เราทุกคนต้องอยู่กับระบบ : เราจึงจำเป็นต้องพยายามสร้างระบบของประเทศให้ดีที่สุดเพื่อให้คนอยู่ร่วมกันอย่างมีความสุข

ช่วงปลายปีเป็นช่วงสำหรับการตรวจสอบทบทวนตัวเองสำหรับเวลาที่กำลังจะผ่านไป แต่ปีนี้เป็นปีที่พิเศษในฐานะที่ผมกำลังเรียนต่อและกำลังจะสอบในวันที่18และ22มกราคมนี้ผมเลยต้องทั้งทบทวนตัวเองและพยายามตั้งใจมั่นอ่านหนังสือไปพร้อมๆ กัน ผมได้รับเมล์จากคุณแม่ ความว่า

 ******************************************************

ถึงลูกๆที่รักทุกคน

แม่รักลูกทุกคน แม่อยากจะให้เราเป็นเด็กตัวเล็กๆ เหมือนเดิมจะได้พกเราไปด้วยทุกที่เหมือนเมื่อเรายังเด็ก    แต่มันคงเป็นไปไม่ได้ แม่ไม่ได้หวังจะให้พวกเรามาเลี้ยงดูแม่ตอนแก่ วันนี้แม่อ่านหนังสือพิมพ์พบหัวข้อหน้าสนใจอยากให้พวกเราอ่านในหนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจเรื่อง เบบี้บูมสหรัฐ ส่อวิกฤติ เร่งไทยรีบออมก่อนเกษียณ อ่านแล้วพบว่าเป็นเมล์ที่ดีน่าคิดดู อยากให้พวกเราอ่าน

จากแม่ที่รักของลูกๆ

***************************************************************

อ่านดูแล้วซึ้งในความรักของคุณแม่ครับ ท่านไม่เพียงห่วงเรามาตั้งแต่เด็ก แต่ยังห่วง จนอนาคตของเราด้วย อาชีพของผม เป็นเหมือนข้าราชการ(ปัจจุบันไม่มีข้าราชการแล้ว / ผมเป็นพนักงานมหาวิทยาลัยครับ) ไม่มีบำเหน็จบำนาญ ต้องเตรียมเก็บออมวางแผน เผื่ออนาคต เงินเดือนที่มีก็ไม่ได้มาก เหมือนเอกชนฉะนั้นการวางแผนก็จำเป็นมากครับ ในทุกๆ เรื่อง จะมามัวทำเล่นๆ อยู่ไม่ได้แล้ว เพราะมิฉะนั้นเมื่อแก่ตัวมาลำบากแน่ครับ

ที่พูดนี้ก็ไม่ได้จะมาชวนคุยเรื่องการเงินอะไร เพราะไม่มีความรู้ด้านนั้นครับ แต่คงต้องเร่งหามาใส่ตัวบ้างครับ แต่นี่เองครับ เป็นสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เราทุกคนต้องช่วยกัน เพราะเราทุกคนอยู่ในสังคม เราต้องช่วยกันสร้างสังคมไทยให้เป็นสังคมที่ดีที่มีคุณภาพ และดูแลประชาชนในประเทศให้ดี

การเปลี่ยนแปลงทางการเมืองที่ผ่านมาทำให้ประชาชนตื่นตัวทางการเมืองอย่างมาก ซึ่งถือเป็นสิ่งดี  แม้จะมีความแตกแยกบ้าง แต่ ที่สุดผมเชื่อว่าเมื่อเราได้บทเรียนจากความแตกแยกแล้วเราจะหันกลับมาหากันอีกครั้ง เพราะไม่มีอะไรได้มาง่ายๆ และฟรีๆ

เราต้องมีความเสมอภาคทางเศรษฐกิจ รัฐต้องมีนโยบายดูแลประชาชนที่ดีดูแลคุณภาพชีวิต ความเป็นอยู่ ในขณะที่ประชาชนก็ต้องเลือกนักการเมือง ดีๆ เข้าไปกำหนดนโยบายบริหารประเทศให้มีคุณภาพ ให้สังคมไทยที่ดีเกิดขึ้นได้จริงๆ ไม่ใช่เลือกเฉพาะนักการเมืองที่หวังเข้าไปสร้างฐานอำนาจและใช้อำนาจกำหนดนโยบายที่เอื้อประโยชน์เฉพาะพวกตนเองเท่านั้นโดยไม่คำนึงถึงผลประโยชน์โดยรวมของประเทศ

นิสิตนักศึกษาก็ต้องตั้งใจเรียน เพื่อวันหนึ่งจะได้นำความรู้ไปใช้ประโยชน์ นิสิตหลายคน เขียนผ่านเล่าประสบการณ์จริงระหว่างการทำงานให้ผมฟังถึง ความห่วยของระบบ ของคนในระบบในสังคมปัจจุบันของไทย แล้ว ทำให้นึกถึงคำคำหนึ่งครับ ทุกคนอยากจะเป็นคนดี แต่ด้วยอะไรก็ตาม เช่นผลประโยชน์หรืออะไรก็ตามทำให้เราเลือกที่จะไม่ทำสิ่งที่ถูกที่ควร ประเทศที่เจริญแล้วต่างกับประเทศไทยตรงนี้ครับ ความตรงไปตรงมาและการทำหน้าที่ครับ ถ้าเราทำหน้าที่เราอย่างดีที่สุด แล้วก็ช่างมัน สิ่งดีอันไหนมีโอกาสทำได้ ก็ทำ ทำไม่ได้ก็แค่เสนอความคิดไว้ วันหนึ่งมีคนเห็นด้วยกับเรามากๆ ก็จะเกิดแรงผลักดันให้เป็นจริงได้ครับ

ปล.ช่วงนี้ผมอ่านหนังสือเตรียมสอบครับจะทยอยแปลเอกสารและเรียบเรียงเรื่อง การจารกรรมกับกฎหมายระหว่างประเทศลงในบล็อกไปเรื่อยๆ นะครับ อาจจะนานนิดกว่าจะจบนะครับเพราะวางแผนว่าเวลาอ่านหนังสือเครียดๆ จะทยอยเปลี่ยนมาอ่านเรื่องการจารกรรม ครับ ตื่นเต้นดีครับ  ถ้าแปลที่เดียว ผมคงสอบตก ไม่ไหวครับ ลองคอยอ่านดูนะครับ จะพยายามทะยอยแปลเท่าที่ได้ครับ