คติผู้บริหาร

"เป็นลูกน้องต้องจนทนลำบาก เป็นเจ้านายซิยากกว่าหลายเท่า"

บทบาทของผู้นำมี 2 ลักษณะ คือ

1. ต้องทำตัวเป็น "หัว" อันเป็นส่วนที่อยู่เหนือสุดของร่างกาย ได้แก่ สมอง ซึ่งมีหน้าที่คิด วางแผน วินิจฉัย ตัดสินใจแก้ปัญหาต่าง ๆ ที่เกิดขึ้นทุกปัญหา อย่างไม่อาจหลีกเลี่ยง คนอื่นอาจจะปฏิเสธว่าไม่รู้ได้ แต่ผู้บริหารทำเช่นนั้นไม่ได้ ดังนั้นคนที่จะเป็นหัวหน้า จะต้องมีความเฉลียวฉลาดรอบรู้ในเรื่องต่างๆ จึงจะสามารถเป็นหัวหน้าที่ดีได้

2. ทำตัวเป็น "หน้า" หมายถึง ต้องออกหน้าหรือนำหน้าลูกน้อง ด้วยการทำตัวเป็นแบบอย่างที่ดีในทุกเรื่อง ไม่ว่าเรื่องส่วนตัว เรื่องงาน เช่นการเสียสละเวลาหรือเงินทองเพื่อส่วนรวม การอดทนอดกลั้นต่อความยากลำบากที่เผชิญอยู่ ต้องซื่อสัตย์หรือขยันขันแข็งในการทำงาน นอกจากนี้ "หน้า" ยังหมายรวมถึง การรับหน้าในทุกกรณีที่เกิดขึ้น ไม่ว่าเรื่องนั้น จะดีหรือร้าย ล้วนต้องรับผิดชอบทั้งสิ้น

ส่วนคำว่า "ลูกน้อง" หมายถึง ผู้ติดตามรับใช้หัวหน้า ซึ่งคำว่า "ลูกน้อง" เป็นคำที่คอยเตือนใจให้กับหัวหน้า พึงระลึกอยู่เสมอว่า ผู้เป็นหัวหน้านั้น พึงปฏิบัติต่อลูกน้องคล้ายกับพ่อแม่ปฏิบัติต่อลูก หัวหน้าที่ดีต้องคอยดูแลทุกข์สุขของลูกน้อง ต้องออกรับแทนลูกน้องก่อน ไม่ว่าลูกน้องจะดีเลวอย่างไร ก็ฆ่าไม่ตายขายไม่ขาด เมื่อช่วยลูกน้องพ้นภัยแล้ว จึงค่อยว่ากล่าวตักเตือนในภายหลัง หัวหน้าที่ดีมีแต่การให้อภัย

จึงไม่น่าแปลกใจว่า ผู้บริหารมักเป็นโรคเครียด โรคความดันโลหิต หรือโรคหัวใจ ร่างกายทรุดโทรม ผมขาว แก่เร็วกว่าคนในวัยเดียวกัน เมื่อฟังสาธยายดังนี้แล้ว "ท่านยังคิดอยากจะเป็นหัวหน้าอีกหรือไม่