เกมคอมพิวเตอร์ เกมออนไลน์ : ปัญหาที่ถูกละเลยโดยเจตนา   สังคมกำลังป่วย โดยเฉพาะเรื่องเกมคอมพิวเตอร์ เกมออนไลน์ ป่วยการการดื้อยา ดื้อแพ่ง มองปัญหาไม่รอบด้าน เรื่องนี้ เคยมีการเตือนไว้แล้วเมื่อเกือบ 10 ปีก่อน ที่วงเสวนาสรุปปัญหาเด็กประจำปี 2539 เมื่อวันเด็กปี 2540 ที่จุฬาลงกรณ์มหาวิทยาลัย ว่าปัญหาเด็กติดเกม ติดแชท จะเป็นปัญหาแรงในอนาคตควรจะมีการตั้งคณะกรรมการศึกษาและเฝ้าระวัง แต่ผู้ใหญ่ในขณะนั้น กลับ ตอบว่า เป็นเพียงสถานการณ์ฉาบฉวยเดี๋ยวก็หายไปเอง ที่สำคัญ เรื่องคอมพิวเตอร์ เรื่องอินเตอร์เน็ต เด็กด้อยโอกาสคงไม่สามารถเข้าถึงได้ เด็กที่เข้าถึงก็ ล้วนแต่เป็นเด็กที่พอมีพอกินไม่น่าจะเป็นปัญหา ??? แต่หลังจากนั้นราว 3-4 ปี เรื่องดังกล่าว กลับ ส่งผลกระทบรุนแรงขึ้นเรื่อย ๆ โดยปราศจากคณะทำงานเฝ้าระวังอย่างเป็นจริงเป็นจัง ที่น่าสังเกต คือ ผู้ใหญ่คนเดียวกันกับที่ปฏิเสธการเตือนในคราวนั้น กลับ ออกมาเป็นผู้เตือนสังคมเองแถมยังบอกว่าจับตามานานแล้ว และ กังวลอยู่ว่าจะเป็นปัญหา ??? สังคมกำลังป่วย ป่วยจากการละเลยคำเตือนของการเฝ้าระวังและจับตาอย่างใกล้ชิดในช่วงนั้น หากมีการตั้งคณะทำงานเริ่มเฝ้าระวังและทำงานอย่างต่อเนื่องมาตั้งแต่ ปี 2540 ระยะ8 ปีที่ผ่านมา เทคโนโลยีของการเฝ้าระวัง ทักษะของคนทำงานจะได้รับการพัฒนาอย่างต่อเนื่องไม่ต้องวิ่งตามเด็ก หรือธุรกิจออนไลน์อยู่แบบนี้ ประมวลจริยธรรม จะได้รับการร่างมาตั้งแต่ ปี 2540 ไม่ใช่มาตื่นตัวเอาในวันนี้ประเด็นของการนำเสนอเรื่องนี้อยู่ที่เตือนแล้วดื้อ เตือนแล้วไม่ฟัง ที่สำคัญกลับมองว่าเป็นการตื่นกลัวโดยใช่เหตุ มองข้ามปัญหาที่กำลังเริ่มต้นเห็นเค้าลาง รอให้เกิดปัญหาเสียก่อน ถึงค่อยออกมาตรการการแก้ไข สังคมกำลังป่วยจากผู้ใหญ่ที่วางมาดหวงการทำความดีให้อยู่ในวงแคบ ๆ จำกัดการทำดีให้อยู่ในวงเฉพาะตนไม่ค่อยเปิดโอกาสแบบจริงจังเปิดเมื่อตนเองได้ผลตอบแทนร่วมด้วยแต่จะปิดเมื่อตนเองมองไม่เห็นประโยชน์หรือไม่เจนทักษะดังกล่าว รอให้ปัญหาที่เพิ่งเริ่มแตกหน่อแทงยอดให้เติบโตเป็นปัญหาใหญ่ ๆ เสียก่อน ถึงจะเริ่มทำงานได้ ก็เลย เข้ารอยตามข้อสังเกตของคนที่ตั้งแง่มีอคติกับองค์กรพัฒนาเอกชนว่าเลี้ยงโรค ไม่ยอมแก้ไขให้เสร็จสิ้นกลัวไม่มีงานทำ ?? สังคมกำลังป่วย เพราะผู้ใหญ่เองกำลังสวมบทบาทจับผิดกันเอง เหมือนเล่นเกมจับผิดภาพ เหมือนเล่นเกมกันไปกันมา เหมือนไม่จริงใจในการแก้ไขปัญหา                 เกมคอมพิวเตอร์ เกมออนไลน์ วันนี้ ก็ไม่ต่างอะไรกันกับปัญหาที่ผู้ใหญ่จำนวนหนึ่งที่น่าจะเท่าทันปัญหาเสียแต่แรก และเริ่มทำงานเสียแต่วันที่เริ่มมีการเตือน แค่ยอมรับว่า ปัญหากำลังจะเกิด แค่ยอมรับว่ามองข้ามปัญหานั้นไปจริง ๆ แล้ว ออกมาแสดงความรับผิดชอบตรงนั้น ความสง่างามในการเป็นผู้ใหญ่ก็จะกลับมา ?? ยอมรับว่าเจตนาไม่ยอมรับว่าเรื่องนี้เป็นปัญหาในวันนั้น เพราะในวันนั้นมีการเอาเกมออนไลน์ แชท อินเตอร์เน็ต ไปเปรียบเทียบกับ โรเลอร์เบลด ว่าแค่ ปรากฏการณ์ชั่ววูบ เดี๋ยวก็เสื่อมความนิยมไปเอง ?? ให้ความคิดเห็นบนพื้นฐานความไม่รู้ ไม่รู้จักพลังของการสื่อสารบนสายที่ไร้ข้อจำกัด ?? หากวันนั้น ยอมรับ และ ลองที่จะยอมศึกษาเรื่องราวในวันนั้น วันนี้ เราก็คงไม่ต้องพบกับเรื่องราวที่ปรากฏอยู่ตามสื่อมากมายขนาดนี้                 ถึงเวลาแล้วหรือยังที่ผู้ใหญ่ในบ้านในเมือง ที่ออกมาประกาศเรียกร้องให้รัฐเอาจริงเอาจังกับเรื่องนี้ ออกมายอมรับว่าพลาดไปแล้วจริง ๆ ที่ไม่เชื่อการเตือนจากเด็กเมื่อ เกือบ 10 ปีที่แล้วว่า ปัญหานี้จะแรง แล้วร่วมมือกันอย่างยอมรับและให้เกียรติกันอย่างจริงใจกันเสียที อย่ากลัวว่าใครจะเด่น หรือจะดังกว่าใคร เพราะคงไม่มีใครจะเอาเรื่องของสังคมมาสร้างปมเด่นให้ตัวเองกระมัง หรือว่าไง ???