สาขาวิชาเทคโนโลยีและสื่อสารการศึกษาชั้นปีที่ 2 โครงการศึกษาแหล่งเรียนรู้เพื่อพัฒนาทักษะชีวิตของนิสิตปริญญาโท(แบบ 3 ภาคการศีกษา)
ขอให้เพื่อน ๆ เทคโน 10 ทุกคนใส่ความคิดเห็นในการไปศึกษาดูงานทีจังหวัดเชียงราย ตามโครงการศึกษาแหล่งเรียนรู้เพื่อพัฒนาทักษะชีวิตของนิสิตปริญญาโท(แบบ 3 ภาคการศีกษา) ดังนี้
1. ก่อนไปศึกษาดูงาน แสดงความคิดสั้น ๆ แต่ได้ใจความ
2. หลังไปศึกษาดูงาน แสดงความคิดสั้น ๆ แต่ได้ใจความ
3. ควรเข้ามาแสดงความคิดเห็นหลังการไปศึกษาดูงานมาแล้ว ไม่เกินวันที่ 25 ธันวาคม 2552 เวลา 16.30 น.
ก่อนไปศีกษา 13122552
รู้สึกตื่นเต้นอยากไปหาประสบการณ์ได้เห็นมหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง วัดร่องขุ่น เขื่อนแม่สรวย พิพัฒน์บ้านดำ นางเล ไร่แม่ฟ้าหลวง โรงเรียนบ้านดอยช้าง ในจังหวัดเชียงราย
หลังไปศึกษา กลับมาก่อนนะ
****คิดการณ์นี้กันตั้งแต่ไปล่องแก่งลำนำเข็กตอนเทอมที่แล้ว กะ อ.1 และน้อง
****ว่า เทอมหน้านี้มีเรียนกะอ.1 อีก
****เราจะไปไหนกันดี (อยากมีกิจกรรมแบบที่ไปที่เขื่อนแควน้อยอีก)
****พอเปิดเทอม ..ทุกคนสรุปว่า...ไป..ไปที่ไหนกันดีล่ะ
****และแล้วการประสานงานกันโดยการ ออนm ระหว่างวัดโบสถ์ (อ.1) เชียงราย(หนุ่ย) พิษณุโลก (อ้าย) ก็เกิดขึ้นในคืนหนึ่ง
****หลังจากนั้น..ผ่านมาไม่นาน เราก็สรุปว่าไปเชียงราย
****การประสาน งานวางแผน แบ่งหน้าที่ความรับผิดชอบก็เกิดขึ้น
****ฉันเปลี่ยนบทบาทเป็นเลขาของ ประธานมาลี ทำกำหนดการ เสร็จแล้ว forward ไปแจกจ่ายทุกคน
****ตอนนี้ รู้ว่ามีสมาชิกไปด้วยไม่ได้ 3-4 คน เพราะติดภารกิจ ฉันจึงได้รับมอบหมายให้ทำหน้าที่อีกอย่าง คือดำเนินกิจกรรม(จินตปัญญาศึกษา) ต่างๆร่วมกับทีมนำโดยพี่ต่อ
****เมื่อวาน ฉันได้ดูคลิปวิดีโอ การเดินทางขึ้นดอยที่น้องหนุ่ยส่งมาพร้อมกับบอกว่า นำจิ้ม ดอยช้าง ... โอ้ แม่เจ้าโวย ฉันต้องเผชิญอะไรอีกนี่..(หลังจากเอาชีวิตรอดจากการถอยหลังลงเขื่อน และล่องแก่งมาอย่างหวาดเสียว 2 ครา)
และตอนเย็น พี่ต่อ ฉัน นุ่น วางแผนเรื่องกิจกรรม......หลังจากเรียนเสร็จ
