ท่าน ผอ.P  นาย สมนึก โทณผลิน  มอบหนังสือเล่มนี้  ให้ครูอ้อยได้อ่าน เพื่อเป็นเพื่อน เป็นกำลังใจ.....

*****

หนังสือเล่มที่ครูอ้อยอ่านอยู่ขณะนี้  ไม่มีใครเขียนดีเท่าเขา  เพราะเขาเขียนเรื่องราวของตัวเขาเอง  ไม่มีใครรู้เรื่องชีวิตเขาได้ดีเท่ากับตัวเขาเอง  เท่าที่เคยพูดไว้เสมอว่า  คนหนึ่งคนเปรียบเสมือนหนังสือหนึ่งเล่ม  ประสบการณ์ของชีวิต มีทั้งสุขคลุกน้ำตา  อ่านแล้วห้ามร้องไห้นะครับ  ขอบพระคุณครับ

*****

ในยามที่ท้อแท้  ด้วยอ่อนแรง  อ่อนใจ  จะมีคนใกล้ชิดที่เข้าใจ  และปลอบใจเสมอว่า.....มันใช่ของเรา  มันก็เป็นของเรา  ไม่ช้าก็เร็ว  แต่หากมันไม่ใช่.....ก็ไม่ต้องไปไขว่คว้า....

*****

เช้านี้  ครูอ้อยนำมาอ่านอีก  หิ้วกลับบ้าน พร้อมกับน้องเอเซอร์  

โหมโรง.....อูยยยย เหมือนลิเกเลยตื่นเต้น ที่จะได้ดูลิเก แบบนั้นเชียว

เงียบๆ  ได้ยินเสียงนกแล้วแต่ก็ตั้งใจอ่าน....

คำบอกเล่าจากผู้บริหาร   บ้านนอกคอกนา....ครูอ้อยจะเรียนให้ทราบว่า คำว่า....บ้านนอกคอกนานี้ ครูอ้อยได้ยินเมื่อวานนี้  ที่ ผอ.เก่า  ได้บอกกับครูอ้อยว่า.....เรียนจบ เป็น ดร.ได้เพียงนี้ ก็ดีเกินไปสำหรับ.....คนบ้านนอกคอกนา  ....

ท่านรองฯ อยู่ด้วย รีบแก้ตัวให้ครูอ้อยว่า....อ้อย เป็นลูกสาวนายทหาร  ไม่ได้เป็นคนบ้านนอกคอกนา อย่างที่ท่านคิด.....

ครูอ้อยคิดในใจว่า.....ไม่เห็นจะเสียหายอะไรเลย กับคำว่า...บ้านนอกคอกนา เพราะ คำนี้ล่ะ  ที่ครูอ้อยมีความสุขมาจนถึงทุกวันนี้...

*****

ทุกคนมีความฝัน   ที่จะต้องเติมพลังให้ช่องว่างระหว่างความฝัน กับความเป็นจริง...ให้เต็ม  

ครูอ้อย...เติมความฝัน  ให้กับตัวเองแบบไม่ตั้งใจ  ครูอ้อย ไม่เคยวาดฝันไว้สวยหรู 

ครูอ้อยเพียง....ทะเยอทะยาน  และ  ทำลายความทะเยอทะยานอยาก  ให้จงได้

*****

คิดอยู่เสมอว่า ...หากเรามีวาสนา  มีปัญญา  สมอง และความคิด ประกอบกับ  กรรมดี  ที่ก่อตั้งไว้...อาจจะได้สมประสงค์ จำนงหมาย....แน่นอน

*****

แต่หลายคน  สร้างฝันให้เป็นจริงได้  จาก...ตัวชี้วัดมากมาย  ท่านเขียนถึง ประสบการณ์  ที่แต่ละคนนำมาปรุงแต่ง ให้ชีวิต  แปรผันไป.....หลายคนไม่นำสิ่งนี้มาปรับเปลี่ยน  ยังคงตะแบง..ฝันค้างอยู่ต่อไป..เขาเรียกว่า  ยังค้นไม่พบตัวเอง

*****

ไม่ใช่เพราะ...คิดมาตั้งแต่เด็ก  แต่อาจเป็นเพราะ อายุมาก  ผ่านมามาก  เห็นมามาก เลยเข้าใจเองว่า.....ธรรมชาติ ได้สร้างทุกอย่างไว้ให้ทุกคนแล้ว เพียงแต่ทุกคน  ได้เพียรพยาม  ไขว่คว้า  สิ่งที่ต้องการเหล่านั้นมาบ้างหรือเปล่า...ครูอ้อย ถูกสั่งสมอบรมมาว่า.....ตะโกนทุกเช้า  ในสิ่งที่เจ้าปรารถนา  และ เพียรพยายาม ในทั้งวัน  ให้ได้ในสิ่งที่ปรารถนานั้นๆ

*****

ความฝันที่สนองผู้มีพระคุณ  ที่มองว่า...ลูกคนนี้ นิสัยอย่างนี้ ควรจะฝันแบบนี้.....และก็ใช่ คุณพ่อ..บอกว่า.....ครูอ้อยต้องเป็น...ครู....ทั้งๆที่ ครูอ้อยชอบคิด  ชอบโลดโผน  และ ท้าทาย  ไม่ได้ชอบเรียบง่าย...ไม่อยากเป็นครูเลยสักนิด...และต่อมาครูอ้อยก็เป็นครู  สมปรารถนาของคุณพ่อ.....และมารู้ว่า....เป็นครูที่ดี  เป็นไม่ยาก  แต่  ลำบากมากที่จะเป็น!!!

*****

ครูอ้อย มีปัญหากับการทำงานมากมาย.....แต่ครูอ้อยก็มีความสุขกับการแก้ปัญหานั้นๆ เรียนรู้  หาทาง  พิชิตกับปัญหาเสมอ...จนเคยชิน  ยอมรับค่ะว่า....ครูอ้อย มี ปัญหา

*****

เอิ๊กเอิ๊ก  หนทางของการแก้ปัญหา  ครูอ้อย ใช้ 3 อย่างแรก ...คือ ปรับตัวเข้าหา ปรับปัญหาเข้าหาตัวเอง  และ ทั้ง 2 อย่างเข้าหากัน

 

แต่ไม่เคยคิด แบบที่4 เลยค่ะ  ไม่เคยคิดเปลี่ยนงาน หรือ สังคมไปเลยค่ะ

*****

ชีวิตที่มีคุณค่า..มิใช่ชีวิตที่ร่ำรวย มีเกียรติ หรืออายุยืน หากแต่ชีวิตที่มีคุณค่า.....คือชีวิตที่ตัวเราเป็นคนมีคุณค่า..และช่วยให้ชีวิตผู้อื่นมีคุณค่า.....

ขอบพระคุณมากค่ะ ท่าน ผอ.

*****

Somm

*****