ใช้เวลาประมาณหกเดือน...ที่เราปิดฉาก "องค์แรก" ของการทำ R2R รพ.คำเขื่อนแก้ว จังหวัดยโสธร... เรื่องเล่าสบายๆ ที่ผ่านการบอกกล่าวจากคนหน้างานที่ผลัดกันมาเล่าเรื่อง โดยเริ่มตั้งแต่ การนำเรื่องราวหน้างานมาต่อยอดการพัฒนาเป็นการพัฒนางานจนก่อเกิดเป็นการสร้างความรู้...ที่ส่งผลที่ดีต่อคนมารับบริการ และที่สำคัญ...เกิดเป็นความสุขและเบิกบานใจของคนหน้างาน

สิ่งหนึ่ง...สำหรับโมเดล R2R รพ.คำเขื่อนแก้วคือ...

เราใช้ "ใจ" เป็นตัวนำในการขับเคลื่อน ให้เกิดเป็นความรักความผูกพันต่อการทำ R2R กันก่อน จากนั้นเรามาเชื่อมโยงกันต่อ เป็นรูปแบบการวิจัยที่ชัดเจนขึ้น

เมื่อวานนี้...ข้าพเจ้าเดินทางกลับไปที่ รพ.คำเขื่อนแก้วอีกครั้ง ได้พบกับทีมวิจัย R2R เราได้นำเรื่องราวนั้นมาแปลงเป็น..เป็นรูปแบบการวิจัยห้าบท และนำไปสู่การเขียนเป็นรายงานวิจัยเพื่อส่งไปสู่การตีพิมพ์...

ทำให้ระลึกถึงภาพบรรยากาศก่อนหน้านี้...ที่เราได้จำลองการจัดงานมหกรรม R2R มาใช้...บนพื้นที่หน้างานแห่งนี้