การแก้ปมในใจเด็ก

     บันทึกนี้ ขอบันทึกถึงเรื่องการแก้ปมในใจของเด็ก  จากการสุนทรียปรัศนีกับแม่นี  ที่โรงเรียนหมู่บ้านเด็ก

 

 

     เนื่องจากนักเรียนจากโรงเรียนหมู่บ้านเด็ก  เป็นเด็กที่มีปมในใจมาด้วยกันทั้งนั้น เพราะเป็นเด็กที่มาจากเด็กกำพร้า  เด็กยากจน เด็กที่ประสบปัญหาถูกกระทำทารุณ และ เด็กครอบครัวแตกแยก

 

 

      เมื่อพูดถึงการแก้ปมในใจเด็ก  "แม่นี" พูดมาอยู่คำหนึ่งครับ ที่ผมประทับใจ คือ คำว่า Self-esteem(คลิก)

 

 

     แม่นีบอกว่าจะแก้ปมในใจเด็ก ต้องแก้ด้วยการสร้างให้เด็กมี Self-esteem ผ่านกิจกรรมที่ทางโรงเรียนจัดให้   ที่โรงเรียนจะมีหลักสูตร Self-esteem โดยเฉพาะ เพื่อแก้ปมในใจเด็ก

 

     การแก้ปมในใจ  ต้องวิเคราะห์ปมในใจเด็กก่อนว่า คือ อะไร มีสาเหตุมาจากอะไร  ส่วนใหญ่จะเกิดมาจากครอบครัว   เมื่อวิเคราะห์ได้แล้ว ก็ใช้กลไกทางจิตวิทยามาแก้   จะแก้อย่างไร จะไปอย่างไร  ต้องใช้กระบวนการทางจิตวิทยา

 

    การแก้ปมในใจด้วยการใช้กระบวนการทางจิตวิทยาในการสร้าง Self-esteem   ผ่านกิจกรรมต่างๆที่จัดขึ้นอย่างต่อเนื่อง  ตั้งแต่ให้เด็กได้แสดงออกโดยการสร้างผลงานต่างๆ ขึ้นมา แล้วให้การยอมรับ  รวมไปถึงเวทีประชาธิปไตย  ให้มีการยอมรับความคิดเห็นของเด็ก   ทำกิจกรรมพวกนี้บ่อยๆ เด็กก็จะค่อยๆรู้สึกว่าตัวเขาเองมีคุณค่า  Self-esteem ก็จะค่อยๆก่อตัวขึ้น

 

    แม่นีบอกว่า ต้อง "เปิดม่านแห่งความกลัว" ของเด็กออก ด้วย Self-esteem  เมื่อเปิดม่านแห่งความกลัวออกไปได้ เด็กก็จะกล้าพูด กล้าแสดงออก กล้าแสดงความรู้สึก

 

 

      แม่นี เสริมต่อไปว่า  เคยไปดูงานประชาธิปไตยของโรงเรียนรัฐบาลแห่งหนึ่ง  พอเด็กพูด  ครูก็จะใช้คำถามที่ไม่ยอมรับการพูดของเด็ก  เด็กเหมือนถูก "แทงข้างหลัง"  พูดไประแวง ระวัง ไป   ต่อไป เด็กก็จะไม่กล้าพูด  เพราะรู้ว่าพูดก็จะถูกแทงข้างหลัง นั่นคือ ไม่ปลอดภัย จากการพูด

 

    ครับ  ผมเห็นด้วยกับแม่นีทุกประการครับ และ ที่ผมชอบมากๆ คือ  การเปิดม่านแห่งความกลัว ให้เด็กกล้าคิด กล้าพูด กล้าแสดงออก ด้วย Self-esteem

 

      ในวงการการศึกษาที่บ่นๆ กันมาว่าเด็กไทยวิเคราะห์ไม่เป็น   ผมว่าลึกๆแล้ว ก็มาจาก "ความไม่ปลอดภัยและความกลัว " ที่จะถูก "แทงข้างหลัง" นั่นเองครับ จะแก้ปัญหาให้เด็กคิดวิเคราะห์ ต้องแก้ด้วยการเปิดม่านแห่งความกลัวด้วย Self-esteem ครับ