ความรักของแม่เบาบางดุจดังขนนก แต่หนักแน่นดั่งภูผา

วันนี้ตื่นมาตักบาตรแต่เช้ามืด พระมาเช้ามากๆ รู้สึกอิ่มกับบุญ เพิ่งรู้ว่าตักบาตรนั้นทำให้สุขใจ และได้ยินเสียงแม่พูดว่าอย่าลืมกรวดน้ำแผ่เมตตานะ พี่ชายบอกอย่าลืมถอดรองเท้าล่ะ ขำตัวเองตกลงทำเขาวุ่นวายทั้งบ้านฮ่าๆๆๆ แต่ก็ผ่านไปด้วยดี วันนี้คิดถึงพระคุณของแม่เลยทำให้นึกถึงบทกลอน"พระคุณแม่"ของ พระธรรมสิงหบุราจารย์(หลวงพ่อจรัญ ฐิตธมฺโม)เป็นการเตือนใจที่ดีมากๆค่ะ

พระคุณแม่

วันเกิดเราก็คล้ายวันตายแม่

อุ้มท้องแก่กว่าจะคลอดรอดหลุดพ้น

จากเด็กน้อยจนเติบใหญ่ได้เป็นคน

เติบโตจนถึงวันนี้มีเพราะใคร

แม่เจ็บจวนขาดใจในวันนั้น

กลับเป็นวันลูกฉลองกันผ่องใส

ได้ชีวิตแล้วก็หลงเหลิงระเริงใจ

ลืมผู้ให้ชีวิตอนิจจา

ทำไมเราเข้าใจว่าเป็นวันเกิด

เปลี่ยนเป็นวันผู้ให้กำเนิดจะดีกว่า

สิ่งอวยพรที่สลอนหน้ากันมา

ควรมอบให้มารดาผู้มีคุณ

เลิกจัดงานวันเกิดกันเถิดเรา

ดีที่สุดคือคุกเข่ากราบเท้าแม่

รำลึกถึงผู้มีคุณอบอุ่นแด

อย่ามัวแต่จัดงานประจานตน.

สำหรับกลอนบทนี้เตือนใจได้ดีค่ะเลยเก็บไว้ในจิตใจ

ขอบคุณความหวังดี ความจริงใจและกำลังใจ

จากเพื่อนๆพี่ๆน้องๆชาวGotoknowทุกๆท่าน

ที่ส่งกำลังใจและคำอวยพรซึ้งใจค่ะ

สุขกับวันเกิดอายุครอบ 30 ปีและชีวิตที่จะก้าวต่อไป

และจะนำไปเป็นกำลังใจในการดำเนินชีวิต รักมากมายค่ะ

  • ขอบคุณ เพลง ก่อนไม่มีแม่ให้กอด ของคุณ ปาน ธนพร มากๆค่ะ