เมื่อนาฬิกาปลุกแบบไร้เสียงทำงาน

หลังจากต้องใช้กรรมด้วยโรคหลอดลมอักเสบ สุขภาพทั่วไปยังอยู่ดี แม้ว่าจะมีอาการสั้นที่มือบ้าง แต่ใจยังสู้ ดีที่ยังใช้นิ้วจิ้มลงไปที่คีย์บอร์ดได้ หนักมาก เบาบ้าง ตามกำลัง และสติที่กำกับให้กายทำ ผลการเอ็กซ์เรย์ซ้ำ ก็เหมือนเดิม ปอดปกติ แต่หลอดลมน่าสงสาร มันอักเสบ และติดเชื้อ หมอแนะว่าต้องไม่ใช้เสียงซึ่งทำได้ไม่ยาก แต่ทำยาก เพราะฉันไม่อาจลาพักอยู่บ้านเฉยๆได้

หลายวันมาแล้ว นาฬิกาปลุกทำงานปกติ แต่ไม่ได้ผล เพราะเมื่อได้ยินเสียงปลูกมือเจ้ากรรมก็จะเอื้อมไปปิดทุกที แล้ว ก็มั่นใจว่าจะตื่นทันตามกำหนด สุดท้ายก็ล้มเหลว

ปรับใจ ใหม่ ขอใช้จิตสั่ง จิตสั่งไม่ต้องใช้เสียง มีลมหายใจให้นับเล่นๆ แต่เอาจริง

บอกกายว่าคราวนี้หากจิตเรียกแล้วยังนอนต่อก็ตามใจนะ วันหลังอย่ามาใช้งานอีก จิตไม่ทำให้หรอกนะ และถ้าจิตเรียกแล้วทำตาม จิตจะอยู่คู่กายไม่เผลอไปไหน

นอนตื่นตามเวลาที่ตั้งใจไว้ยังง่ายกว่าตอนให้เข้านอน มันยากเย็น เป็นกังวล กระสับกระส่ายหาท่านอนที่เหมาะที่สุด ที่จะทำให้หลับไปก่อนที่ฤทธิ์ยาไม่ให้หอบ ไม่ให้ไอ จะหมด สุดท้ายก็สู้นอนในท่าสพไม่ได้ หลับตาเอาใจไปมองกาย ตั้งเท้าขึ้น งอปลายเท้าลงช้าๆ หายใจตามรู้การเคลื่อนไหวของเท้า แหงนปลายเท้าแอ่นปลายเท้าให้มากที่สุด แล้วปล่อยสบายไม่เกร็ง ผ่อนลมหายใจตาม หายใจยาว ออกไป และหายใจยาวเข้ามา จิตอยู่ที่ลมหายใจ ก็ทำจนหลับเลยไม่รู้ว่าหลับไปตอนหายใจเข้า หรือตอนหายใจออกหาคำตอบไม่ได้

CommentLover.Com