****ตื่นเต้น อยากให้ถึงวันที่เดินทางไวๆ เดินทางคราวนี้ คงได้มีความเรื่องราวความประทับใจ และทักษะชีวิตที่จะอยู่ในความทรงจำอีกนานแสนนาน เช่นเคย (ใช่ไหมจ๊ะ พี่ลี)
++++ กลับมาแล้ว จะมาเล่าให้ฟังนะ ++++
ความเห็นของแหม่มศิริลักษณ์ เสน่หา
++ ตื่นเต้นกับการที่จะต้องเดินทางไปเผชิญกับอากาศหนาวสุดขั้ว ในการศึกษาดูงานครั้งนี้ที่ดอยช้าง เชียงราย พื้นที่เหนือสุดของประเทศ อยากจะเก็บความประทับใจของบรรยากาศ ธรรมชาติสวยๆ แหล่งเรียนรู้ สถานที่ต่างๆของเชียงรายด้วยกล้องตัวโปรด
ความคิดเห็นของแอน (กรรณิการ์ อุดถา)
ก็ยังไม่รู้ว่าเหมือนกันว่าแอนจะได้ไปหรือเปล่า เพราะว่าหมอนัดแอนไปอุลตร้าซาวด์ตับที่โรงพยาบาล (เป็นตับอักเสบอะจ้า) ถ้าเป็นมากก็คงต้องนอนที่โรงพยาบาลตามคุณหมอสั่ง แต่ถ้าไม่เป็นไรมากก็คงได้ไปเที่ยวดอยช้างด้วยกัน ช่วยภาวนาให้ด้วยนะ
ความรู้สึกจริงๆ อยากไป เพราะครั้งที่ไปเขื่อนแควน้อยสนุกมากค่ะ และที่สำคัญอยากไปเพราะเพื่อนๆ ไปกันเยอะแยะ ใกล้จะจบแล้วอยากไปเที่ยวด้วยกัน เพื่อเก็บภาพความทรงจำต่างๆ ร่วมกัน ดีใจมากที่ได้มีโอกาสเป็นเทคโนฯ10 รุ่นนี้ ไปไหนๆ เราก็จะไปด้วยกันเนอะ
ดีใจมากที่ได้มีส่วนในการทำให้ทุกคนมีความสุขและความตื่นเต้น ที่จะได้ไปสัมผัสเมืองเชียงราย ทั้ง ๆ ที่ก็ไปมาหลายครั้งแล้วแต่ครั้งนี้ รู้สึกว่าน่าจะสนุกและมีความสุขที่สุดถึงแม้ว่าเราจะต่างวัยแต่ใจเราก็เหมือนกัน และดีใจที่น้อง ๆ อาสาช่วยกันทำงานอย่างจริงใจเป็นอย่างดีทุกคน รู้สึกว่าเรามีวาสนาต่อกัน ที่ได้คิดดี พูดดี ทำดี คบคนดี ( ก็อาจารย์ และพวกเราทุกคนนั่นแหละ) และก็ ไปในสถานที่ดี (ก็มหาลัยของเราไง) ขอขอบคุณอาจารย์รุจโรจน์ที่ทำให้ พวกเราทุกคนมีโอกาส ได้เรียนอย่างมีความสุขและนับเป็นประสบการณ์ที่ยากจะลืมเลือน
เป็นอีกหนึ่งกิจกรรมที่ผมว่าประสบการณ์แบบนี้ คงไม่มีสอนในห้องเรียน การได้ทำงานร่วมกัน การมีความทรงจำร่วมกัน กับเพื่อนๆ ในห้องเรียน จะเป็นประสบการณ์ที่เมื่อ อีก 10 ปีข้างหน้า เมื่อเราฟื้นความทรงจำเมื่อครั้งเราเป็นนิสิต เราคงจะได้มีความสุขร่วมกัน คงหน้าเสียดายถ้าเราจะไม่ได้มีโอกาสเป็นส่วนหนึ่งในประสบการณ์นี้ ผมว่าอากาศปีนี้ก็เป็นใจให้พวกเราได้ สัมผัสสายหมอกและอากาศหนาวบนดอยช้าง ผมว่าคงไม่ใช่แต่พวกเราที่ตื่นเต้น นิสิตปริญญาโทเทคโนฯ ครูประจำการ ที่เป็นครูอยู่บนโรงเรียนดอยช้าง ก็คงตื่นเต้นเช่นกันที่เค้าจะได้ ต้อนรับ เพื่อนครู เพื่อนนิสิตเทคโนฯ ที่จะขึ้นไปแลกเปลี่ยน พูดคุยกับนักเรียนชนเผ่าของเขาบนดอยสูง
