เมื่อวันไดแผ่นดินสูญสิ้นป่า ชาวพาราจะสิ้นถิ่นอาศัย เศรฐกิจของชาติพินาศไป จงร่วมใจปลูกป่าอย่าคิดทำลาย
วันเสาร์ที่ 23 มกราคม 2553 ที่ผ่านมา บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยราชภัฎ สงขลา 8 สาขาวิชา ประกอบด้วย
สาขาวิชาการบริหารการศึกษา
สาขาวิชาหลักสูตรการเรียนการสอน
สาขาวิทยาศาสตร์ศึกษา
สาขาวิทยาการจัดการเทคโนโลยี่การเกษตร
สาขาวิชาสาธารณสุขชุมชน
สาขายุทธศาสตร์การพัฒนา
สาขาวิชาบริหารธุรกิจ
ได้ร่วมกันปลูกป่าชายเลนลดภาวะโลกร้อน เพื่อถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ที่บ้าน บากันเคย*ตำบลตันหยงโป อำเภอเมือง จังหวัดสตูล และมีนักเรียนเข้าร่วมโครงการด้วยคือโรงเรียนบ้านนาแค กับโรงเรียนบ้านท่าจีน รวมทั้งนักเรียนและนักศึกษา 200 กว่าคน กับกล้าไม้โกงกาง (พังกา)* จำนวน 3000ต้น ทางพื้นที่กล่าวต้อนรับโดย อาจารย์ เจน ขวัญทอง ผอ.โรงเรียนบ้านปาเตะ
เจ้าหน้าที่จากสถานีพัฒนาป่าชายเลนที่35
กล่างจบ ทางเจ้าหน้าของสถานีพัฒนาป่าชายเลนที่ 35 ตำบลเจ๊ะบิลัง ได้แนะนำวิธีการปลูกป่า จนเป็นที่เข้าใจ บังดล ชอบหวาน ให้ข้อคิดไว้น่าสนใจว่า
"เมื่อวันไดแผ่นดินสูญสิ้นป่า
ชาวพาราจะสิ้นถิ่นอาศัย
เศรฐกิจของชาติพินาศไป
จงร่วมใจกันปลูกป่า อย่าคิดทำลาย
สาธารณสุขชุมชนนำทีมโดยน้องแมนกลุ่มที่ 2

ผู้เชี่ยวชาญการทำรู อิอิ
ผู้เขียนหาโอกาสพูดคุยกับเจ้าหน้าที่ของสถานีฯ สืบโยดสาวย่าน ได้ความว่าบังคล มีบรรพบุรุษ และบรรพสตรีเป็นคนบ้านเกาะนางคำปากพะยูน นอกจากได้ปลูกป่าแล้วยังได้พบญาติด้ว โชคดีเห็นๆ เหน็ดเหนื่อยกับการลุยโคลน ปลูกป่าเสร็จก็กินข้าวปลาอาหารแบบกันเอง หัวหน้าสถานีฯ คุณวิศิษย์ สุขส่ว่าง ได้กล่าวขอบคุณ และฉายวิดีทัศน์ให้ชมป่าชายเลน เป็นการเรียนรู้ด้วยการปฎิบัติร่วมกับเด็ก โดยมีผู้ใหญ่ให้โอกาสสนับสนุน การปลูกป่า คือการปลูกใจ ฝึกจิตให้รู้จักรักษษหวงแหนทรัพยากรธรรมชาติ
