เกิดความภาคภูมิใจในตนเองที่สามารถทำงานศิลปะได้ตามศักยภาพ

คือความภูมิใจเป็นงานศิลปะที่ดิฉันได้สอนเด็กพิเศษที่โรงเรียนศรีสังวาลย์เชียงใหม่ ทดลองทำและปฏิบัติจนเกิดผลงานอันน่าประทับใจในความสามารถของเด็ก แม้เขาจะมีความบกพร่องทางด้านร่างกายและสุขภาพ เด็กบางคนไม่มีแขนและมือ ต้องใช้ปากและเท้าแทน ปากคนมีครบแต่เกร็งใช้งานไม่ได้ใช้งานศิลปะมาเป็นตัวช่วย เขาสามารถใช้กล้ามเนื้อได้ดีและลดอาการเกร็งลง ทำชิ้นผลงานได้ดีเทียบเท่ากับเด็กพิเศษอี่นเช่นหูหนวกและเป็นใบ้ แต่สิ่งพวกเราภาคภูมิใจที่สุดนั่นก็คือ ชิ้นผลงานนั้นงดงามเทียบเท่าได้กับเด็กปกติทำเลยทีเดียว พวกเขามีความภาคภูมิใจเห็นคุณค่าของงานศิลปะ และเห็นคุณค่าของตนเอง ใช้ชีวิตอย่างมีคุณค่ามากยิ่งขี้น ดิฉันในฐานะครูผู้สอนนั้นไม่ต้องพูดถึง ปลื้มใจมากๆค่ะ  มาชมผลงานของเขากันนะคะ..ขออนุญาตนำเสนอค่ะ...

ดิฉันกับความภาคภูมิใจค่ะ

ผลงานค่ะ

ความสามารถของผมครับ

ใจผมสู้เสมอครับ

ความพยายามของผมครับ/ค่ะ

พวกหนูถึงจะไม่ได้ยินแต่หนูสัมผัสความงามได้ด้วยตาค่ะ

เป็นกำลังใจให้พวกหนูและครู โรงเรียนศรีสังวาลย์เชียงใหม่ด้วยนะคะ...ขอบคุณครับ..ขอบคุณค่ะ..

ชมงานพวกหนูอีกหน่อยนะครับ/ค่ะ

ผู้ใหญ่ร่วมชื่นชมยินดีเป็นกำลังใจให้พวกหนูค่ะ