ดูแล้ว..คิดยังไง...
ปล. คิดบวก..ชีวิต..จะเปลี่ยนไปทางบวก..นะ..จริ๊ง..
หากเป็นวัยที่ยังละอ่อนอยู่ก็ไม่ต้องคิดอะไร แต่ถ้าลูกหนึ่งลูกสอง ก็คงไม่กล้าที่จะตัดสินใจทำไรได้จ๊ะมันก็เหมือนสุภาษิตที่ว่า เหยียบเรือสองแคม ความสมดุลไม่เกิด คงสนุกไปวันๆ เข้าทำนองที่ว่าเมื่อไหร่แข็งก็จะใจอ่อน แต่เมื่อมันอ่อนแล้วใจจะแข็ง ข้าวหอมคิดเองนะ ยึดปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงนั้นแหล่ะดีที่สุด แต่ก็ดีนะ สมมติว่า แต่ละคนเงินคนละสามหมื่น เอามาอยู่ด้วยกันสักสามสี่เส้า ทำกับกับข้าวครั้งเดียวกินด้วยกัน ทำงานที่เดียวกัน นั่งรถคันเดียวไป สี่คนเอา สามหมื่นคูณ ตกเดือนละ แสนสอง ค่าอาหารตกวันหนึ่ง คิด ห้าร้อย ค่าน้ำมัน วันละ สองร้อย ใช้จ่ายอื่นด้วยกันอีก ห้าร้อยต่อวัน รวม พันสองร้อย รวมตลอดทั้งเดือน สามหมื่นหก เอาไปลบออกจากรายได้ต่อเดือน แสนสอง เหลือตั้ง แปดหมี่นสี่พัน ยิ่งมีมาก รายได้ยิ่งมาก คิดบวกนะเนี่ย แต่ส่วนมากไม่ค่อยจะเอาทฤษฎีเชื่อมโยงสู่การปฏิบัติ เข้าตำราที่ว่า ตัวเราดี คนอื่นแย่ เหมือนนักการเมืองที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ บ้านเมืองถึงไม่เจริญ ข้าวหอมว่า จะทำได้จะต้องฝึกฝนและเจอบ่อยๆและก็จะชินไปเอง.... อมิตพุทธ
ข้อความของครูสนุกมากค่ะ
# หัวข้อ
**ตัวหนา**
*ตัวเอียง*
[ลิงก์](url)

- รายการ
> อ้างอิง
หากเป็นวัยที่ยังละอ่อนอยู่ก็ไม่ต้องคิดอะไร แต่ถ้าลูกหนึ่งลูกสอง ก็คงไม่กล้าที่จะตัดสินใจทำไรได้จ๊ะมันก็เหมือนสุภาษิตที่ว่า เหยียบเรือสองแคม ความสมดุลไม่เกิด คงสนุกไปวันๆ เข้าทำนองที่ว่าเมื่อไหร่แข็งก็จะใจอ่อน แต่เมื่อมันอ่อนแล้วใจจะแข็ง ข้าวหอมคิดเองนะ ยึดปรัชญาเศรษฐกิจพอเพียงนั้นแหล่ะดีที่สุด แต่ก็ดีนะ สมมติว่า แต่ละคนเงินคนละสามหมื่น เอามาอยู่ด้วยกันสักสามสี่เส้า ทำกับกับข้าวครั้งเดียวกินด้วยกัน ทำงานที่เดียวกัน นั่งรถคันเดียวไป สี่คนเอา สามหมื่นคูณ ตกเดือนละ แสนสอง ค่าอาหารตกวันหนึ่ง คิด ห้าร้อย ค่าน้ำมัน วันละ สองร้อย ใช้จ่ายอื่นด้วยกันอีก ห้าร้อยต่อวัน รวม พันสองร้อย รวมตลอดทั้งเดือน สามหมื่นหก เอาไปลบออกจากรายได้ต่อเดือน แสนสอง เหลือตั้ง แปดหมี่นสี่พัน ยิ่งมีมาก รายได้ยิ่งมาก คิดบวกนะเนี่ย แต่ส่วนมากไม่ค่อยจะเอาทฤษฎีเชื่อมโยงสู่การปฏิบัติ เข้าตำราที่ว่า ตัวเราดี คนอื่นแย่ เหมือนนักการเมืองที่เป็นอยู่ทุกวันนี้ บ้านเมืองถึงไม่เจริญ ข้าวหอมว่า จะทำได้จะต้องฝึกฝนและเจอบ่อยๆและก็จะชินไปเอง.... อมิตพุทธ
ข้อความของครูสนุกมากค่ะ