บุกน้ำลุยโคลนด้วยความเต็มใจ ใบหน้าเปื้อนสุข
ปลูกเสร็จ ธรรมชาติก็รีบจัดการน้ำขึ้นมา ปิดหลุมให้สนืทแน่นยิ่งขึ้น
แล้วทางอาจารย์ก็พามาอาบน้ำล้างคราบโคลนที่น้ำตกปาหนัน พร้อมอาหารรสเด็ดส้มตำหลากหลายสูตรทั้งตำไทย ตำลาว ตำปู ตำไข่เค็ม
เหนื่อยนักพักกินกันก่อน
ต้องขอขอบคุณทางบัณฑิตวิทยาลัยที่ให้โอกาสทำสิ่งดีๆเพื่อถวายเป็นพระราชกุศลแด่พระบาทสมเด๊จพระเจ้าอยู่หัวให้ทรงมีพระชนม์มายุยิ่งยืนนานเทอญ
สาธาฯร่าเริง ยิ้มสู้ ร่วมกับหัวหน้าสถานีฯ
*พังกา(โกงกาง)มีหลายชนิด มีพังกาใบเล็ก พังกาใบใหญ่ พังกาหัวสุม (ขอนไม้พังกา ที่ล้มลงแช่น้ำ มีตัวเพรียงเข้าไปอาศัย บ้องแล้วเฉียงเอาตัวเพรียงมาแกงพริกให้คนหลังคลอด เป็นยาวิเศษ ที่คนริมเลนิยมกันมานาน)
*บากัน =คือที่พักที่อาศัย
*เคย =กุ้งตัวเล็ก กุ้งเคย
(บากันเคย คือที่พักของคนหากุ้งเคย)
สวัสดีค่ะท่านวอญ่า
ตอนสมัยเรียนมหาวิทยาลัย ดาวก็เคยได้มีโอกาสไปปลูกป่าค่ะ...
แต่ไม่เคยได้ไปปลูกป่าชายเลนซักทีเพราะอาจารย์ใจร้าย ไม่ยอมพาไปเที่ยวทะเล 555
ท่านวอญ่าน่าจะลงภาพกิจกรรมด้วยนะคะ
อยากเห็นอ่ะ ดูท่าทางจะน่าสนุกทีเดียว
+ สวัสดีค่ะบัง...
+ อ่านแล้วสัมผัสได้ว่า...บังเล่าแบบมีความสุข...
+ อ่านคำกลอนลำนำของเพื่อนบังแล้วหวลคิดถึงเพลงนี้จังค่ะ
" ป่าเอ่ย เลเอ่ย หมดแล้วละหนอ
ด้ามขวานแดนทองหมอง...เศร้าพิลาส"
+ มาอิ่มเอิบกับบังด้วยคนค่ะ
เห็นกิจกรรมการเรียนคณะของพี่บังแล้ว ได้เรียนรู้ ได้ท่องเที่ยว ได้ทำประโยชน์
น่าสนใจจริงๆ อยากนี้น่าลงทะเบียนเรียนนะคะ ... รักษ์ป่า รักษ์โลก รักษ์เรา ...
เพิ่งรู้ว่าไม้โกงกาง มีชื่อว่าพังกาด้วย เป็นกิจกรรมที่ดีมากค่ะ
ทำให้เด็กเห็นคุณค่า เพราะปลูกเองกะมือ
+ ออ..เกือบลืมค่ะบัง...
+ พ่อสัมฝาก...ส่งความคิดถึง...มายังบังด้วยค่ะ
+ และแอบกระซิบว่า...ครับคล้ายครับคราว่าเห็นรูปบังอยู่ในหนังสือของกองทุนเพล้งหลาด้วยค่ะ...
