เมื่อสัปดาห์ที่แล้วไปทานอาหารกลางวันที่เดอะมอลล์ โคราชกับคุณหมอท่านหนึ่ง แต่พอเดินเข้าห้างไม่เท่าไหร่ก็ได้พบกับคุณหมออีกท่านที่มากับเพื่อน ซึ่งหมอทั้งสองที่พบกันรู้จักกันดีจึงหยุดทักทายกันยาว  ผู้ที่มากับหมอทั้งสองฝ่ายก็ยืนฟังคุณหมอคุยกัน และก็มอง ๆ กัน คอยเสริมที่คุณหมอทั้งสองคุยกันบ้างเป็นครั้งคราว ช่วงแรก ๆ ต่างฝ่ายก็ต่างนึกในใจว่า ที่มากับคุณหมอก็คงเป็นคุณหมอเหมือนกันมั้ง (มาเปิดเผยกันตอนหลัง) แต่พอคุยกันได้ซักพักก็รู้ว่าไม่ใช่หมอ แต่เป็นอาจารย์ ก็เลยเกิดจำกันได้ขึ้นมา ว่าเคยไปประชุมสัมมนาเรื่อง พรรณไม้เมืองไทยด้วยกัน และช่วยโครงการอนุรักษ์พันธุกรรมพืชในสมเด็จพระเทพฯ เหมือนกัน เลยเกิดรายการมาสวัสดีปีใหม่ ในวันพุธที่ ๒๐  มกราคม กันขึ้นเมื่อวานนี้ครับ  อาจารย์ที่มาสวัสดีปีใหม่เราถึงที่บ้าน พร้อมหนังสือ อันมีคุณค่า ๒ เล่มคือ พรรณไม้รอบคูเมืองนครราชสีมา และ สวนปรุ สวนกลางเมืองโคราช ที่จัดพิมพ์อย่างสวยงาม  สนองพระราชดำริ โครงการอนุรักษ์พันุธุกรรมพืชอันเนื่องมาจากพระราชดำริ สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี  ซึ่งเป็นผลงานของอาจารย์เอง  คือ รศ. กมลทิพย์ กสิการ์  มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา เป็นอะไรที่ไม่น่าเชื่อจริง ๆครับ

 

         นอกจากนั้นยังมีอีกอย่างที่ผมเป็นปลื้มเป็นพิเศษก็คือ รศ. กมลทิพย์ ที่มาสวัสดีปีใหม่พร้อมหนังสือดังกล่าวท่านไม่ได้มาคนเดียว ท่านยังพา อาจารย์มหาวิทยาลัยราชภัฏนครราชสีมา อีกท่านมาด้วย คือ ดร. ณัฐกานต์ ศาสตร์สูงเนิน ที่จบปริญญาเอกจาก มทส. และเคยเรียนวิชา IT กับผม แล้วก็ได้นำไปใช้ประโยชน์ในการทำสื่อประกอบการเรียนการสอนนักศึกษาจน รศ. กมลทิพย์ ชื่นชมที่สามารถนำเสนอด้วย power point  และ web pages ได้อย่างดีและน่าสนใจมาก  แถม ดร. ณัฐกานต์ บอกว่าเป็นลูกศิษย์และเรียนรู้ไปจากผม     คนเป็นอาจารย์ เมื่อลูกศิษย์เรียนจบ มีงานทำแถมระลึกถึงอาจารย์เก่า และมาเยี่ยม จึงเป็นสุดยอดของความภูมิใจครับ