ลงท้าย เธอเขียนไว้ว่า เชื่อพี่นะ... แล้วมันก็จะผ่านไปแหละน่า...

 

     ช่วงที่ผ่านมา คนไม่มีรากและเพื่อนที่เรียนด้วยกัน ต่างพากันเจอวิกฤตในชีวิตการเป็นนิสิต เนื่องจากต้องฝ่าฟันด่านอรหันต์ ให้อาจารย์เห็นชอบกับสิ่งที่เราจะทำดุษฎีนิพนธ์

       แต่ละคนมีอาการต่าง ๆ กันไปตามพื้นฐานและภูมิคุ้มกันที่มีอยู่เป็นต้นทุน 

       ตอนที่เห็นรุ่นพี่ ๆ ก็คิดไม่ค่อยออกว่า วิกฤตนี้ทำให้รู้สึกอย่างไร ได้แต่คอยให้กำลังใจ และคอยช่วยเหลือเล็ก ๆ น้อย ๆ เท่าที่ทำได้

       อาจารย์ที่ปรึกษาและอาจารย์อีกหลาย ๆ ท่านทำหน้าที่เป็นผู้สนับสนุน ชี้แนะแนวทางให้เราเกิดความมั่นใจในเส้นทางที่เราจะทำ

       แต่ในที่สุดแล้ว ตัวเรานั่นเองที่จะต้องเป็นผู้รับผิดชอบต่องานของเรา...

     

     เราต้องเดินด้วยตัวเองและตัดสินใจลง “สนามชีวิตการทำดุษฎีนิพนธ์” อย่างมั่นใจและด้วยวิธีการของตน และวิธีการนี้เราต้องแสวงหาคำตอบอย่างอดทน เป็นระบบ และไม่ย่อท้อ....จนกว่าจะพบเส้นทางที่... “ใช่”

 

      แน่ล่ะว่า...ภาวะเช่นนี้ ย่อมสร้างความเครียด ความวิตกกังวลมากบ้างน้อยบ้าง แตกต่างกันไป ตามแต่พื้นฐานและต้นทุนของแต่ละคน

      ผองเพื่อนและกลุ่มรุ่นพี่ ๆ ที่ผ่านสนามนี้มาแล้ว มานั่งคุยกัน... เราเรียกอาการนี้ว่า “Phd. Syndrome”

 

 

        อาการ “Phd. Syndrome” ที่ว่านี้ประกอบด้วยกลุ่มอาการหลายประการ ปวดหัว ตัวร้อน เป็นไข้ เบลอ คิดไม่ออก ไม่มั่นใจ ไม่กล้าคิดกล้าทำ (หลังจากส่งงานอาจารย์แล้ว ยังไม่ลงตัวหลาย ๆ ครั้ง) ปวดท้อง อาหารไม่ย่อย หน้านิ่วคิ้วขมวด หงุดหงิด ... และสารพัดสารพันอาการ ...

      คุยกันไป วิเคราะห์กันไป บ่นกันไป ทานขนม ดื่มกาแฟกันไป แล้วก็ให้รู้สึกผ่อนคลาย แยกย้ายกันกลับบ้าน...

      พอกลับถึงบ้าน เปิดเมล รุ่นพี่ซึ่งจบไปแล้ว ส่งเมลแสนดีมาให้ คงทราบว่ารุ่นที่ยังไม่จบต้องใช้ยาดีนี้แน่ ๆ ... อ่านแล้วยิ้มเลย

 

        เมลนี้บอกไว้ว่า คนในปัจจุบันถูกความเครียด วิตกังวล รุมเร้า จนบางครั้งเราขาดความสุขไป แม้จะมีปัจจัยอื่น ๆ ในชีวิตมากมาย ทั้งเงินทอง ทรัพย์สิน ตำแหน่ง หน้าที่การงาน แต่เรากลับรู้สึก...ไม่มีความสุข

เธอเลยส่งยาวิเศษ 3 เม็ดมาให้ ... 

 

เม็ดที่ 1 การผ่อนคลายผ่อนพัก ... ควรจัดเวลาเพื่อให้ชีวิตได้ผ่อนคลาย ได้อยู่คนเดียวกับการไตร่ตรอง ครุ่นคิด ตกผลึกกับชีวิตบ้างในแต่ละวัน

 

เม็ดที่ 2 การให้ ... การให้ทั้งสิ่งของ ความรัก การอภัย การเข้าใจยอมรับ กำลังใจ การให้อย่างจริงใจมักจะได้สิ่งดี ๆ ตอบแทนกลับมาโดยที่เราไม่ได้คาดหวังเสมอ

 

เม็ดที่ 3 เวลา ... เวลาจะช่วยผ่อนคลาย เยียวยาทุกสิ่ง ทั้งทุกข์ท้อ เศร้าใจ เจ็บปวด ไม่เข้าใจ แม้แต่ความสุข สนุกมากมายก็เช่นกัน เวลาคล้ายคลื่นในทะเลที่จะช่วยลบร่องรอยทุกอย่างบนหาดทรายที่เกิดขึ้น

 

ลงท้าย เธอเขียนไว้ว่า "เชื่อพี่นะ... แล้วมันก็จะผ่านไปแหละน่า..."

 

วันนี้ดีจัง มีความสุข ผ่อนคลาย...

       อ่านไปยิ้มไป ... ดีจริงดีจัง ยาวิเศษ 3 เม็ดนี้

ขอบคุณพี่เจ้าของเมลดี ๆ นี้ค่ะ

(^__^)

 

ของฝากจากกัลยาณมิตร คุณครูอี๊ด  ขอบคุณมากค่ะ

"อุปสรรคมินานก็ผ่านพ้น

มิประสบพบพานนานหนักหนา

กำลังใจหอบใหญ่ใช้เวลา

ช่วยเยียวยาทุกสิ่งจริงแน่นอน"