ความแตกต่างของความคิดมักจะได้แนวคิดใหม่ๆ ความแตกต่างของการกระทำก็มักจะได้ผลงานแบบใหม่ๆ อย่างไรก็ตามบางครั้งคุณค่าของผลที่ได้อาจไม่ใช่มูลค่าเสมอไปบางครั้งคุณค่าทางจิตใจก็มีคุณค่ามหาสารเช่นกันเพียงแต่เรานำมาเปลียบเทียบกันยากสักหน่อย

ตอนที่เราแสวงหาที่พึ่งทางใจ (ฟังดูแล้วเหมือนคนเหว่าว้านะ) เราก็คิดไปสารพัดว่าเราควรจะต้องทำอย่างนั้นอย่างนี่ถึงจะสุข..เราต้องไปที่นั่นที่นี่ถึงจะดี.. อ่านหนังสือ ฟังธรรมะ ไหว้พระ บูชาเทพ แล้วเราก็ดิ้นลนแสวงหาหนทางเพื่อมาเติมเต็มในส่วนที่เราคิดว่ามันขาดทั้งที่เราเองก็ยังไม่รู้ว่าเราขาดสิ่งใด ถึงวันนี้เราเข้าใจตัวเองว่าเราไม่ได้ขาดสิ่งใดเลยสิ่งที่เรากำลังแสวงหานั่นเป็นเพราะเรามีความโลภ อยากมี อยากรู้ อยากเห็น อยากเด่น อยากดีมากกว่าคนทั้งโลก ซึ่งทั้งชีวิตช่วงที่เหลือให้ค้นหาจนตายก็ไม่มีวันพอและทางที่ดีเมื่อไรที่เราหยุด (กึ๊ก) จะเบรคแบบหัวทิ่มหัวตำและบอกตัวเองว่าหยุดแค่นี้ พอแล้วมันเต็มทันทีเลยเพราะ