การแต่งกลอนสุภาพ

พรเจริญ4

         การแต่งกลอนสุภาพหรือการแต่งกลอนแปดแต่ละวรรคจะมีแปดคำหรือแต่ละวรรคจะมีคำตั้งแต่ 7 คำ 8 คำ 9 คำ กลอน 1 บทจะมี 4 วรรค โดยวรรคแรก เรียกว่าวรรคสดับ วรรคที่สองเรียกว่าวรรครับ วรรคที่สามเรียกว่าวรรครอง  วรรคที่สี่เรียกว่าวรรคส่ง คือส่งไปสู่บทอื่นต่อไป

         การสัมผัสมีอยู่สองอย่าง คือ สัมผัสใน คือสัมผัสในบทหรือสัมผัสในวรรค แต่ละวรรคจะต้องสัมผัสคล้องจองกันอย่างน้อยมีเสียงสัมผัสกันสองคำ  ส่วนสัมผัสนอกคือสัมผัสนอกบทระหว่างบทซึ่งจะได้อ่านตัวอย่างกลอนต่อไป

        คำลงท้ายของแต่ละวรรคก็ลงเสียงวรรณยุกต์ต่างกัน เช่น คำลงท้ายของวรรคแรกจะลงเสียงเอกดีที่สุด ถ้าลงไม่ได้ให้ลงเสียง โท  ตรี  จัตวา  วรรคที่สองให้ลงเสียงจัตวาดีที่สุด  ถ้าลงไม่ได้ให้ลงเสียงโท  ตรี  จัตวา ก็ได้  วรรคที่สามให้ลงเสียงสามัญดีที่สุด ถ้าลงไม่ได้ก็ให้ลงเสียง โท  ตรี  จัตวา  วรรคที่สี่ให้ลงเสียงสามัญดีที่สุด  ถ้าลงไม่ได้ให้ลงเสียง โท  ตรี  จัตวา

                                    (ตัวอย่างกลอนสุภาพ)

                                                 มีสลึงพึงบรรจบให้ครบบาท

                                           อย่าให้ขาดสิ่งของต้องประสงค์

                                           มีน้อยใช้น้อยค่อยบรรจง

                                           อย่าจ่ายลงให้มากจะยากนาน

                                                   ไม่ควรซื้อก็อย่าไปพิไรซื้อ

                                           ให้เป็นมื้อเป็นคราวทั้งคาวหวาน

                                            เมื่อพ่อแม่แก่เฒ่าชรากาล

                                            ควรเลี้ยงท่านอย่าให้อดระทดใจ