พอเหมาะ...พอควร

 

 

 

 

อนิจจัง...คนหน้าตาดี คอยเสริมเติมแต่ง กลัวแก่เกินวัย

อนิจจา...คนหน้าตาทั่วไป อยากสวยหล่อเหมือนดารา แต่งหน้าเกินไป

 

 

 

อนิจจัง...คนร่ำรวย กลัวทรัพย์สมบัติพรากจาก จนกินไม่ได้นอนไม่หลับ

อนิจจา...คนมีน้อย แค่จะหาประทังชีพยังลำบากหนักหนา

 

 

 

 

อนิจจัง...คนดัง ไม่ค่อยมีเวลาส่วนตัวอยู่เงียบเงียบคนเดียว

อนิจจา...คนธรรมดา พอมีเวลา แต่ไม่ค่อยรู้ว่า จะอยู่คนเดียวอย่างไรดี

 

 

 

อนิจจัง...ทุกสิ่งก็มีความแตกต่างกันตามเหตุปัจจัย

อนิจจา...เป็นธรรมดาที่ควรยอมรับกัน