+ ท่าน อ.จรูญ หยูทอง กรุณาส่งหนังสือของกองทุนดั่งกล่าวมาให้ค่ะ
โอ...ได้เห็นภาพกิจกรรมแล้ว
ขอบพระคุณค่ะท่านวอญ่า
ปล. ชักอยากจะกินส้มตำขึ้นมาแล้วล่ะค่ะ
จงร่วมใจกันปลูกป่า อย่าคิดทำลาย
ข้อความนี้ควรเผยแพร่ให้ทั่วแผ่นดินไทยค่ะ
สวัสดีครับคุณ ดาวฟ้า
บังวอญ่าโตมากับป่าชายเลน เห็ด หอย ปลาน้อยกุ้งเล็ก รู้จักวิธีจับมาเป็นอาหาร
โดยเฉพาะการ "ยอนปู ที่อยู่ในรูให้ออกมา เห็นปากรูรู้ได้เลยว่าปูตัวผู้ตัวเมียครับ
มีโอกาสเชิญครับ จะพาไปลุยโคลนครับหมอ
สวัสดีครับน้องครู อ๋อย
นักอนุรักษ์ บอกว่า การอนุรักษ์ คือการปล่อยให้อยู่อย่างธรรมชาติ แล้วธรรมชาติจะดูแลรักษากันเอง
แต่เพราะคนต้องการพัฒนาเข้าไปจัดการ ไม่เป็นไปตามธรรมชาติครับ
ยินดีที่มีการปลูกป่าเพิ่มไม่ได้ตัดอย่างเดียว น่าสนับสนุน
ท่านวอญ่าคะ เอ่อ...ทำรูหรือว่า เกาะหลักคะ อิอิ
ส้มตำลาว แถวบ้านน้ำชา บุกแดนใต้ซะแล้ว 555
งานนี้ นอกจากได้งาน ได้กิน ได้สนุก และยังมีความสุขที่ได้ถวายเป็นพระราชกุศล ดีใจด้วยจริงๆค่ะ ผู้เฒ่าใจดี
บัง มาร่วมให้กำลังใจนะครับ อ่านแล้วมีกำลังใจ
สวัสดีครับ ปู เรียนให้มีความสุข สนุกแล้วได้ความรู้สอบผ่านด้วยครับ
สวัสดีครับคุณ นานา
ที่น่าสนใจศึกษา คือ ตัวเพรียงที่อยู่ในเนื้อไม้ คนโบราณนิยมเอามาแกงพริกให้คนหลังคลอด
พ่อบ้านที่รักครอบครัวต้องไปหามาบำรุงภรรยาครับ
ผมลองชิมตัวเพรียงสดๆมาแล้ว อร่อยกวาหอยนางรม ฟันธงครับ
สวัสดีครับคุณหมอ ดาวฟ้า
ส้มตำ ไก่ย่าง ลูกชิ้นปิ้ง นั่งปูเสื่อ กินพลางฟังเสียงน้ำตก
"ความสุขที่สัมผัสได้ครับ"
สวัสดีครับครู ป1
ขอบคุครับ ที่ช่วยกันประชาสัมพันธ์ "จงร่วมใจกันปลูกป่า อย่าคิดทำลาย "ครับครู
หวัดดีค่ะ ขอบคุณที่แวะไปเยี่ยมชมบล็อคของสามนะคะและก้อพิมพ์กลอน(ใช่กลอนหรือเปล่านะ)
พิมพ์สัมผัสละกันให้ด้วยอิอิ ^__^
พี่เป็นคนพัทลุงเหรอคะ
สามเองก้อเป็นลูกครึ่งสงขลา-หนองคาย(ชื่อคล้ายๆรถประจำทางปรับอากาศเนอะ)
แต่เท่าที่อ่านศัพท์คุณพี่บางคำสามก้อไม่ใช่ อิคุ้น ไรมากมายเลย
ไม่หอนได้ยินก้อมีบางคำค่ะ อิอิ
สวัสดีครับคุณ ประกาย
สบายดีน่ะครับท่าน
ได้แวะไปนาน
แต่คงความคิดถึง
งานหนักไม่เคยฆ่าคน
แต่บางครั้งก็สับสน
มีคนตั้งมากมาย
แต่ทำไม่ต้องเป็นเรา......
สวัสดีคะท่านวอญ่า
ได้อ่านแล้วทำให้คิดถึงครั้งยังเป็นนักศึกษา
ที่เคยได้มีโอกาสฝากสีเขียว
ไว้กับป่าพรุ ป่าชายเลนแถว ภูเก็ต พังงา
ซึ่งได้แต่หวังว่าทุกชีวิตสีเขียว
ในป่าแถวนั้นยังคงร่มรื่นดีอยู่