ศึกษาธรรมทำไม ศึกษาอย่างไร และศึกษาแล้วได้ประโยชน์อย่างไร..

 .....“ตอนนั้นอาตมาพึ่งบวชได้ไม่นาน น่าจะซักพรรษา...” เสียงหลวงพ่อแว่วตามเครื่องขยายเสียงลัดลอดกิ่งไม้..ลอยไปรอบ ๆ ราวป่า..สลับกับเสียงไก่ป่าขันเป็นระยะ ๆ

   สำเนียงไทยชัดเจน..แต่ฟังออกไม่ยากว่าเป็นเสียงของชาวต่างชาติ...

 

“มีนักข่าวจากต่างประเทศหลายประเทศมาถามคำถามหล่วงปูชา...ที่วัดนี่ละ..” เสียงนุ่ม ๆ ทอดจังหวะสม่ำเสมอ...ชวนให้คนที่ต้องเดินผ่านผู้ที่นั่งสงบนิ่งฟังเทศนาพยายามหายใจเข้าออกอย่างแผ่วเบา เกรงว่าจะรบกวนสมาธิคนอื่น ๆ

“ท่านก็เรียกให้อาตมา มาเป็นล่ามแปลภาษา.....ตอนนั้นอาตมาไม่ค่อยถูกจริตกับหล่วงปูท่านนัก..เพราะดูท่านจะเรื่องมาก...อยู่ใกล้แล้วรู้สึกอึดอัด...” เสียงที่ลอยมาบ่งบอกว่าผู้พูดกำลังยิ้มอย่างมีเมตตาธรรม..

 

“นี่เป็นข้อเสียของอาตมานะ..อย่าเอาเป็นตัวอย่าง ..” เสียงไก่ป่าขานรับราวกับรู้ภาษา...

“นักข่าวถามหลวงปู่ว่า.......ข้อที่ 1 ศึกษาธรรมะ ทำไม...ข้อ 2 ศึกษาธรรมะ อย่างไร...และข้อ 3 ศึกษาธรรมะแล้วได้อะไร....” จังหวะที่เว้นช่วงไปเพิ่มความสงบร่มเย็นแผ่ซ่านไปทั่ว..

 

“หลวงปู่ท่านก็พูดเรื่องอื่นไป...คุยเรื่องนั้นบ้าง เรื่องนี้บ้าง...สักครู่ก็หันมาถามอาตมาว่า..นักข่าวเขาถามว่าอะไรนะ...” คลื่นแห่งความเงียบช่างมีพลังยิ่งนัก..ถ้าไม่เห็นว่ามีผู้คนนับร้อยนั่งบ้าง..ยืนบ้านอยู่รอบ ๆ คงวังเวงกว่านี้อีก..

“อาตมาก็ตอบท่านไปว่า..นักข่าวถามหลวงปู่ว่า.......ข้อที่ 1 ศึกษาธรรมะ ทำไม...ข้อ 2 ศึกษาธรรมะ อย่างไร...และข้อ 3 ศึกษาธรรมะแล้วได้อะไร....” ผมพยายามนึกตามคำถามทั้งสามข้อ..แวบหนึ่งพยายามนึกหาคำตอบ..แต่ขอรอฟังท่านเล่าต่อดีกว่า..

“หลวงปู่ท่านก็พูดเรื่องอื่นไปอีก...คุยเรื่องนั้นบ้าง เรื่องนี้บ้าง...แล้วสักครู่ก็หันมาถามอาตมาว่า..นักข่าวเขาถามว่าอะไรนะ...” ....โกรธ..หรือไม่โกรธนะ..แวบ ๆ ขึ้นมารึเปล่านะ..ถามเซ้าซี้ขนาดนี้...ความคิดผมเริ่มฟุ้งขึ้นมา....

 

“อาตมาก็ตอบท่านไปว่า...นักข่าวถามหลวงปู่ว่า.......ข้อที่ 1 ศึกษาธรรมะ ทำไม...ข้อ 2 ศึกษาธรรมะ อย่างไร...และข้อ 3 ศึกษาธรรมะแล้วได้อะไร....” เสียงยังราบเรียบ ชวนฟังเช่นเดิม....

“หลวงปู่ท่านก็พูดเรื่องอื่นไปอีก...คุยเรื่องนั้นบ้าง เรื่องนี้บ้าง...แล้วสักครู่ก็หันมาถามอาตมาว่า..นักข่าวเขาถามว่าอะไรนะ...” ....โห..กี่รอบแล้วนี่..แกล้ง...หรือลืมจริง..กันแน่....

“อาตมาก็ตอบท่านไปว่า...นักข่าวถามหลวงปู่ว่า.......ข้อที่ 1 ศึกษาธรรมะ ทำไม...ข้อ 2 ศึกษาธรรมะ อย่างไร...และข้อ 3 ศึกษาธรรมะแล้วได้อะไร..” และเสียงยังราบเรียบ ชวนฟังเช่นเดิม

 

“คราวนี้หลวงพ่อหันมาทางอาตมา...พูดเสียงดุ ๆ ว่า.....แล้วข้าวละ..กินทำไม.....” น้ำเสียงที่เข้มขึ้นตามเนื้อเรื่อง...ฉีกความรู้สึกอ้ำอึ้งกับคำถามซ้ำ ๆ หลายรอบแหลกกระจาย...ข้าวกินทำไม ศึกษาธรรมทำไม...ข้าวกินทำไม..ศึกษาธรรมทำไม....??????????

 

“ท่านให้อาตมาทบทวนคำถามในใจตนเอง.....ท่านไม่ได้ตอบนักข่าว..แต่ท่านกำลังสอนอาตมา...ท่านบอกอาตามาต่อว่า..ข้าวกินเพราะหิว...กินแล้วก็หายหิว...หายเหนื่อย...หมดปัญหา..หมดความยุ่งยาก...ถ้าหิวเป็นปัญหา เป็นความยุ่งยาก....กินข้าวเพราะหิว..ศึกษาธรรมะเพราะหิว...ศึกษาเพราะแก้ปัญหาได้ ศึกษาเสร็จแล้วเหมือนกินข้าวอิ่ม...ไม่มีปัญหา...ไม่หิว”

 

*** ถอดความจากเสียงบรรยายธรรม ณ วัดหนองป่าพงษ์ อำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี เมื่อวันที่ 16 มกราคม 53 เท่าที่ความจำอันน้อยนิดจะพอจำได้....

ถ้าผิดพลาดขออภัยเป็นอย่างสูง...วัตถุประสงค์เพื่อธรรมบูชาโดยสัจจริง...