สงสัยเกิดอาการ.....องุ่นเปรี้ยวมะนาวหวาน.....กระมัง  จึงเกิดบันทึกนี้ขึ้นมา  หลังจากที่.....ได้ยินเสียงประกาศรางวัล  เหรียญทอง เหรียญเงิน เหรียญทองแดง  ทั้งงานศิลปหัตถกรรม  งานแข่งขันต่างๆ 

หลายๆกลุ่มสาระการเรียนรู้ รับรางวัลกันอย่างเอิกเกริก....ยินดีด้วยนะคะ 

แต่สำหรับกลุ่มสาระการเรียนรู้ภาษาต่างประเทศ (ภาษาอังกฤษ) รู้สึกเหมือน.....องุ่นเปรี้ยวมะนาวหวาน  ที่......ไม่เคยได้รับรางวัลอะไรเลย

*****

ถามว่า......รู้สึกหวั่นไหว ที่นักเรียนของตนไม่มีผลงานรับรางวัล....หรือไม่  อยากจะตอบอย่างเร็วเลยว่า.....ไม่รู้สึกอะไรเลย เพราะ รู้สึกมาตั้งแต่เด็กแล้วว่า.....โรงเรียนหนึ่ง ก็จะมีตัวแทนไปรับรางวัล  แต่คนที่อยู่ที่โรงเรียน  บางคน.....ไม่ต้องมาสอบให้เป็นคะแนนถ่วง....ได้ไหม

*****

สอนจังเลย  แต่นักเรียนไม่เคยได้รับรางวัลอะไรเลย  เพียงแค่สอบให้ผ่านก็รู้สึกยากเต็มที......มีครูหลายท่าน......บ่น

ครูหลายท่าน ท้อแท้  กับการสอนนักเรียนที่เร่งรัดพัฒนาจากหน่วยเหนือ  ที่ต้องการ เก่ง เพียงไม่กี่คน

ท้อแท้ ที่เห็น การพัฒนานักเรียนเพียงบางกลุ่ม บางคน  เพื่อส่งไปให้ถึงชัยชนะ 

รู้สึกอย่างนี้จริงๆ  ไม่รู้ใครจะรู้สึกแบบนี้ไหม.....ก็ต้องทำกันไปตามนโยบาย  ตามแบบฉบับดั้งเดิมที่ทำกันมา  ให้เป็นวัฒนธรรม.....

ส่วนเรา ก็วัฒนธรรมของเรา.....อย่ามาว่ากัน

*****

ตอบคำถามของโจทย์กระทู้ที่ตั้งไว้.....สอนอย่างไรให้ได้ที่ 1 และเพื่อเกียรติบัตร 

ก็ต้อง

1.กักนักเรียนที่เด่นๆไว้

2.ติวเข้มเป็นพิเศษกว่า นักเรียนอื่น

3.ขอร้องให้ผู้ปกครองช่วยติว และบริการอื่นๆ

4.ไม่ต้องทำกิจกรรมอื่น 

5.ขอตัวไปติว ในชั่วโมงวิชาอื่นๆ ที่ไม่สำคัญ(ครูไม่โวย)

นี่คือ อาการ ......องุ่นเปรี้ยวมะนาวหวาน

แล้วกลุ่มสาระฯของเธอ.....ทำอย่างไร

อ๋อ!!!!!  เอิ๊กเอิ๊ก.....พรุ่งนี้จะแข่ง บ่ายแก่ๆๆวันนี้ จึงเสนอรายชื่อผู้เข้าแข่งขัน......เวลาที่แข่ง  ก็ใช้  สามารถ  ทักษะ และ ทักษะชีวิต.....เพียวๆๆ 

ไม่เคยซักซ้อมเล้ยยยยยยย