เพราะว่าเราหยุดแล้ว เราพอแล้ว ที่ได้มามากเกินพอนั่นคือส่วนที่เกิน ส่วนที่ล้นและนั่นก็จะเป็นพาระให้เราต้องเช็ดต้องล่างเพราะส่วนที่เกินนั้น

วันหนึ่งนั่งมองพ่อปลูกต้นไม้ (ความจริงเห็นพ่อชอบปลูกต้นไม้มาตลอดชีวิต) เราเป็นคนที่ชอบล่มเงาความเขียวสดของต้นไม้ใบหญ้าอยู่มากและก็ชอบอกชอบใจกับต้นไม้ที่พ่อปลูกเป็นพิเศษเพราะมันทำให้บ้านเราดูสดใสมีชีวิตชีวา และบางครั้งต้นไม้ที่พ่อปลูกยังเก็บมาเป็นอาหารได้ด้วย ความใส่ใจมากเป็นพิเศษของพ่อทำให้วันนี้เราสังเกตุว่าต้นม้ของพ่อหงอยเหงานะ.. ดูจะโตไม่ทันต้นไม้ของเพื่อนบ้านเขาเลยทั้งที่เขาปลูกแบบฝากดินปล่อยทิ้งกว้างน้ำก็ลดบ้างไม่ลดบ้าง แต่กับพ่อแล้วแทบจะนั่งยองๆคอยเฝ้าดูการเจริญเติบโตแทบทุกนาทีเห็นจะได้

พ่อจะตื่นขึ้นมาลดน้ำตั้งแต่ดวงอาทิตย์ยังไม่โผล่พ้นขอบฟ้า ยกกระถางเข้า - ออกตากแดดหลบแดดตามที่พ่อคิดว่าดีที่สุด ก้านจนแทบจะมองไม่เห็นการเหลื่องใบช้ำคาอยู่บนต้น หรือกิ่งใดที่ออกดอกแล้วพ่อดัดแต่งกิ่งทิ้งเพื่อให้แตกยอดดอกออกใบอ่อนใหม่ (ดูไปดูมาน่าลำคาน)