ฝนตกก็แช่ง ฝนแล้งก็ด่า..

ฝนตกตั้งแต่เมื่อคืนล่วงมาจนกระทั่งบ่าย

ถึงฝนไม่หนักเหมือนที่อื่น

แต่ก็ทำให้อากาศสะอาดอุณหภูมิน่านอนยิ่งนัก

ก่อนค่ำ ฉวยตะกร้าไปตัดผักมาทำกับข้าว

นึกได้ว่าฝนมาอย่างนี้น่าจะพบความเปลี่ยนแปลง

จึงฉวยกล้องถ่ายติดมือไปด้วย

เดินไปไม่กี่ก้าวก็เจอนางฟ้าแสนสวย

โฉบไปโฉบฉวัดเฉวียงอยู่เหนือใบหญ้า

นึกในใจว่า..เกาะนิ่งๆได้ไหมคนสวย

รู้ไหมปีก2ชั้นที่บอบบางสีสวยวาวแวมมาก

และแล้วเรื่องเหลือเชื่อเกิดขึ้น

แมลงปอที่หายไปจากสวนแห่งนี้หลายปีแล้ว

บินมาจากไหนก็ไม่รู้

บินมาตัวเดียวเสียด้วย

ผมนะใจเต้นตุบๆต้อมๆ..

เธอจะเกาะนิ่งๆสักอึดใจได้ไหมหนอ

เหมือนเราจะสื่อกันได้อย่างน่าอัศจรรย์

นางฟ้าแสนสวยเกาะนิ่งๆพอกดชัดเตอร์

เธอก็ขยับตัวโพสท่าให้ถ่ายไม่บินไปไหน

เราทำงานร่วมกันประมาณ 5นาที

แล้วก็บ๋ายบายโบกบินอำลาไป

ขอบใจนะนางแบบในฝัน

หวังว่าสักวันเราจะได้เจอกันอีก

ระหว่างที่พิมพ์ก๊อกๆเรื่องนี้

ทีวีก็นำเสนอเรื่องสึนามิ

เจอคุณตฤณให้สัมภาษณ์ในข่าวสารคดี

ด้วยเสื้อยืดสีดำายพระรามสีขาวตัวเก่ง

ชอบมากเลยที่บอกว่า..ระบบข้อมูลนี้คนไทยสร้างขึ้นมาเพื่อมอบเป็นขอขวัญชาวโลก

เออ..วันนี้เจอแต่เรื่องดีๆ

ถ้าคืนนี้ฝันดี ฝันเป็นสี ก็จะมาเล่าให้ฟังนะจ๊ะ

แคว๊กๆๆ