ผมหวังว่าพวกเราคงได้นำเรื่องเล่าสิ่
งดีๆ ในมุมมองของตนเอง มาถ่ายทอดให้คนอื่นๆ ได้สัมผัสประสบการณ์วิธีการเรียนรู้นอกห้องเรียนของพวกเราคราวนี้
คิดดูสิ ไปเชียงรายตอนเดือนธันวาคม .. คิดแล้วก็หนาว .. แต่คิดแล้วก็ที่นี่แหละที่พวกเราชาวเทคโน 10 จะได้ร่วมกิจกรรมที่น่าสนุกสนานร่วมกันอีกครั้ง ส่วนตัวแล้วเคยไปเชียงรายกับครอบครัว ญาติพี่น้องมา 3 ครั้ง แต่ครั้งนี้พิเศษกว่าครั้งไหน เพราะได้ไปกับอาจารย์ และเพื่อน ๆ ที่มีมากมายหลายวัย และไปในนามของมหาวิทยาลัยนเรศวร .. จะเป็นยังไงบ้างนะ กิจกรรมของพวกเราที่ดอยช้าง น้อง ๆ จะสนุกสนานร่วมกับเรามั้ย พวกเราคงจะต้องช่วยกันอย่างเต็มกำลังนะ สู้ สู้ (ใกล้ถึงวันเดินทาง ตื่นเต้นนะเนี่ย)
ความรู้สึกตอนที่ก่อนจะเดินทางไปเชียงราย ณ ตอนนี้ก็ตื่นเต้น เพราะว่าไม่เคยไปเลย จังหวัดเชียงราย เหนือสุดของสยามประเทศ อากาศคงจะหนาวน่าดูเลย และที่สสำคัญเป็นอีกครั้งหนึ่งที่พวกเราจะได้ไปทำกิจกรรมร่วมกัน ขอให้พวกเราร่วมมือร่วมใจกันนะครับ และเก็บประสบการณ์ ความรู้สึกดี ดี ไว้ในใจของพวเรานะครับ
ตื่นเต้นที่จะได้ไปสัมผัสกับอากาศที่หนาวเย็น แต่ปีนี้คิดว่าอากาศคงไม่หนาวเย็นเหมือนทุกปีเน้อน่าจะทนไหว เอาเป็นว่าดีใจที่จะได้ไปเปิดหูเปิดตาซะบ้างเผื่อว่าจะได้แนวความคิดใหม่ๆมาใช้ในการปฏิบัติงานต่อไป (ดีเหมือนกันยังไม่เคยไปเชียงรายเลยนะ)
................สำหรับความรู้สึกก็คือปีนี้อยากไปเที่ยวเชียงรายอีกครั้ง แต่ยังหาโอกาสไม่ได้เลย...ก็เรียนหนัก งานยุ่งๆ ทำงานก็เหนื่อย ไม่มีเวลาสำหรับท่องเที่ยวเลย.....เมื่อรู้ว่าพวกเราเทคโน10 จะไปศึกษาดูงานกันก็ลุ้นว่าจะได้ไปไหนเนี้ยะ พอรู้ว่าจะได้ไปเชียงรายก็ดีใจสมใจอยาก.... ก็ไม่ใช่ครั้งแรกนะสำหรับการไปเชียงราย....หนาวแล้วชอบเที่ยวเหนือมากกว่า...... ถึงจะไปบ่อยแต่ก็ติดใจบรรยากาศ..... โดยเฉพาะในครั้งนี้คิดว่าจะ....Happy....