“House is made of brick and stone, but Home is made of LOVE alone”
สายลมเย็นพัดมาเป็นระยะๆ ต้นไม้รอบ ๆ บ้านไหวเอนไปตามแรงลม  บางคราวลมก็พัดเอื่อยๆ แต่ทว่าบางคราวก็พัดรุนแรงราวกับจะทำให้กลีบดอกไม้บอบช้ำ…ฤดูหนาวปีนี้ยังไม่หนาวเท่าที่คิด...หรือว่าสายลมเย็นที่เริ่มพัดมาในวันนี้ จะเป็นสัญญาณว่าความหนาวเย็นจะเริ่มกลับมาเยือนอีกครั้ง?
 
 
ลมหนาวพัดมาทีไร ทำให้ข้าพเจ้าคิดถึงบ้านทุกที...โชคดีที่สมัยนี้เทคโนโลยีก้าวหน้า ย่อโลกให้มาอยู่ใกล้กันได้ คิดได้ดังนั้น ข้าพเจ้าก็หยิบโทรศัพท์มือถือออกมาพร้อมทั้งบรรจงกดหมายเลขไปยังปลายทางของความคิดถึง  ซึ่งก็คือ “บ้าน” นั่นเอง
 
 
คุณแม่ของข้าพเจ้าโทรมาเล่าให้ฟังว่ามีอาการปวดแสบท้องมาได้ประมาณสัปดาห์หนึ่งแล้ว ข้าพเจ้าถามอาการปวดท้องของคุณแม่ว่าท่านดีขึ้นหรือยัง? ท่านบอกว่ายังคงมีอาการปวดเป็นพักๆ แต่ก็ทุเลาลงบ้างแล้ว  คุณแม่ของข้าพเจ้ามีโรคประจำตัวเป็นโรคกระเพาะอาหารเป็นๆ หายๆ มาเป็นเวลาหลายปี อาจจะด้วยตอนสมัยที่ท่านยังสาว ต้องทำงานไปด้วย เรียนไปด้วย ทำให้รับประทานอาหารไม่ตรงเวลา อาการของโรคกระเพาะยังคงเป็นมาเรื่อยๆ ไม่หายขาดมาเป็นเวลาหลายปีแล้ว  ท่านได้เคยไปกลืนแป้งตรวจดูแล้วก็ไม่พบว่ามีความผิดปกติอะไร...แต่ทว่าช่วงนี้ บ่นปวดท้องเป็นพักๆ หลังจากรับประทานอาหาร ซึ่งข้าพเจ้าก็ได้แนะนำท่านเรื่องยา และเรื่องการดูแลรักษาตนเอง พร้อมทั้งกำชับว่า มีปัญหาให้ปรึกษาแพทย์...อิอิ
(เห็นในฉลากยามักจะเขียนว่า มีปัญหาให้ปรึกษาแพทย์ ชักสงสัยว่า แล้วถ้าแพทย์มีปัญหาจะปรึกษาใครดี? 555)
 
 
ข้าพเจ้าคิดว่า ที่คุณแม่เป็นโรคกระเพาะไม่หายขาดสักที ส่วนหนึ่งน่าจะมาจากภาวะเครียด เพราะท่านเป็นคุณครู มีงานต้องรับผิดชอบมาก นอกจากงานสอนนักเรียนแล้วยังมีงานอื่นๆ อีกจิปาถะ ซึ่งข้าพเจ้าก็เคยบอกคุณแม่ว่า ให้แบ่งให้คนอื่นทำบ้าง...คุณแม่ตอบมาว่า “ ก็ครูคนอื่นเค้าไม่ทำ เราก็ต้องทำ...สงสารเด็ก เราเป็นครูก็ต้องทำหน้าที่ครูให้ดีที่สุด”  ก็คงจะจริงของคุณแม่ เพราะคนที่เป็นครูโดยจิตวิญญาณ กับคนที่เป็นครูโดยอาชีพ มีความแตกต่างกันคนหนึ่งทำงานเพื่อเงินเดือน ในขณะที่อีกคนหนึ่งทำเกินหน้าที่ด้วยหัวใจอันเปี่ยมไปด้วยความรักความเมตตาต่อเด็ก คุณแม่เคยบอกว่า คำว่าครู มาจาก คำว่า ครุ แปลว่าหนัก ผู้ที่เป็นครู จึงต้องทำงานหนัก เสียสละ ทุ่มเทแรงกายและแรงใจ ในการที่จะอบรม ขัดเกลา ให้คนๆ หนึ่งเป็นทั้งคนเก่งและคนดี นั่นสินะ ไม่เช่นนั้นครูจะได้ชื่อว่าเป็นพ่อแม่คนที่สองหรือ?
 
 
เวลาที่บุคคลในครอบครัวไม่สบาย  ข้าพเจ้ารู้สึกว่า พวกเราบุคลากรสาธารณสุขที่มีหน้าที่ดูแลสุขภาพของประชาชน กลับไม่ค่อยมีเวลาใส่ใจสุขภาพของคนในครอบครัวเท่าไหร่นัก...หรือแม้กระทั่งสุขภาพของตนเอง ข้าพเจ้าขอสารภาพว่า ข้าพเจ้าก็คนหนึ่งละ ที่รับประทานอาหารไม่ค่อยตรงเวลา เนื่องด้วยบางคราวก็ติดภาระที่ต้องทำให้เสร็จ จึงมักจะรับประทานอาหารผิดเวลาเสมอ (ตอนนี้กำลังพยายามรับประทานให้ตรงเวลาค่ะ) ทำให้มีอาการโรคกระเพาะกำเริบเป็นบางครั้ง ยังดีที่ได้ออกกำลังกายบ้าง ไม่เช่นนั้นคงจะไม่กล้าแนะนำผู้ป่วยให้ออกกำลังกาย เพราะขนาดตนเองยังทำไม่ได้ จะไปแนะนำคนอื่นได้อย่างไรกัน
 
 
วันนี้ อย่ามัวแต่ทำงานเพลิน จนลืมสนใจคนรอบข้าง โดยเฉพาะคนในครอบครัวและคนที่รักเรามากที่สุด....ดูแลท่าน เหมือนที่ท่านดูแลเรา ความกตัญญูไม่ใช่การทำบุญให้ยามที่ท่านเสียชีวิต หากแต่เป็นการทำให้ท่านมีความสุขในขณะที่ยังมีชีวิตอยู่....
 

 

my family

ภาพครอบครัวในวันรับปริญญาน้องสาว ที่ มหาวิทยาลัยขอนแก่น

 

“House is made of brick and stone,  but Home is made of LOVE alone”