ความทรงจำ...เปิดศักราชใหม่

จิตอาสา...ของนักเรียนลับแลพิทยาคม

  
  สิ่งที่เราปลูกฝังนักเรียนของเราคือ การมีจิตสำนึกในการสร้างประโยชน์ต่อสังคม
      ปีใหม่เราพากันไปเลี้ยงอาหารและมอบของขวัญให้กับเด็กพิการซ้ำซ้อน ที่ศูนย์การศึกษาพิเศษ ซึ่งสภานักเรียน นำโดยพี่พันธุ์ยุทธ พี่แอม พี่ดิว จะเรี่ยไรเงินจากครูอาจารย์ นักเรียน และเจ้าหน้าที่ ทำอาหาร ขนม เงินที่เหลือก็จะมอบให้กับทางศูนย์การศึกษาพิเศษเพื่อเก็บไว้ทำประโยชน์ให้เด็กๆ ในศูนย์  พวกเราเดินทางได้รถกะบะ 4 คันนักเรียน 50 คน  ครูที่ไปร่วมกิจกรรม 5 ท่านคือ ครูใจดี  ครูชลาลัย  ครูสุวรรณ์  ครูเฉลิม และครูคมสัน
 
       หลังเสร็จกิจกรรมหน้าเสาธง พวกเราก็ออกเดินทางไปยังศูนย์การศึกษาพิเศษ ทางศูนย์จัดกิจกรรม คริสมาสต์ และปีใหม่ให้กับน้องๆ ทุกปี  พวกเราจัดการตักอาหาร ขนม น้ำหวาน และผลไม้ แจกน้องๆ คนละไม้ละมือ เด็ก หลายคนพิการซ้ำซ้อนๆ ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้ ต้องช่วยกันป้อนอาหาร  เป็นภาพแห่งความประทับใจมาก  ภาพพี่ๆ ป้องอาหารน้องๆ พูดคุย เล่านิทาน เป่าลูกโป่ง อุ้มน้อง ที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้  จูงไปเดินเล่น ฯลฯ
 
 
      ใบหน้าของน้องๆ ทุกคนเปื้อนด้วยรอยยิ้ม อิ่มใจกันถ้วนหน้า  ฉันพอจะจำภาษามือได้ ก็เลยสื่อสารกับน้องที่หูหนวกเป็นใบ้ ได้นิดๆ หน่อยๆ ดูเขามีความสุขมากๆ ที่มีคนพูดคุยและสื่อสารกับเขารู้เรื่อง  “ไม่เสียทีที่ฉันได้เรียนภาษามือ ฮิ ฮิ  อย่างน้อยก็สร้างความสุขให้กับเด็กเหล่านี้ได้   ชื่นใจจริงๆ”      
 
        สิ่งที่พี่นักเรียนทำให้น้องๆ ก็คือ ช่วยแต่งหน้าแต่งตัวให้น้องๆ ที่จะแสดงบนเวที  บางคนแสดงจบไม่ยอมลงเวทีซะงั้น.....ดึงพวกพี่ๆ ไปเต้นกับเขาด้วย
    
        พี่ๆ สภานักเรียนก็เตรียมกิจกรรมนันทนาการไปสร้างความสนุกสนานกับน้องๆ  มีน้องอยู่คนหนึ่ง มายืนกับพวกเราโดยไม่ยอมเข้าล่ม เราก็ต้องเอาเสื้อกันหนาวบังแดดให้ เพราะกลัวว่าน้องจะร้อน เดี๋ยวจะไม่สบาย....  อ๋อ...เป็นว่า น้องชอบร้องเพลง พยายามแย่งไมค์พี่ๆ จะร้องเพลงด้วย พวกเราก็งงอยู่นาน ...  อีกคนนึงไม่รู้ชอบใจอะไรฉันเป็นพิเศษ เดินมาจูงมือฉันไปเต้นกับพวกเขา และไม่ยอมให้หยุด  เอ้า....ปล่อยแก่ซักวัน.... ฮา......

นี่แหละ ความสุขจากการเป็นผู้ให้โดยแท้.....

 
             กิจกรรมจิตอาสาของพวกเรามีอีกมากมายค่ะ แล้วจะค่อยๆ ทยอยนำมาเล่าสู่กันฟังค่ะ เช่น การไปช่วยทำความสะอาดวัด  ตลาด ที่สาธารณประโยชน์ การรณรงค์เรื่องอาหารปลอดภัย ไข้หวัดใหญ่   การป้องกันยุ่งลาย ฯลฯ .....
 

