หลักการปฏิบัติเพื่อนำไปสู่ชีวิตที่มีความสุข สงบ และมีคุณค่า...ควรจะประกอบด้วยหลักเมตตาธรรม
ปฏิบัติต่อผู้ใหญ่ ด้วยความเคารพ
ปฏิบัติต่อผู้น้อย ด้วยจิตเมตตา
ปฏิบัติต่อคนทั่วไป ด้วยสามัคคีธรรม
ปฏิบัติต่องานทุกอย่าง ด้วยความจริง
***************************
กลยุทธ์แห่งความสุข
โดย ปิยโสภณ หน้า 12
อ่านแล้วถ้าทุกคนในที่ทำงานปฏิบัติตามหลักอันนี้ปัญหาต่างๆ น่าจะลดลงได้ ในส่วนตนเองพยายามให้หลักความเมตตากับทุกๆคน แต่ก็เหมือนบททดสอบตนเองอยู่ทุกวันว่าเราจะทำได้ดีแค่ไหน ที่สำคัญความคาดหวังเลยไปถึงลูกศิษย์ในการปฏิบัติต่อผู้ใหญ่ ผู้น้อย คนทั่วไป และงานทุกอย่าง

สวัสดีค่ะอาจารย์
สวัสดีค่ะ น้องซิลเวีย
ผู้คนรอบๆข้างเราก็มีผู้มีพระคุณผู้หลักผู้ใหญ่ เพื่อน คนทั่วไป...จึงควรปฏิบัติด้วยความเหมาะสม ขอบคุณค่ะที่มาแวะเยี่ยมเยือน
ปฏิบัติต่อผู้น้อย ด้วยจิตเมตตา
(ข้อนี้ พอทำได้ครับ)
ปฏิบัติต่อคนทั่วไป ด้วยสามัคคีธรรม
(ข้อนี้ ก็พอพยายามได้ครับ)
ปฏิบัติต่องานทุกอย่าง ด้วยความจริง
(ข้อนี้ ไม่ยากเลยครับ)
ปฏิบัติต่อผู้ใหญ่ ด้วยความเคารพ
(ข้อนี้ซิครับ ฝืนใจลำบาก สำหรับผู้ใหญ่บางคน)
สวัสดีค่ะ ท่านรองฯ SMALLMAN
ครูนกว่าท่านเป็นผู้บริหารมีเมตตาจิตแล้วค่ะ...เพราะกับเพื่อนร่วมงานและผู้น้อยหรือคนทั่วไปเป็นการทำงานที่เต็มไปด้วยความเมตตา...ส่วนเรื่องผู้ใหญ่(หาผ้าใหม่ให้สะใภ้ใช้คล้องคอ)...อันนี้ครูนกขอไม่ออกความเห็น
สวัสดีค่ะ คุณครูธนิตย์
อันนี้เห็นด้วยร้อยเปอร์เซนต์เลยค่ะ ...เมื่อคืนครูนกต้องมานั่งแก้งานหรืออาจจะบอกว่าทำซ้ำในงาน...ที่คนอื่นทำแล้วขาดการวางแผน แต่จะให้เราสรุปปิดงานแบบที่เขาทำไว้ก็ไม่ได้ต้องมานั่ง..ว่าไปตามความเป็นจริง
สวัสดีครับ คุณครูนก
ขอบคุณสำหรับบันทึกดีๆให้ข้อคิดครับ จะพยายามทำครับ
ขอบพระคุณที่แวะไปทักทายครับ
สวัสดีค่ะ
ขอบคุณค่ะ น้อง capuchino ที่มาร่วมนำไปใช้ค่ะ
สวัสดีค่ะ พี่ครูคิม
ขอบคุณที่มาร่วมสร้างสรรค์สิ่งดีๆในการทำงานค่ะ
สวัสดีค่ะ
สวัสดีครับครูนก
ท่านรองบอกว่า
ปฏิบัติต่อผู้น้อย ด้วยจิตเมตตา
(ข้อนี้ พอทำได้ครับ)
ปฏิบัติต่อคนทั่วไป ด้วยสามัคคีธรรม
(ข้อนี้ ก็พอพยายามได้ครับ)
ปฏิบัติต่องานทุกอย่าง ด้วยความจริง
(ข้อนี้ ไม่ยากเลยครับ)
ปฏิบัติต่อผู้ใหญ่ ด้วยความเคารพ
(ข้อนี้ซิครับ ฝืนใจลำบาก สำหรับผู้ใหญ่บางคน)
ปฎิบัติต่อกำนัน นั้นยิ่งยากกว่าครับท่านรอง.....
สวัสดีค่ะ คุณครูดาวเรือง
ต้องบอกว่า รักกันไว้เถิด เราเกิดร่วมแดนไทย....
สวัสดียามเช้า..ท่านวอญ่า
ทำไม...ต้องลำบากใจกับกำนันขนาดนั้นค่ะ.....กับผบทบ.ที่บ้านน่าจะยากยิ่งกว่า....(*-*)