เพราะไปแบบเพื่อนๆ ที่สำคัญโสดจร้า...แต่วันนี้ก็เหนื่อยมากเลยนะ ก่อนเดินทาง ไม่ค่อยได้พักผ่อน เดินทางไกลติดต่อกันหลายวัน...แต่ก็สู้ๆๆๆ....เพราะวันเวลาดีดี..มันหายากมากเลยนะสำหรับชีวิตการเรียน.....ขอขอบพระคุณท่านอ.รุจโรจน์ ที่ทำให้พวกเรามีกิจกรรมดีดีแบบนี้ค่ะ....ชอบมากจะได้ไปเก็บภาพสวยๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ความเห็นของน้องเล็กสุด(อ้น)
ตื่นเต้นและดีใจมากเลยครับที่จะได้ออกไปทัศนศึกษาที่เชีบงรายเพราะยังไม่เคยไปเลยครับและยัง ได้ไปสูตอากาศที่บริสุทธิ์ และเต็มไปด้วยหมอก และยังได้สัมผัสอากาศหนาวเพราะยังไม่เคยเจออากาศหนาวเลย อย่าว่าไปเลยนะครับก่อนออกเดินทางตอนนี้เวลา 00.11 นาทีกำลังวอมร่างกายให้เข้าทีกับบรรยากาศเพลงเพราะๆ และจิบวายไป รอเวลาออกเดินได้บรรยากาศมากเลยครับถึงแม้จะเป็นข้อความสั้นๆๆๆแต่ก็มาจากใจครับ
ความคิดก่อนไปศึกษาดูงานที่เชียงราย คิดว่าต้องสนุกแน่ๆคะ ทุกครั้งที่มีกิจกรรมแบบนี้ พวกเราชาวเทคโน 10 ไม่เคยทำให้ผิดหวังเลย ครั้งนี้ก็เช่นกัน แบกความประทับใจกลับมามากมาย จะมีสักกี่ครั้งคะ ที่ไปลำบากแต่กลับหัวเราะได้สุดเสียง ทุกคนที่ได้ไปคงคิดเช่นเดียวกัน การเดินทางมาครั้งนี้นอกจากความสุขใจแล้ว ยังได้ประสบการณ์ที่ดีมากมาย ทริปนี้ เรียกว่า ครบทุกรส ได้เห็นรอยยิ้ม น้ำตา เสียงหัวเราะ และคนขี้เมา(อิอิ) ขอบพระคุณ อ.หนึ่ง ที่ให้ความรู้และความทรงจำดีๆ (เป็นช่วงๆ..เพราะบางช่วงไม่รู้ อ. ไปไหน55+) และอยากบอกว่า...รักเทคโน 10 ที่สุดเลยยยยย ^^ ขอให้มีโอกาสดีๆแบบนี้อีกนะคะ
http://gotoknow.org/blog/tidapan/322497 << ชมรูปภาพบางส่วนของการไปศึกษาดูงานได้ที่นี่คะ
ความคิดเห็นจากประสบการณ์ที่ได้ไปศึกษาดูงานที่จังหวัดเชียงราย เป็นประสบกานที่ผู้ชิ่งตัวเล็กคนหนึ่งไม่เคยต้องไปทรมานและอดทนมาก่อน (อาจารย์อย่าลืมให้โล่ด้วยนะครับ 555+) แต่ในประสบการณ์ที่ผ่านเข้ามาในชีวิตที่ไม่เคยมีมาก่อนครั้งนี้ มีหลากหลายอารมณ์และความรู้สึกที่เกิดขึ้นทั้งไป-กลับ กับชาวคณะเทคโน 10 ทำให้เรารักกันมากขึ้น คุ้มค่าที่สุดไม่ว่าจะเป็นทั้งสถานที่ที่ไป อาทิ เช่น