กิจกรรมของครอบครัว วันที่ 31 ธันวาคม 2552 กับ 1 มกราคม 2553

      พวกเราพากันไปซื้อของไปไหว้ญาติผู้ใหญ่ที่เคารพนับถือ....
รุ่งขึ้นก็พาคุณแม่สุดที่รัก และลูกๆ ไปไหว้พระ ทำบุญ ถวายสังฆทาน  ปล่อยปลา  ขับรถไปหลายวัดเชียวแหละ... เลยได้ภาพถ่ายมาเขียนเรื่องอุตรดิตถ์เมืองงาม ยังงัยล่ะคะ
  
 

 

รวมรุ่นชุมชนอุตรดิตถ์ดรุณี  2  มกราคม 2553

และกิจกรรมเพื่อสาธารณประโยชน์ต่อสังคม

 

    
      ปีนี้สถานที่นัดชุมนุมของหมู่เฮา คือ “บ้านพักตากอากาศริมแม่น้ำน่าน”ของหนูแดง หรือคุณหมอพรพิมล ของพวกเราค่ะ  บรรยากาศดีมาก มีศาลาหน้าบ้าน และศาลาริมน้ำ  สวนหย่อมตกแต่งไว้สวยงาม ดอกไม้แข่งกันออกดอกสีสันสดสวย.... ข้างๆ บ้านเป็นสวนทั้ง 2 ด้าน ห่างบ้านผู้คน  พวกเราจะได้ส่งเสียงได้เต็มที่ไม่ต้องกลัวอะไรเหวี่ยงมาใส่หัว....ฮา
       เวลานัดหมายคือ11 โมงเป็นต้นไปทุกปี  เพื่อนๆ ทยอยมาต่างมีขนม อาหารติดไม้ติดมือมาด้วยเสมอ เจอหน้ากันไม่ได้ หล่อนๆ กรี๊ดกร๊าด ตามประสาเพื่อนที่นานๆ จะได้เจอกันพร้อมหน้า  อาจารย์จะเรียกพวกเราว่า “ไอ้รุ่นตลาดแตก”
 
 
       มาถึงต้องผ่านด่าน ลงทะเบียนกับคุณเหรัญญิกของรุ่น  ยัยนุช “ชมพูนุช” แม่คนนี้เป็นพยาบาลที่แสนดีคนหนึ่งเชียวแหละ  หล่อนคนนี้ช่วยทำคลอดให้เพื่อนๆ ทั้งนั้น ปีนี้ เจ้าเล็ก “เฉลิมพล” ประธานรุ่น เอาพวงกุญแจหลินปิง มากำนันเพื่อนๆ (ตามประสาคนมีกะตังค์) หมอนี่ผมหงอกเต็มหัว ดูเหมือนมันจะแก่กว่าใครในรุ่น เราเลยยกตำแหน่งประธานให้มัน   ฮา...  เงินที่พวกเราลงทะเบียน หักค่าใช้จ่ายแล้ว ก็จะเก็บเป็นกองทุนสำหรับทำบุญ เช่น ไปเลี้ยงอาหารเด็กกำพร้า คนชรา ทอดผ้าป่า  มอบทุนการศึกษา ฯลฯ
            คนที่สวยที่สุด สวยไม่สร่าง ก็เจ้าเก่า คือ แม่น้ำเพ็ชร  คุณหมอฟัน คนสวยแห่งเมืองอุบลราชธานี  และคุณนายมดแดง  ภริยาผู้กำกับ  แม่นี่ไม่ยอมให้ใครสวยเกินหน้าเกินตาเจ้าหล่อนเด็ดขาด.... ยัยตุ้ม “ผู้กองพรสวรรค์”  แม่คนนี่น่ารักสม่ำเสมอ  ปีนี้มาแปลก เปลี่ยนลุ๊คใหม่ แถมจับไมค์ร้องเพลงเป็นว่าเล่น...ทำเอาเพื่อน งง...  ปีนี้ พวกโปรแกรม 4 มาเยอะกว่าเพื่อน ทั้ง ยัยเป็ด ยัยนิด ยัยหงส์...พวกนี้มันแย่งไมค์กัน   แย้ว ๆ ..ปีนี้คุณยายอวัสดา มา แฮะ...จูงสามีมาด้วย...เพื่อนตกกะใจหมดเลย...(ไม่ใช่ใครที่ไหน ก็เพื่อนที่เรียนห้องเดียวกันอ่ะ ตอน ม.6 ติดวิศวะ มช.  เจ้าดาก็ติดพยาบาล มช. ก็เลยรวมเป็นครอบครัวเดียวกัน ฮิ ฮิ ตอนนี้ไปตั้งรกรากอยู่เชียงใหม่โน่น) 
  

