สวัสดีค่ะ  คุณPhornphon

มาฟังเสียงจักจั่นเรไร ค่ะ....  ไม่รู้ว่าแปลความถูกหรือเปล่า เพราะไม่ถนัดเรื่องบทกวี ถนัดเป็นแบบลูกทุ่ง เขียนเรื่อยๆ ตามที่ใจอยากจะเขียน.... หมายถึงความขัดแย้งหรือเปล่าไม่ทราบนะ.... ครูใจดีคิดว่า ความขัดแย้ง เกิดจากคนที่มีอัตตาสูง ตัวกู ของกู ไม่ยอมเปิดใจหันหน้าเข้าหากัน... มีกับแพ้กับแพ้..... เศร้าใจจัง....

ไม่รู้เมนท์ ตรงประเด็นหรือเปล่า  หากไม่ถูกก็ขออภัยค่ะ.... ปล่อยไก่ตัวเบ่อเล่อเลย .... ฮา

สงครามความคิดฟาดฟันในหัว

ไม่เห็นศัตรูมีแต่ซากพังทลาย

อดีต อนาคต คอยปิดบังปัจจุบัน

อัตตาปิดฟ้ากลางวัน...ไร้แสงให้หายใจ

จักจั่นเงียบไปในขณะจิตที่ใจเงียบงัน...