เราอาจตำหนิใครต่อใครในโลกนี้ได้หมด ยกเว้นตัวเราคนเดียวที่รอดพ้นจากการการตำหนิ

         ในชีวิตการทำงานของเราทุกวันนี้  การทำงานผิดพลาดบ้างเป็นเรื่องธรรมดา  เมื่อผิดพลาดและยอมรับผิด และนำไปปรับปรุงแก้ไขก็ดีไป  แต่บางท่านไม่อย่างนั้น  อ้างนั่นอ้างนี่ โทษนั่นโทษนี่สารพัดที่จะอ้าง บ้างก็โชคไม่เข้าข้าง  วันนี้ไม่อารมณ์ทำงานบ้างละ  คนเรานี่ก็แปลก 

        ธรรมชาติของการเข้าข้างตนเองของมนุษย์เรา

        ถ้าคนอื่นใช้เวลาในการทำงานมาก  เราบอกว่า  เขาอืดอาด

        ถ้าเราใช้เวลาในการทำงานมาก  เราบอกว่า  เราเป็นคนรอบคอบ

        ถ้าคนอื่นทำงานเป็นผลสำเร็จ  เราบอกว่า  งานกระจอกใครก็ทำได้

       ครั้นเราทำงานสำเร็จบ้าง  เราบอกว่า  ฝีมือเราต่างหาก

       ถ้าคนอื่นเข้าเจ้านายดีหน่อย  เราบอกว่า  เขาประจบสอพลอ

      ครั้นเราทำเช่นนั้นบ้าง  เราบอกว่า  เป็นความร่วมมือ

 

         ความจริงแล้วเป็นพฤติกรรมเดียวกันแท้ ๆ ผิดหรือถูกมีเส้นแบ่งตรงที่ว่าเป็นของเขาหรือของเราเท่านั้นเอง

        เราอาจตำหนิใครต่อใครในโลกนี้ได้หมด  ยกเว้นตัวเราคนเดียวที่รอดพ้นจากการการตำหนิ

        ท่านคิดเห็นอย่างไรครับ