 

         ส่วน ยัยอ้น  "จิรนันท์”  แม่คนนี้เป็นหัวหน้าตึกศัลยกรรมสมอง ซึ่งดูแลฉันเป็นอย่างดี ตอนที่ฉันผ่าตัดสมอง รวมทั้งญาติพี่น้องของเพื่อนๆ ทุกคน อีกอย่าง ชอบฟังเพลง ชอบปฏิบัติธรรมเหมือนฉัน ปีหน้าเรานัดจะไปดูคอนเสริ์ตที่เขาใหญ่กัน... (โปรแกรมข้ามปี...สัญญากันไว้ ฉัน ยัยตู๋ “อุษณ”  ยัยอ้น  และอีกหลายคน) พวกเราเรียก ยัยอ้น ว่า  พี่ปุ๊ อัญชลี  จงคดีกิจ....คุณว่าเหมือนมั้ยคะ....
         ปีนึงมารวมตัวกันก็ชื่นใจ คิดถึงตอนเรียน พวกเรานิสัยอย่างไรก็อย่างนั้นไม่เปลี่ยนแปลง เพื่อนของเรามีทุกอาชีพ แพทย์  พยาบาล  ครู  นักวิชาการ  นักการเมือง  ทนายความ  วิศวะ  ธนาคาร  นักธุรกิจ  แม่ค้า รับจ้าง ฯลฯ  พวกเรารักกันเหนียวแน่น ไม่แบ่งชั้นวรรณะ  พวกเราคือเพื่อนเลือดสีเดียวกัน คือ “กรมท่า-ขาว”
 
        

 

          พวกหนุ่มๆ ทยอยมาช้ากว่าพวกสาวๆ เป็นประจำเจ้าพวกนี้....สงสัยมัยว่า ทำไมโรงเรียนสตรีมีผู้ชายล่ะ คือ ม.ปลายเป็นสหศึกษาค่ะ  เลยมีเจ้าพวกนี้ปะปนกับพวกเราด้วย ฮิ ฮิ มาเป็นดาวประดับฟ้าให้กับพวกสาว งัยคะ  คุณชายหมู “มนตรี”  วันนี้มาด้วยเสื้อเชิ้ตสีชมพูสด  แหมๆ  คิดจะแข่งกับชั้นรึงัยยย!  เจ้าหมู....นี่รูปหล่อมาตั้งแต่สมัยเรียนเป็นนักการเมืองท้องถิ่น...ฉันชอบขอให้เจ้าหมู หาทุนการศึกษา ให้นักเรียนเป็นประจำ  ใครที่กลับบ้านก่อน มันจะต้องมากอดเพื่อนทุกคน “เฮ้ย!...เด๊ยว ยังกลับไม่ได้ เพราะชั้นยังไม่ได้กอดแกเลยว่ะ...”  ไม่รู้ว่ามันกะแต๊ะอั๋งเพื่อนรึเปล่า...ฮิ  ฮิ  เปล่าหรอกพวกเรารักกันฉันเพื่อน เป็นหยั่งนี้ตั้งแต่สมัยเรียนแล้ว ประเภทขี่หลัง ไล่เตะก้นกัน...ฮา
 
