คราวนี้ชักจะขาดไปกันใหญ่แล้วนะ..ฮึ

       จากคราวแรกที่อะไรขาด ๆ เกิน ๆ...

... แต่ชีวิตก็ยังต้องดำเนินต่อไป...

จากที่เชียร์กีฬาจนอ่อนล้าทั้งร่างกาย..นั่งรถถึงที่หมายตอนตี 2

รุ่งเช้าก็ไปวัดหนองป่าพงษ์ ตามบันทึกต่อมา..

แวะคารวะญาติ ๆ ที่นาน ๆ เจอกันครั้งแล้วก็มุ่งสู่เป้าหมายหลัก..เขื่อนสิรินธร...

 ....ณ ที่นั่น หลังจากทานอาหาร เราก็ได้เก็บเกี่ยวบรรยากาศดี ๆ เป็นกำไรชีวิต...ไว้ใช้ตอนฉุกเฉิน..ตอนขาดแคลนพลังแห่งความหวัง..(ซึ่งก็ได้ใช้ในเวลาไม่นาน)

" ปลาสวาย..." หลายคนทักกันใหญ่..หลังจากขนมปังแผ่นห่อละ สามสิบกว่าบาท ถูกโยนลงไป...

"ไม่ใช่สวาย...นั่นนี่ปลาเทโพ...ราคาต่างกันกิโลละเป็นร้อย..." ท่านอาจารย์เจ้าของเขื่อน เอ้ย..เจ้าของที่ริมเขื่อนรีบเฉลย..

เออ..นั่นสิ..เทโพมันตัวป้อม ๆ กว่าสวายเนาะ......ฮิฮิ..

หลังจากชมบรรยากาศจุใจ..ก็ถึงเวลาเติมสมองกันบ้าง..หัวข้อวันนั้นก็คือ...เรื่องภาษีเงินได้ครับ....??

ย่ำค่ำริมเขื่อน...

"โหล...หวัดดี..อยู่ไหนเหรอ...??"

"อ๋อ..ตอนนี้อยู่ที่ที่หนึ่ง แทบจะล้อมรอบไปด้วยน้ำเลยละ..."

"...ไปเที่ยวทะเลเหรอ..ดีจังเลย...อิดฉาจัง..^^"

"...^^..."

แล้วคืนที่รอคอยก็มาถึง....

มิตรภาพ..เฉพราะคนพิเศษ...ช่วยให้เวลาล่วงเลยไปอย่างรวดเร็ว....แต่ฝังแน่นในความทรงจำ...นับเป็น..กำไรชีวิตอีกอย่างที่พานพบ..

โปรแกรมสำหรับเช้า ๆ วันอาทิตย์....

 หลายคนเลือกไปดูพระอาทิตย์ขึ้นที่ผาแต้ม...

 

แต่กลุ่มของผมเลือกที่จะตื่นตี 4 เพื่อไปดูสวนยาง..เหนือเขื่อน..

 

พระอาทิตย์ยามเช้าโผล่ขึ้นมาทักทาย....พร้อม ๆ กับกลิ่นหอมโชยของกาแฟที่เจ้าภาพเตรียมไว้ต้อนรับ...

 

รอบ ๆ สวนยางเป็นชายหาดยางกว่า 2 กิโลเมตร..เสียงคลื่นกระทบฝั่งคลืน ๆ แสนจะสำราญ..ในอารมณ์ที่เบิกบาน..เหมือนยืนอยู่บนฝันของชายหญิ่งคู่หนึ่ง...

คนอะไร..มีป่าชายเลนส่วนตัวด้วย...

แรงแห่งฝัน..ที่อยู่ลึก ๆ ถูกขุดคุ้ยขึ้นมาอีกครั้ง....

ทอดมองไปแสนไกล..อย่างมีหวัง.....(เคยคิดจะทำท่านี้ไหมครับ)

เราจะก้าวข้ามฝั่งมหานทีใหญ่...

เราจะมุ่งไปอย่างแน่วแน่...

แม้จะนั่งก็ยังไม่ยอมแพ้...อ้าว..อะไรโผล่ตรงหัว..555

หลังจากนั้นก็แวะกันที่ช่องเม็ก...

ดูเด็ก ๆ ขี้อายเปิดท้ายขายเนื้อ...

ขายปลาร้าข้ามแดน..อยู่บนเสื่อ..

มีลูกเสือขายกระบอง..กองโต ๆ ..

เจ้าตัวนี้ช่วยยาย..ขายไม้กวาด...

ในกระจาดรังผึ้ง..ชิ้นยี่สิบ...

กะบกนัท..มากหลายขอเชิญหยิบ...

     

 

เผือกข้าวก่ำนับสิบ วางเรียงราย...

....ฟังดูก็เข้าท่าดีใช่ไหมครับ...

แต่พอนับเงินในกระเป๋าแล้วใจหาย...

เงินนับหมื่น..หายไม่เกลี้ยง...เหลือ 4 ใบ...

โอ้ไม่ไหว..แบบนี้มันจะเกินไปแล้วนะ....

ขาดสติ..ขาดความรอบคอบ..พาขาดทรัพย์...

เร่งขยับก้าวต่อ..ไม่ท้อถอย...

สัมมนานครนายกเพื่อนรอคอย...

เข้าช้าหน่อย ถึงตี 2 อีกทีแล้วสิเรา...

พาครูโยง + ปุ๊ลิ นั่งระเบียงฟังเสียงน้ำไหล....

น้องกอไป..หลบกอตะใคร้..หรือไรกัน...(เห็นแต่ปฏิทินฝีมือเธอ)

ลมหนาวเย็น..พัดดอกไม้ไหวระริก..

ก็เลยเก็บภาพมาฝาก..^^

ไม่รู้ดอกอะไรเหมือนกัน...ฮิฮิ..