หลายคนคงเคยดูรายการ "Dogfight" ทางสถานีโทรทัศน์  ไทย พี บี เอส  ที่มีเนื้อหาเกี่ยวกับการต่อสู้ทางอากาศยานในสมัยสงครามโลก หรือบางตอนเป็นสงครามในเวียดนาม   รายการนี้ดูตอนแรกๆ เนื้อหามันดึงความสนใจของผม  มันดูไม่น่าเบื่อ คล้ายๆ ดูหนังประวัติศาสตร์สงคราม   แต่พอดูๆไป  ผมแวบคิดขึ้นมาว่ากระบวนการกว่าจะได้มาซึ่งสารคดีนี้ช่างน่าสนใจจริงๆ

ผมตีความเอาเองว่า  เป้าหมายของการผลิตสารคดีชุดนี้เพื่ออะไร?

ผมตอบตัวเองไปว่า...

เพื่อเป็นการทบทวนปฏิบัติการที่ถือว่าเป็น best practice แล้วสร้างออกมาเป็นรูปแบบจำลองสถานการณ์คล้ายเหตุการณ์จริง  โดยใช้เทคโนโลยีสารสนเทศเข้ามาช่วย

เพื่อใช้ในการเรียน - การสอนให้แก่นักบินรุ่นใหม่ในกองทัพ

เพื่อประเทืองความรู้ให้บุคคลทั่วไปที่สนใจในด้านนี้  ซึ่งเป้าหมายอันนี้น่าจะมาท้ายๆ

สิ่งที่ผมเห็นจากสารคดี...มีอะไรบ้าง?

เรื่องเล่า - ซึ่งได้จากการให้นักบินตัวจริงที่ประสบกับสถานการณ์ในขณะนั้น  มาเล่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในตอนนั้น   เขาต้องทำอย่างไร?  เขาต้องแก้ไขปัญหาอย่างไร? เขากำลังทำภารกิจอะไร? เขาต้องต่อสู้กับเครื่องบินรบฝ่ายตรงข้ามอย่างไร?   เขาบินอย่างไรไม่ให้ตกเป็นเป้าบินของคู่ต่อสู้?  เวลาตกอยู่สถานะการณ์เป็นรอง  เข้าต้องบินอย่างไรแล้วไม่โดนยิง?   เขาเจอกับปัญหาในขณะนั้นอะไรบ้าง และแก้ไขสถานการณ์อย่างไร? เหล่านี้เยอะมากมาเป็นข้อมูลประกอบที่สำคัญ  โดยเรื่องเล่าได้ถูกนำมาสร้างเป็นหนังจำลองสถานการณ์จริง  สลับกับฉากนักบิน ซึ่งส่วนใหญ่อายุเกษียณกันหมดแล้วมาเล่าในบางฉากบางตอนสั้นๆ   ซึ่งผมมองว่าส่วนนี้เป็นการสื่อความรู้ที่เป็นทักษะฝีมือ  และหัวจิตหัวใจเฉพาะตัว เฉพาะบุคคล  ที่ยากจะถ่ายทอดให้เข้าใจกันได้ง่ายๆ

ข้อมูลสมรรถนะของเครื่องบินรบแต่ละรุ่น  - อันนี้ถือว่าเป็น explicit ที่สำคัญมาก  ซึ่งเขาจะชี้ให้เห็นในบางช่วงสั้นๆ  ว่า  เครื่องบินของทั้งสองฝ่ายนั้น  เป็นรุ่นอะไร  มีสมรรถนะขีดความสามารถเด่นๆอะไรบ้าง?  มีอาวุธสำคัญอะไรบ้าง?   ข้อได้เปรียบ  เสียเปรียบ  เช่น  วงเลี้ยว  กำลัง  อาวุธ  น้ำหนัก เป็นต้น  ยกมาอธิบายประกอบเหตุการณ์

หนังจำลองเหตุการณ์เสมือนจริง - ซึ่งทำได้เนียนมาก  เข้าใจว่าเทคโนโลยีที่ก้าวหน้าในยุคนี้สามารถช่วยได้เยอะเลย

ซึ่งทั้งหมดได้ทำออกมาเป็นสารคดีที่น่าสนใจจริงๆครับ

ท่านใดที่สนใจ และยังไม่เคยดู  ลองเข้าไปดูที่นี่นะครับ

http://www.youtube.com/watch?v=Q8sU_kRDgfk&feature=related