การเลี้ยงใด ๆ ก็เพื่อให้มันดำเนินไปได้ตลอดรอดฝั่ง

รัตติกาลสวัสดีเพื่อน ๆ ทุก ๆ คน เป็นเพราะเสียงรถยนต์ที่วิ่งผ่านไปมาใกล้ ๆ ที่พักทำให้ยูมิตื่นขึ้นมายามเช้าก่อนหัวรุ่งเช่นนี้  มองนาฬิกาก็ใกล้ตี 4 เข้าไปแล้วเลยไม่นอนต่อละ เรื่องการนอนตื่นขึ้นมาในยามกลางคืนนี้เหมาะสำหรับคนที่มีอายุเดินผ่านกลางสะพานลงไปแล้ว  

 อันที่จริงยูมิเองช่วงที่อยู่วัดเคยฝึกตนตื่นนอนก่อนรุ่งสางอย่างช่วงเข้าพรรษาจะตื่นมาก่อนตี 4 หัวรุ่งแล้วไปโบสถ์ทำวัตรสวดมนต์ท่องบ่นสวดกรณีนั่งสมาธิภาวนาแผ่เมตตาตามกาลเวลา

ช่วงที่เรียน ป. โท บางคืนนอนแต่หัวค่ำไปตื่นนอนตอนตี 1 ลุกขึ้นมาดูตำราค้นคว้าเอกสารแล้วเข้านอนอีกทีก็ตี 4 และไปตื่นเอาเกือบ 6 โมงเช้าพอดีละ

 เมื่อวานยามเย็น ๆ นั่งชมนกชมไม้ใกล้ขุนเขาคอหงส์เมืองหาดใหญ่เห็นเจ้านกน้อย ๆ คลอเคลียเลี้ยงลูกตัวกระจิริดสอนให้โบยบินเวลาลูกจะเสียการทรงตัวก็เข้ามาบินเลี้ยงไว้ไม่ให้ลูกตก 

 เออได้แง่คิดว่า...การเลี้ยงใด ๆ ก็เพื่อให้มันดำเนินไปได้ตลอดรอดฝั่ง เป็นการเลี้ยงเพื้อให้ลูกเลี้ยงตนเองรอดได้  เหมือนคนเลี้ยงลูกตามหลักพุทธธรรมก็ให้เลี้ยงลูกแบบนี้คือไม่ใช่เลี้ยงลูกจนพ่อแม่แก่เฒ่าแล้วลูกยังมาหวังเอาทรัพย์สินเงินทองจากพ่อแม่ตลอดไป 

 การเลี้ยงลูกต้องเหมือนนกคือสอนบินพอลูกนกบินเองได้แล้วก็ปล่อยไปตามกรรม การเลี้ยงลูกการสอนศิษย์ก็ทำนองเดียวกัน ถ้าพ่อแม่ครูอาจารย์ทำให้ทุกอย่างแล้วเมื่อไหร่เจ้านกตัวน้อย ๆ จะโบยบินไปในโลกกว้างได้ละ...

อาจารย์ยูมิ วันนี้ 6 โมงเช้าอย่าลืมนะ...ล้อหมุนจาก ม.ทักษิณถิ่นสงขลา จะไปรับอาจารย์ที่เมืองหาดใหญ่...ลงภาคสนามไงละ...นิสิตประมาณ 30 คน...จากฝั่งทะเลอ่าวไทยแห่งเมืองสงขลาไปเยือนฝั่งทะเลอันดามัน...คงได้นอนเกาะภูเก็ตละ.