และให้สถานที่พุทธมณฑลเป็นศูนย์กลางพระพุทธศาสนาแห่งโลกด้วยประการฉะนี้แล.

เมื่อเราย้อนทวนดูมาจนถึงปี พ.ศ. 2544 มองเข้าไปในเขตชมพูทวีปเดิมนั้นกับเห็นว่า ถูกแบ่งออกเป็น  ประเทศใหญ่ ๆ ในปัจจุบัน คือ

1 . อินเดียเองมีคนนับถือศาสนาฮินดูประมาณ 82 % นอกนั้นเป็นศาสนาอื่น ๆ

2 .  บังคลาเทศ มีคนนับถือศาสนาอิสลาม 88 % นอกนั้นนับถือศาสนาอื่น ๆ

3 . ปากีสถานมีคนนับถือศาสนาอิสลามประมาณ 97 % นอกนั้นนับถือศาสนาอื่น ๆ

4 . อัฟกานิสถานมีคนนับถือศาสนาอิสลามประมาณ 99 % นอกนั้นนับถือศาสนาอื่น ๆ

ช่วงนี้มีเรื่องเล่าถึงตอนที่แล้ว เมื่อเราหันไปมองเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นใหญ่ ๆ ของพุทธศาสนาอย่างเช่นในวันที่ 16 ธ .ค. พ.ศ. 2542 นั้น ที่ประชุมขององค์การสหประชาชาติเห็นชอบ...ให้วันวิสาขบูชาเป็นวันสำคัญสากล...โดยการนำเสนอขึ้นไปของชาวศรีลังกา

ต่อมาในปี พ.ศ. 2543 ประเทศไทยได้จัดงานสัปดาห์เนื่องในวันวิสาขบูชาทุกปีแต่นั้นมา

ต่อมาในเดือน พ.ค. ถึง มิ.ย.ปี พ.ศ. 2547 ได้เริ่มจัดกิจกรรมฉลองในระดับนานาชาติขึ้น ที่หอประชุมพุทธมณฑล

ในปี พ.ศ. 2548 มาจนถึงปัจจุบัน ทางมหาเถรสมาคมของฝ่ายคณะสงฆ์ไทยได้มีมติให้มหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัยเป็นหน่วยงานหลักสำคัญ

ให้พระธรรมโกศาจารย์ ( ประยูร มีฤกษ์ ) องค์อธิการบดีของมหาวิทยาลัยนี้เป็นแม่งานในการจัดประชุมชาวพุทธนานาชาติทุกปีต่อจากนี้ไป และให้สถานที่พุทธมณฑลเป็นศูนย์กลางพระพุทธศาสนาแห่งโลกด้วยประการฉะนี้แล.

...................................

ขอขอบพระคุณด้วยความเคารพยิ่ง ที่ได้รับข้อมูลหลักอันเป็นธรรมทาน –ให้เปล่าจากหนังสือ...พระพรหมคุณาภรณ์ ( ป. อ. ปยุตฺโต ). 2552 . กาลานุกรมพระพุทธศาสนาในอารยธรรมโลก. กรุเทพ ฯ : ด่านสุทธาการพิมพ์.