ลดเชพ..ไปงานพระราชทานปริญญาลูกสาวคนที่สาม

ปลาพะยูน....ครูอ้อยถูกนักเรียนเรียกแบบนี้

ช่วงนี้ คล้ายจะเป็นปลาพะยูนจริงๆ พยายามพูดคุยกับเพื่อนครูด้วยความสบายใจว่า.....เสื้อพี่อ้อย หดทุกตัว แม้แต่เข็มขัดยังหดเลย....เอิ๊กเอิ๊ก

ประชดประชันตัวเองไปอย่างนั้น กินก็น้อย การเผาผลาญน้อยไปมั้ง...จึงมีการเก็บสะสมไว้มาก

สวัสดีครับคุณครูอ้อยคนงาม

แวะมาทีไรเป็นได้นั้งอมยิ่มทุกที อิ.อิ.

มื่อเย็นนี้ผมจะทำอาหารกินคุณครูจะมากินกับผมก็ได้นะ ก็มี

ยำถั่วงอกดิบ (ถ้ากินดิบๆกลัวเหม็นเข็ยวจะลวกพอสดุ้งก็ได้) เครื่องยำก็ พริก มะนาว น้ำปลา เกลือ น้ำตาล ปรุงรสตามชอบ

อีกอย่างก็มี

ยำแตงกวา อันนี้ต้องกินดิบเท่านั้น น้ำยำก็ใช้อันเดียวกัน

เอาไปอีกอย่าง แต่อันนี้ต้องไปซื้อเอาเพราะผมทำไม่เป็น ก็ฝากคุณครูช่วยซื้อให้ด้วยนะครับก่อนแวะไปกินมื้อเย็นกับผม

ส้มตำ....อาหารขั้นเทพ

ทุกอย่างไม่มีหมู ไม่มีเนื้อ ไม่มีปลา ไม่มีน้ำมัน ไม่มีข้าว

หมายเหตุ

กินเสร็จรีบนอนนะจะบอกให้ หลังจากเกินสามชั่วโมงหิวอีก

ที่ทราบเพราะผมกินแล้วไม่รีบนอน มารู้อีกที น้ำหนัก 85 กิโลครับ ฮา....

กราบลาหละครับ

สวัสดีค่ะพี่ครูอ้อย

ช่างเป็นบันทึกที่สร้างรอยยิ้มในวันหยุดให้กับแป๋มได้เป็นอย่างดี..ฮ่า..ฮ่า

ขอให้ลดหุ่นให้เฟิร์มสมใจ

---------------------------------------------

เรียนรู้นัยของคำสำคัญในบันทึกนี้

ปลาพะยูน และ เชพ บ๊ะ!!!!!!

โยมครูอ้อย

ขอแสดงความยินดีด้วยน่ะ ขอให้คุณลูกประสบความสำเร็จในการทำงานเหมือนคุณแม่

เจริญพร