บรรยากาศยามเช้าที่มีฝนปรอยๆ... แสงสลัวๆ พอเห็นกันรำไรกับเงาผู้คนเดินไปมา ดูโรแมนติค... สมควรให้หมาเห่าซะนี่กระไร

มาอาศัยผืนแผ่นดินลาว 5 วัน 4 คืนเข้าไปแล้ว... ฝันถึงอะไรต่อมิอะไรก็มากมาย... แต่ยังไม่มีโอกาสได้เดินดูบรรยากาศยามเช้าริมโขงฝั่งลาวสักที 

เห็นแต่ท่าน อ.JJ คุยว่า ได้ออกไปเดินทุกๆเช้า 

อ้อ...อาจารย์บ่นนิดนึงว่า โดนหมาเห่า (จริงๆน่ะ ท่านถูกหมาเห่าตั้งแต่เช้ามืดที่มุกดาหาร บ้านเราโน่นแล้วแหละ...อิ อิ...)

 

...แหม... พูดเรื่องหมาแล้วอยากเมาท์ แต่เดี๋ยวเอาไว้ก่อน วันหลังค่อยเล่า ไม่งั้นจะเสียบรรยากาศสดชื่นยามเช้าริมโขงลาวซะก่อน

 

ตื่นตั้งแต่ตี 5 เพราะเกรงว่าพี่ขาวกับพี่อ๋อยมาปลุกแล้วจะไม่ตื่น... กลัวเธอไม่คอย

 

คืนนี้ดีหน่อย... ไม่ฝันถึงผี  หลังจากที่ฝันถึงมาหลายคืน... นี่ต้องสวดมนต์ก่อนนอนแถมรายงานท่านเพิ่มเติมว่า "มาทำงานช่วยชาวลาวกะเจ้า"  ท่านจึงยอมให้พักผ่อน...เฮ้อ... ว่าไปแล้วก็ไม่ได้เล่าให้พรรคพวกที่ไปด้วยให้ทราบหรอกนาว่าฝันถึงผีน่ะ เพราะเกรงว่าเขาจะนอนไม่หลับกัน  โดยเฉพาะบางคนที่ได้นอนคนเดียว...โดดเดี่ยว...อิอิ

 

บรรยากาศยามเช้ามีฝนปรอยๆ... แสงของท้องฟ้าเพียงสลัวๆ พอเห็นกันรำไรกับเงาผู้คนเดินไปมา ดูโรแมนติค... สมควรให้หมาเห่าซะนี่กระไร

มีคุณตาคุณยายมาเดินออกกำลังกายด้วยค่ะ... น่ารัก...

สาวๆชาวลาวมาออกกำลังกายที่สนาม มีแอโรบิคด้วยค่ะ... พอเดินมาถึงเขากำลังวอร์มดาวน์พอดี...เราเลยขอให้เขาสอนเต้นจังหวะบัดสะหลบ...(ผู้เขียนชอบจำว่าบาร์สลบ คือเต้นมันจนบาร์สลบ)  ดูนั่น... พี่ขาวบัดสะหลบเล้ยยยย.....

เขาก็ดีใจหาย...เปิดเพลงแล้วบอกกัน "บัดสะหลบ...บัดสะหลบ..." แล้วก็เต้นเป็นตัวอย่าง ให้เราเต้นตาม ...

ยากชะมัด แต่สนุกเหลือหลาย

 

ขาเดินกลับ พบคุณยายนั่งเล่น... ได้บรรยากาศมากๆเลย

คุณยายคนสวยมานั่งสูดอากาศบริสุทธิ์ค่ะ...

ดูดีๆ... คุณยายทั้งนั้นค่ะ...อิอิ

(แล้วพบกันใหม่บันทึกหน้าค่ะ)