จิตสาธารณะ  ในโรงเรียน  ย่อมเกิดขึ้นจากการช่วยเหลือ แบบร่วมด้วยช่วยกัน  แบบไม่ปล่อยปละเลย  แบบกระชั้นชิด และติดสถานการณ์ 

โดย....ไม่คิดว่า ธุระไม่ใช่ 

โดย.....ไม่คิดว่า  เป็นเรื่องก้าวก่ายกันและกัน 

บางครั้ง  บางคน  บางสถานการณ์  ผู้คน  หรือ นักเรียนจะมีจิตสาธารณะ  ด้วยการฝึกปรือมาจากบ้าน  มาจากครอบครัวที่ดี  เพียบพร้อม  และเอาใจใส่ 

แต่บางคนที่พบ  เพราะ  เขามีจิตสาธารณะด้วยตนเอง อย่างมีเหตุผล 

หลายๆคน  ฝึกการมีจิตสาธาณะของนักเรียนด้วย  การให้เกียรติ  อันก่อให้เกิดความรัก  ความเอาดี  เข้าใส่ตนเอง 

ผู้ใหญ่ที่ให้ความเป็นอิสระเสมอภาค  รักความเป็นธรรม  จะต้องได้พบกับเด็กที่มีจิตที่ดี  ที่ครบครันไปด้วยความอุตสาหะ วิริยะ  และมีพื้นฐานของความดีเป็นที่ตั้ง

ครูหลายท่าน  จ้ำจี้จ้ำไช  พูดบ่นกับนักเรียนสม่ำเสมอ  หลายๆวันเข้า  จนนักเรียนเคยชิน  ลองเปลี่ยนบุคลิกไปในทางตรงกันช้ามบ้าง.....ก็จะดี 

เพราะนักเรียนแอบบ่นเสมอเช่นกันว่า.....ว้า! เจอคุณแม่บ่นที่บ้านแล้ว  ยังจะมาเจอะครูบ่นที่โรงเรียนอีก....น่าเบื่อ

การฝึกจิตสาธารณะ  บางที  ก็เพราะ ความจำเป็นของนักเรียน  ความขาดแคลนของนักเรียน ก็เป็นได้ 

ด้วยความจำเป็นที่พวกเขาต้องคิด ต้องพูด และต้องทำ.....ผู้ใหญ่อย่างเรา ต้องเข้าใจ และต้องตอบสนอง ในสิ่งที่เขาต้องการ.....  ถึงจะถูก

*****

จิตสาธารณะ...ฝึกกันอย่างไร

***** 

จิตสาธารณะ...ฝึกกันอย่างไร (2) 

*****

ในภาพ  นักเรียนเพียงคนเดียว  ที่ถือถุง พลาสติค  ขอเศษอาหารจากจานของเพื่อนๆทุกคน  มาคัดแยก ไม้เสียบลูกชิ้นออก  เพื่อเป็น อาหารให้สุนัขจร ที่บ้านของเธอ.....

น่ารักไหมด้วย.....จิตเมตตา  และนำมาคิด มาพูด  มาทำ เพื่อประโยชน์ ให้แก่ห้องเรียนของเธอ  ลดภาระของครูประจำชั้น  อำนวยความสะดวกให้เพื่อนๆๆ 

ทำอย่างไร  จึงจะพบเด็กแบบนี้ ได้อีก....เยอะเยอะ

*****

Belle23

*****

รายงาน

จาก

ครูอ้อย แซ่เฮ