ดอยช้าง ไร่กาแฟ แม่สาย มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง วัดร่องขุ่น เขื่อนแม่สรวย พิพัฒน์บ้านดำ นางเล เป็นต้น ทางที่เดินทางไปแม้นจะลำบากแต่ก้อแฮปปี้... ขอบคุณอาจารย์หนึ่งมากๆที่ได้พาพวกเราไปผจญภัย จนบางครั้งต้องหาอะไรมากัดฟันอดทน และขอบคุณแทนชาวดอยช้างที่อาจารย์ได้นำความเจริญเข้าไปถึง.......(เค้าบอกว่าที่ไหนมีกระเทยเข้าไปถึงที่นั่นเจริญแล้ว 555+) นอกจากนั้นยังได้ภาพสวยๆๆ มาเต็มเลยครับ ขอบคุณครับ ~\(^o^)/~
1.ก่อนไปดูงาน
1 อาทิตย์ก่อนไปดูงาน พี่อ้างส่งคลิป เส้นทางกันดารที่สุดบรรยายมาให้และบอกว่านี่แหละที่เราจะไปกัน ดอยช้างงงงงงง..
(ลาได้มั้ยพี่ ไม่ได้โว้ยยยยยยยยย มีหมูกะทะให้กินด้วยนะไปเถอะคำพูดของพี่อ้าย) แล้วก็ทำใจเอาเถอะไปก็ไป เก็บของไปดอยช้างงงงงกัน
2.ทุกวันที่เราชาวเทคโน 10 ได้ใช้ร่วมกันตลอดทริปนี้ มันเป็นความสุขความทรงจำ ที่มีค่ามากมาย ไม่ว่าจะบนรถ บัสของคณะ ที่เล่นเกมส์จนได้พวงกุญแจตั้ง 2 อัน (เจ๊เก็บเรียบ) เปลี่ยนรถเป็นสองแถวแดงตัวแร๊งๆ กรี๊ดกระจาย ตลอดเส้นทาง ดอยช้าง
ไร่กาแฟ แม่สาย มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง วัดร่องขุ่น เขื่อนแม่สรวย พิพัฒน์บ้านดำ ทุกทีมีรอยยิ้มมากมายและความสุขที่นั่งดูรูปแล้วยิ้มได้ ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้เรามาอยู่รวมกันขอบคุณอาจารย์หนึ่ง ที่ลากพวกเรามาได้เจอกับสิ่งเหล่านี้ และสอนผ่านการทำกิจกรรมร่วมกัน ตอนนี้เลยนึกในใจ(ถ้าไม่ไปคงเสียดายมากกกกกก.......)
ปิดท้ายด้วย*รถเข็นฟรี จากม.แม่ฟ้าหลวง
กลับมาแล้วพร้อมๆกับความรู้สึกที่หลากหลายทั้งความประทับใจ ความรัก ความอบอุ่น ความซึ้งใจ ความตื่นเต้น หวาดเสียว ความสุขสงบ สดชื่น ความสนุกสนานเฮฮา มีทั้งเสียงหัวเราะ ร้องไห้ กรี๊ด.. ทุกอย่างอยู่ใน trip นี้
ขณะเดินทางกลับ พวกเรา AAR กันอีกครั้งอย่างสบายๆบนรถ vip ของมหาวิทยาลัย โดยมีน้องเอ็ม ทำหน้าที่นี้อย่างสนุกสนานและเป็นกันเอง (แม้จะทำได้ครึ่งทาง เพราะเกิดอาการ...เมา...รถ..) ทำให้น้องเติ้ลต้องทำหน้าที่ต่อจากเอ็ม
