เรื่อง "รู้" และ "ชี้" ของคนสี่ประเภท

     สืบเนื่องจากเรื่องที่แล้ว   ก็จะขอขยายผลให้เต็มๆ ถึง คน สี่ประเภท ครับ  ระหว่าง "รู้"   และ  "ชี้"

 

     ประเภทแรก   "รู้"   และ    "ชี้"

 

 

 

 

     ประเภทที่สอง   "รู้"   แต่  "ไม่ชี้"

 

    

 

 ประเภทที่สาม  "ไม่รู้"  และ  "ไม่ชี้"

 

 

   

 

  ประเภทที่สี่  "ไม่รู้"   แต่   "ชี้"

 

 

   

      ในแต่ละองค์กร  ก็จะมีคนทั้งสี่ประเภทนี้อยู่ครับ

 

     ประเภทแรก  คนรู้และชี้   เป็นประโยชน์มากกับองค์กร ทำให้งานเดินหน้าไปได้โดยสะดวกโยธิน  มีคนประเภทนี้ ผู้บริหารและผู้ร่วมงานก็เบาใจ

 

 

    ประเภทที่สอง  รู้แต่ไม่ชี้   ก็ยังดีครับที่รู้    ประเภทนี้  ผู้บริหารอาจต้องเหนื่อยใจบ้าง  ที่จะต้องกระตุ้นหรือใช้แรงจูงใจให้เขาชี้ออกมา   เพราะเขารู้ครับ เพียงแต่ว่ายังไม่ชี้ออกมาเท่านั้นเอง

 

 

    ประเภทที่สาม  ไม่รู้และไม่ชี้   ผมว่าคนประเภทนี้  ถ้าไม่รู้และไม่ชี้  ก็ยังดีครับ ถึงไม่มีประโยชน์   แต่ก็ไม่มีพิษมีภัย

 

    ประเภทที่สี่   ไม่รู้แต่ชี้   คนประเภทนี้ "อันตราย" ครับ  เพราะไม่รู้  แต่ยังชอบชี้  ชี้ไปบนความไม่รู้   มีแต่ความผิดพลาดครับ คนประเภทนี้ไว้ใจไม่ได้ และอย่าให้รับผิดชอบงานสำคัญ

 

     คนประเภทที่สี่ ไม่รู้แต่ชี้ นี่ก็แปลกครับ   ชอบมีบทบาท  ชอบพูด ชอบคุย  ชอบอ้างหลักการ   ใครอย่าได้เผลอไปหลงเชื่อหรือมอบหมายงานสำคัญให้ทำนะครับ

 

      อันตราย