เมื่อวันที่ 15 เวลา 07.30น.  ฉันได้ฟังข่าวพลุระเบิดในงานวันครู ฉันเข้าใจว่าครูของฉันต้องอยู่ที่งานแน่เลย เพราะครูของฉันชอบทำกิจกรรมทุกอย่างไม่เคยพลาด

วันนี้ครูของฉันก็ไปร่วมวิ่งแข่งขันมาราธอน แต่ฉันไม่รู้ว่าครูของฉันจะเป็นอย่างไรบ้าง

เมื่อฉันรู้ข่าวจากทีวี ฉันจึงโทรไปถามคุณครูของฉันว่า "ม่ามี๊ขา ม่ามี๊อยู่ไหน ม่ามี๊เป็นอะไรหรือ มีใครบาดเจ็บบ้าง" ครูของฉันหัวเราะ แล้วบอกว่า"ม่ามี๊ไม่เป็นไรหรอกลูก สบายดี แล้วก็หัวเราะอีก บอกว่าขอบใจนะลูก ขอบใจที่เป็นห่วง"

ฉันจึงบอกกับม่ามี๊ว่าเป็นห่วง ทีแรกนึกว่าอยู่ที่งานวันครู ใจหายหมดเลย

ม่ามี๊ตอบว่าพอวิ่งมาราธอนเสร็จแล้ว ม่ามี๊ก็ออกจากงานแล้วไปทำกิจกรรมเยี่ยมสมาชิกชาวค่ายเบาหวานที่นอนป่วยอยู่ที่โรงพยาบาล

โชคดีจริงๆเลยม่ามี๊คนเก่งของฉัน ม่ามี๊ของฉันไม่เคยอยู่ว่างเลย ชอบช่วยคน ฉันจึงทำตามที่ม่ามี๊ทำ ฉันก็ไปช่วยเหลือคนป่วยแถวบ้านเหมือนกัน

แต่ฉันสงสารคุณครูโรงเรียนอื่นๆอีกหลายท่านที่อยู่ในเหตุการณ์ ข่าวบอกว่าโดนสะเก็ตพลุไปรวมๆ10 กว่าคน อาการเป็นอย่างไรบ้างฉันก็เป็นห่วง

ม่ามี๊สอนว่าสงสารก็ให้ทำสมาธิ แล้วส่งใจกุศลของเราไปให้ พร้อมขอให้หายไวๆ

ฉันถามม่ามี๊ว่าทำได้ด้วยเหรอคะ

ม่ามี๊ตอบว่าได้แน่นอน เพราะใจเป็นกุศล เป็นพลังที่บริสุทธฺค่ะ

ขอให้คุณครูทุกท่านปลอดภัย มีสุขภาพแข็งแรง และขอให้คุณครูที่ประสบภัยครั้งนี้หายเจ็บเร็วๆนะคะ

หนูรักคุณครูของหนูค่ะ และเคารพคุณครูทุกท่านที่ปฏิบัติตนเป็นคุณครูที่ดี