 
         ส่วนเจ้าหนึ่ง หมอนี้แยกกิจการออกมาจากครอบครัว  กลายเป็นเจ้าสัวติ่มซำ  งานนี้เจ้าหนึ่งเอาขนมจีบมาเพียบ ไม่อั้น  มันยังหล่อแบบตี๋ๆ เหมือนเดิม  แม้ว่าหัวมันจะเริ่มหงอก  ฮา... แบบว่า...นับสตางค์มากไปหน่อย อ่ะ....ฉันเดินไปทั่วนั่งไม่ติดที่หรอก ต้องเม้ากับเพื่อนให้ครบทุกคน  เพื่อนๆ โปรแกรม 5  โชว์ฝีมือตำส้มตำรสเด็ด ฮอทดอก ลูกชิ้นปิ้งกับน้ำ จิ้มเลิศรส  ฝีมือไม่เคยตกนะเนี่ย  ยัยวิว  ยัวต่อง  ยัยเชียร  ฉันกับยัยโหน่ง ยัยนา ยัยเอื้อม ยัยอรขอแจม....เดี๋ยวไม่มีส่วนร่วม ฮิ ฮิ 
           เสียดายเพื่อนบางคนติดธุระมาไม่ได้ บางคนก็กำลังเรียนต่ออยู่ต่างประเทศ  เช่น ยัยปิ๊ก “วรรณวดี” เป็นอาจารย์วิทยาลัยพยาบาล... แม่นี่รับช่วงสอนนักเรียนต่อจากฉัน  ส่วน ยัยดวง “ดวงกมล” เหลือวิทยนิพนธ์ ก็จบแล้ว ก็เลยมาเย้วๆ  กับเพื่อนๆ ได้  ที่มาไกลสุดก็นราธิวาสค่ะ  มาทั้งครอบครัวเลย โห...ลูกชายมันหล่อมากๆ....เฮ้ยๆ  จอง จอง เป็นลูกเขย  ฮา....เพื่อนๆ ที่ จุ๋มไม่ได้เอ่ยชื่อ ไม่ต้องน้อยใจนะยะ รักทุกคนแหละ แต่ใช้พื้นที่ G2K มากเกินไปแล้ว....เกรงใจเขา..น่ะ  ตัวเอง....
 
 
          อาหารเราสั่งจากห้องอาหารคุณใหญ่ เป็นแบบบุฟเฟต์  น้ำ ผลไม้ ขนม ติ่มซำ พวกเราช่วยกันเอามา  ปกติเราจะรวมกันที่ร้านอาหาร แบบเหมาทั้งร้านเลย แต่มันไม่สะใจ อีกอย่าง เสียงของพวกเราดังเจี๊ยวจ๊าวซะปานนั้น....เกรงใจพนักงานเสริฟ และชาวบ้านใกล้เคียง ฮิ ฮิ ปีนี้มาบ้านหนูแดง สนุกกว่าเยอะ  ปีหน้าเราเลยลงมติว่าจะมาที่นี่อีก...ฮิ ฮิ หนูแดง ว่างัย....
 
 

   กิจกรรมยามว่างพักผ่อนกับหนังสือเล่มโปรด

          นอกนั้นก็ทำความสะอาดบ้าน พักผ่อน อ่านหนังสือเล่มโปรด 3 นี้ฉันอ่าน the Secret ที่คุณแดงส่งมาให้... แล้วฉันจะเล่าให้ฟังนะคะว่าเรื่องราวใน  the Secret เป็นอย่างไรบ้าง.... 
 
  
 
 

แลกของขวัญกับลูกศิษย์ 4/2 ที่ร่วมสุขร่วมทุกข์กันมา

   เปิดเรียนมาวันที่ 4 มกราคม 2553  นัดกับลูกศิษย์แลกของขวัญ และเป็นวันเกิดของ พลอย “สิรินาถ  ทองศรี”  ฉันเลยเตรียมของขวัญ มา 2 ชิ้น ให้พลอยเป็นของขวัญวันเกิด และจับฉลากกับเด็กๆ ค่ะ   ชมภาพแห่งความสุขของฉันกับลูกศิษย์นะคะ
 
        
 
ซนกันทั้งครูและลูกศิษย์ ครูจุ๋มปีนเก้าอี้ กลัวไม่เห็นหน้า ฮิ ฮิ ก็ลูกศิษย์ตัวสูงกว่านี่นา..
 
        

 

กินขนมอิ่มแล้ว ก็ได้เวลาแลกของขวัญ เย้...เย้

 

   

 

ลุ้น ๆๆๆ จะได้ของใครน๊า!....
        

 

วันนี้ใช้พื้นที่ของ Gotoknow  เยอะอีกแล้ว....คือเขียนรวมยอดไปเลย.... ไม่ต้องเขียนบ่อยๆ   ค่ะ
            เพื่อนชาว Gotoknow ล่ะ  หยุดปีใหม่ไปทำกิจกรรมอะไรมาบ้าง อย่างลืมนำมาเล่าสู่กันฟังนะคะ

 

  

   ครูใจดี :  บันทึก

          ภาพประกอบบันทึก  :  ถ่ายกันเองจ้า!.... 


รับโค้ดเพลง หากันจนเจอ คลิกที่นี่