การเอาก้อนหินไปถมทะเล

          เมื่อว่านนี้ (  7  ธ.ค.)  ผมได้ไปบรรยายที่อยุธยา  ก่อนจบการบรรยาย เลยถือโอกาส  เชิญชวนให้ร่วมบริจาคช่วยเหลือเด็กและเยาวชนที่บ้านโฮมฮัก ไม่น่าเชื่อว่า  สิ่งที่ผมเชิญชวนกลายเป็นประเด็นการอภิปรายมากมาย  มีอยู่ประเด็นหนึ่ง  น่าสนใจมาก  ผมคิดว่าเป็นมุมมองที่น่าคิด  ก็เลยขออนุญาตนำมาบอกกล่าวพวกเรา  เผื่อจะมีมุมคิดในประเด็นนี้บ้าง

         มีท่านหนึ่งเสนอว่า การทุ่มเทชีวิตและจิตใจของแม่ต้อย  สังคมยอมรับว่าแม่ต้อยทำไปด้วยเจตนาที่บริสุทธ์ ไม่มีผลประโยชน์อย่างอื่นแอบแฝง  และสังคมโดยทั่วไปก็รู้ว่า  แม่ต้อยกำลังทนทุกข์ทรมาณ  ต่อสู้อยู่กับโรคร้าย  ซึ่งไม่มีใครอยากให้เกิด  สิ่งที่น่าคิดมาก ถ้าแม่ต้อยสู้ไม่ไหว  บ้านโฮมฮักจะอยู่อย่างไร 

          สิ่งที่พวกเราช่วยกันคนละเล็กละน้อย  เหมือนกับการเอาหินไปถมทะเล เป็นการแก้ปัญหาในจุดเล็ก ๆ  ทำไมไม่มีใครคิดแก้ปัญหาทั้งระบบ  โดยการยื่นมือเข้ามาประคองบ้านโฮมฮักมิให้ล้มลงไป  อาจจะเป็นใครก็ได้ที่มีฐานะอยู่ในเกณฑ์ที่ให้ความช่วยเหลือได้ จะเป็นนักธุระกิจ หรือนักการเมืองก็ได้  เพื่อเป็นหลักประกันกับแม่ต้อยได้ว่า  วันใดที่แม่ต้อยล้ม  บ้านโฮมฮักก็ยังจะยืนอยู่อย่างมีความหมาย  

          ผมคิดตามและเห็นด้วยกับประเด็นนี้อย่างมาก  แล้วพวกเราละมีความเห็นอย่างไร