมท่าประตูน้ำ
ถนนพระราม ๑ กลายเป็นสถานที่ร่มครึ้ม เพราะมีรางรถไฟฟ้า บีทีเอส คร่อมถนน และ ๒ ข้างถนนก็มีตึกสูงใหญ่ขนาบอยู่ ยังดีที่เขาออกแบบภูมิสถาปัตย์ให้มีต้นไม้ช่วยลดความแข็งของบรรยากาศ
ผมได้วิ่งซึมซับชีวิตคนยากคนจนสมใจ พร้อมทั้งทำใจแผ่เมตตาและแผ่ความรู้สึกขอบคุณที่ชีวิตต่ำต้อยยากลำบากของเขาช่วยเอื้อเฟื้อให้ผมและครอบครัวมีชีวิตได้อย่างสุข สบาย ผมตั้งปณิธานว่า ผมจะใช้ความสามารถเล็กน้อยของตน ยกระดับความเป็นอยู่ของคนเหล่านี้ในทางอ้อม ผมอยากให้สังคมของเรามีช่องว่างระหว่างคนรวยกับคนจนน้อยลง
ไปอยู่และนอนกับบรรยากาศศูนย์การค้า ๓ วัน ๓ คืนเต็ม กลับมาบ้านปากเกร็ดได้บรรยากาศธรรมชาติ บอกตัวเองว่าเรามีบุญล้นเหลือที่ได้อยู่บ้านที่มีธรรมชาติร่มรื่นสุขสบายอย่างนี้
วิจารณ์ พานิช
๓๑ ม.ค. ๕๓
 |
คลองแสนแสบรอผู้มีวิสัยทัศน์เปลี่ยนเป็นคลองน้ำใส |
 |
คนเหล่านี้ขยันทำมาหากินแต่เช้า แต่ทำไมเขาจึงยากจน |
 |
ภูมิสถาปัตย์ช่วยลดความแข็งของบรรยากาศป่าคอนกรีตด้วยต้นไม้ |
 |
ถนนพระราม ๑ อันร่มรื่น |
 |
ภายในวัดปทุมวนารามฯ |
 |
ทางเข้าวัด ไม่ให้บรรยากาศแห่งความสงบ |
 |
อาคาร ๒ ชั้นตรงหน้าคือส่วนที่ศูนย์การค้าเอาเสียงดังมาประเคนวัด |
