สืบเนื่องจากการเดินทางไปเก็บตัวอย่างในที่ต่าง ๆ หนูทวทวนเส้นทางการเก็บตัวอย่างของตนเอง เหมือนเส้นทางพิสูจน์ความตั้งใจในการทำงานนี้ เพราะว่าแม้จะมีอุปสรรคหนูก็ทำ ตอนนี้เรื่องการเก็บตัวอย่างลงตัวแล้ว ครานี้การที่มีตัวอย่างมากถึงหกตัวอย่าง การลงมือเคลียร์ จึงเป็นเรื่องเร่งด่วนไม่น้อย
ในความตั้งใจของหนู คือ จะทำให้ได้มากที่สุด ใจหนูเกิดความคาดหวังขึ้นมาว่าต้องทำเสร็จให้หมดในวันเดียว แต่อัตราเดิมที่เคยทำไว้เร็วที่สุดก็คือ วันละหนึ่งตัวอย่างครบทั้ง ผิวใบ บน-ล่างและ midrib แต่ไม่ได้วาดลายเส้น
จากการทุ่มเททำงานของหนูทำให้หนูเกิดความคาดหวัง มารู้ตัวว่าตนเองคาดหวังแล้วก็ตอนเที่ยง ๆ
เพราะว่ามองงานที่ออกมาวันนี้ว่าน้อยกว่าที่คาดไว้แล้วรู้สึกวูบเสียใจ พอตกเย็นลุยงานต่อจนพี่จะปิดห้อง
พอหนูได้ทบทวนในงานของตนเองก็พบว่า
วันนี้ทำได้ตั้งหนึ่งตัวอย่างและแถมอัด herbarium ครบพร้อมทุกตัวอย่าง มันไม่น้อยเลยนะเนี่ย
ใจหนูโล่งสบายขึ้น เหมือนมีเสียตอบว่า “เออหว่ะ”
ทำไมใจตอนแรกถึงรู้ว่างานนน้อยนะ?
เพราะใจหนูเกิดความโลภนี่เอง พอไม่ได้ดังที่อยาก จึงทำให้เกิดความเครียดขึ้นมา โอ้หนอ จิตมันเคลื่อนไปเร็วจริง ๆ โดยเฉพาะเวลาเราตั้งใจทำงานให้ดีที่สุด ขนาดตั้งใจไว้ว่า เราไม่คาดหวัง แต่จะทำให้ดีที่สุด เพื่อตอบแทนบุณคุณของผู้ที่ให้ต้นไม้มา แต่พอเผลอแป๊บเดียว ใจวิ่งไปเฉียดเอาความคาดหวัง แล้วจึงมีความผิดหวังตามมา
ตอนนี้รู้แล้ว ก็กลับมาที่ใจของตนเอง กลับมาตั้งมั่นที่ใจอันมุ่งมั่น
อย่างนี้นี่เองการทบทวนงานแต่ละวันในตนเอง
ช่วยให้มองหน้างานตนเองได้ชัดขึ้น
ช่วยให้เห็นความก้าวหน้า และเสน่ห์ของงานได้อย่างน่าทึ่งค่ะ
ครานี้ก็เพียงจัดลำดับความสำคัญ วันนี้หนูคงต้องลอกผิวใบ-ล่าง ให้ได้จำนวนตัวอย่างมากที่สุด แล้วค่อยมาวาดลายเส้น เพราะไม่เช่นนั้นตัวอย่างอาจจะเปลี่ยนสภาพ
แต่เอ.......เมื่อวานนี้ยังมีภาพที่วาดค้างอยู่ อาจจะต้องไปเคลียร์ให้เสร็จก่อน เผื่อคนอื่นจะได้ใช้งานแบบคล่อง ๆ
การทบทวนงาน ทำให้เห็นปัญหาอุปสรรค เพื่อลงมือปรับแก้ได้ดีทีเดียวค่ะ เหมือนกับเป็นการ ทำงาน แล้วก็ตรวจสอบ ปรับแก้ ได้ในตนเอง ต่างจากเมื่อก่อน เพราะหนูทำแบบลุยดะ จมกับการงาน ลุยแบบไม่ค่อยทบทวนตนเอง แต่ตอนนี้ รู้สึกขอบพระคุณครูมาก ๆ ค่ะ ใจหนูสบายกับการทำงานมากขึ้น ขอบพระคุณมากค่ะ
