ขอบคุณทุกความเห็นครับ

อังคณา หนูเอง กำลังเจอกับสิ่งที่เป็นความเป็นจริงของชีวิต เหมือนอย่างที่ครู และใครอีกหลายคนเจอมา แต่อย่าท้อถอย เราเลือกไม่ได้ที่จะรับเฉพาะสิ่งดีๆ เราต้องเจอทั้งสองด้าน แต่นี่แหละคือชีวิตครับ ทนายมีเยอะลูก แต่ทนายดีๆ มีน้อย สิ่งที่เข้ามานี้มันมาทดสอบว่าหนูจะยืนหยัดทนได้นานไหม ถ้าหนูเป็นไปตามกระแสหนูก็ไม่ต่างอะไรกับเค้า แต่ถ้า ยังคงความดีงามไว้ได้โดยที่ยังมีความสุขอยู่นั่นแหละ คือคนจริง แล้ววันนึงสิ่งดีๆ จะย้อนกลับมาหาหนูเอง ลูก อย่างน้อยสุดสิ่งที่หนูจะได้ คือ ความภูมิใจในตัวเอง ที่ประเทศของเราเป็นอย่างนี้ เพราะมีคนอย่างนี้อยู่เยอะ ครับ เป็นผลพวงของสภาพสังคมที่เราต้องช่วยกับปรับ อย่าไปมองเค้า ให้มองแล้วสงสารเค้า ความดีความงามเป็นสิ่งไม่ตาย แล้วมันจะพิสูจน์ตัวมันเอง ไม่ใช่หนูคนเดียวที่เคยมาเล่าให้ครูและอาจารย์อุ๋มฟังอย่างนี้ มีหลายคน ขอให้เราดูไว้เป็นบทเรียน แล้วเมื่อถึงวันของเราให้เราใช้โอกาสที่มีอยู่ไปแก้ไขให้ดีขึ้น ที่ต่างประเทศเรื่องมารยาททนายความสำคัญมาก และคนของเค้าเจอมาหนักก่อนหน้าเรานานมาแล้ว จนเค้ามีระบบการลงโทษทางสังคมและวิชาชีพที่รุนแรง เค้าไม่มีคำว่าเกรงใจกัน ถูกเป็นถูก ผิดเป็นผิด วันนึง ถ้าประเทศของเรายังมีคนที่มีความคิดดีๆ อย่างหนู เราจะค่อยๆ เปลี่ยนครับ ครูเชื่ออย่างนั้น และก็ไม่แปลกใจว่าระบบการศึกษาที่ผ่านมามันสอนเราแบบผิด ทำให้เราเห็นแก่ตัวและสังสมความมั่งคั่งอย่างเดียวโดยไม่ดูถึงสังคมโดยรวม

สังคมไทย ดีที่มีความเกรงใจ แต่ ความเกรงใจก็เป็นเหรียญสิงด้านมีทั้งดี และไม่ดี ต้องใช้ให้ถูกครับ ว่าตอนไหนควรใช้และไม่ควรใช้

รักและปรารถนาดี