...เวลาไม่ไหลย้อนกลับ...





เสียงจักจั่นเรไรเสียดหูตอนพลบค่ำ

รถราขวักไขว่แย่งถนนเหมือนคนแย่งกันซื้อของลดราคาตามห้างเย็นฉ่ำ

นกปีกหักกำลังซมซานกลับรังขณะบางคนกำลังเพิ่งเริ่มงาน

อาทิตย์เริ่มงานที่อีกซีกโลกขณะเราฝันเพ้อ

ณ นาทีนี้...เธอกำลังหลงในสิ่งใด

 

 


มีสิทธิ์เลือกหรือว่าจะอยู่แห่งใด

ชีวิตใหม่ถือกำเนิดพร้อมกับในเวลาเดียวกับการจากลา

รสอาหารค่ำในร้านแออัดเสิร์ฟพร้อมภาพบาดตาบาดใจ

เวลาเดียวกับป่าใหญ่ที่มีผู้เร้นกายวิเวก

ดุจดังความขัดแย้งของแสงเทียนและเปลวไฟ

 

 



สงครามความคิดฟาดฟันในหัว

ไม่เห็นศัตรูมีแต่ซากพังทลาย

อดีต อนาคต คอยปิดบังปัจจุบัน

อัตตาปิดฟ้ากลางวัน...ไร้แสงให้หายใจ

จักจั่นเงียบไปในขณะจิตที่ใจเงียบงัน...