ในปัจจุบัน มีการตั้งข้อสงสัยเกี่ยวกับความปลอดภัยของวัสดุบูรณะฟันอมัลกัม โดยกลุ่มผู้ต่อต้านการใช้อมัลกัม อ้างว่า อมัลกัมเป็นวัสดุมีพิษเพราะมีสารปรอทเป็นองค์ประกอบในปริมาณสูง เมื่อมีอมัลกัมในปากผู้ป่วยจะได้รับสารปรอทเข้าไปในร่างกายตลอดเวลา โดยอาจอยู่ในรูปของไอปรอท หรือมีการกลืนกินสารปรอทเข้าไป และยังกล่าวอ้างว่าอาการแสดงพิษของอมัลกัม คือ อาการเดียวกับอาการแสดงพิษของสารปรอท ซึ่งมีอาการส่วนใหญ่เกี่ยวกับระบบประสาทส่วนกลาง จึงเป็นหน้าที่ที่ทันตแพทย์ต้องให้ความรู้ความเข้าในแก่ผู้ป่วย ทันตบุคคลากร รวมทั้งบุคคลทั่วไปในสังคมถึงความปลอดภัยของอมัลกัม
อมัลกัม คือวัสดุบูรณะฟันที่เกิดจากการนำผงโลหะซึ่งมีส่วนประกอบหลักคือ เงิน ทองแดง ดีบุก และสังกะสีปริมาณต่ำๆ ผมกับสารปรอท ซึ่งปัจจุบัน มีการสนับสนุนให้ใช้อมัลกัมในลักษณะที่เป็น precapsulated form นั่นคือ มีการชั่งตวงวัดผงโลหะและสารปรอทในอัตราส่วนที่กำหนดมาคงที่ และเมื่อใช้งานอยู่ถูกต้องปรอทจะถูกใช้หมดไปในปฏิกิริยาการเกิดอมัลกัม โดยไม่มีส่วนเกินหลงเหลือออกมาเป็นไอดังที่เข้าใจกัน
จากการศึกษา พบว่าการที่ร่างกายมนุษย์จะได้รับปริมาณสารปรอทจากอมัลกัมเข้าไปจนร่างกายแสดงอาการพิษของปรอทนั้น ต้องมีอมัลกัมในปากประมาณ 400-500ด้านแต่ในความเป็นจริงคนเรามีอมัลกัมสูงสุดไม่เกิน 60 ด้านในปาก
อย่างไรก็ดีผู้ป่วยมีสิทธิ์เต็มที่ที่จะปฏิเสธวัสดุอมัลกัมได้ ทันตแพทย์จึงต้องมีความรู้ความสามารถในการนำเสนอทางเลือกอื่นที่เหมาะสมแก่ผู้ป่วย ตลอดจนสามารถทำการบูรณะฟันโดยวิธีอื่นๆได้อย่างมีประสิทธิภาพเช่นกัน
ทันตแพทย์สมาคมแห่งประเทศไทยมีจุดยืนที่ชัดเจนเกี่ยวกับอมัลกัมว่า เมื่อใช้อมัลกัมอย่างถูกต้องตามหลักวิชาแล้ว จัดเป็นวัสดุที่มีความปลอดภัยแข็งแรงทนทาน ใช้ง่ายและราคาไม่สูง เป็นวัสดุที่เป็นประโยชน์อย่างมากในการบูรณะฟันให้แก่ผู้ป่วย
จาก ฝ่ายวิชาการ ทันตแพทยสมาคมแห่งประเทศไทย ในพระบรมราชูปถัมภ์
โดย ทันตแพทย์หญิงกาญจนา ศรีมีส่วน