**ไม่ว่าใครจะเป็นคนถือไมค์ บอกความรู้สึกหรือเล่าเรื่องใดๆ จะมีเสียงแซวเล็ดลอดออกมาให้ทุกคนได้เฮฮากันเสมอ โดยเฉพาะในคนที่ รู้ความนัย กัน
สิ่งที่ได้รับเกินความคาดหวังมีมาก
**หวังว่าการเดินทางคงจะไม่ลำบาก มากไปกว่าที่เห็นในคลิป แต่ว่า...โห...เป็นการเดินทางที่ยากลำบากที่สุดในชีวิตเลย
**เราได้รับการต้อนรับเป็นอย่างดี อย่างอบอุ่นและเป็นกันเองจากเพื่อน ป.โท (เทคโนปีสุดท้าย ซัมเมอร์ มน.)น้องหนุ่ย น้องหนิง น้องติ๋ง และจากคุณครูจากโรงเรียนดอยช้าง ชาวเขาที่อยู่บนดอยสูงต้อนรับดูแลชาวเราผู้อยู่ที่ราบ อย่างไม่ขาดตกบกพร่อง เหมือนเราเป็นครอบครัวเดียวกัน จะกินจะนอน จะเที่ยวชมสถานที่ต่างๆ ฉันรับรู้ได้ถึงความรู้สึกดีๆ ไมตรีที่ได้รับตั้งแต่ยังไม่ได้เห็นหน้ากัน จนกระทั่งถึงเวลาที่จะเดินทางกลับ และจนนาทีนี้ฉันอยากจะบอกว่า ขอบคุณเหลือเกิน สิ่งนี้มันมีค่าที่สุด น้ำใจ มันหาซื้อไม่ได้จริงๆ ฉันประทับใจที่สุด สัญญาว่าเมื่อมาเจอกันที่พิษณุโลกจะพาไปให้สุดๆ เหมือนที่เชียงราย แต่ที่นี่ พวกน้องๆทั้งสามคงสามารถเต้นบนเก้าอี้ได้แล้วแหละ
**การแสดงของนักเรียนชาวเขาแบบนี้เราก็ไม่เคยได้ดู ฉันอยากลุกเข้าไปเต้นกับน้องๆด้วยในช่วงที่มีไม้ไผ่มาประกอบการแสดงตอนกวางติดบ่วง เป็นการแสดงที่บ่งบอกวิถีชีวิตได้ชัดเจน เพลินตาไปกับการสังเกตชุดชาวเขาที่น้องๆใส่ สวยงามมาก นึกอยากจะเช่าน้องๆมาใส่ถ่ายรูปบ้าง
**พบสถานที่ที่สงบ ร่มรื่น สวยงามท่ามกลางธรรมชาติที่มนุษย์สร้างขึ้นอย่างกลมกลืน เช่น ป่าไผ่ บริเวณบ่อน้ำศักดิ์สิทธิ์ ทางเดินก้อนหินที่ต้องถอดรองเท้าเดิน ไม่คิดว่าที่นี่จะมีสิ่งดีๆซ่อนอยู่ มีแบบนี้ด้วยหรือ
**การทำงานแบบมีส่วนร่วมของพวกเราเทคโน 10 เป็นไปได้ดีมากทุกคนทำตามบทบาทหน้าที่ที่ได้รับมอบหมาย ช่วยเหลือซึ่งกันและกันได้ดี ดีกว่าทุกๆครั้งที่เรามีกิจกรรมแบบนี้ เป็นเพราะพวกเราคงมีประสบการณ์และทักษะในการใช้ชีวิตร่วมกับผู้อื่นมากขึ้น ครั้งนี้ฉันได้เห็นสิ่งที่ไม่เคยเห็นจากหลายๆคน เช่น เห็นน้องนึกและ อ.หนึ่งเต้น เห็นพี่มาลีกลายเป็นศิราณี เป็นต้น
**ฉันได้นอนเต๊นท์ตามที่หวังไว้ตั้งแต่วางแผนเดินทาง แม้จะกางนอนในบ้านก็เหอะ ขอบคุณน้องแหม่มที่มานอนเป็นเพื่อน
**มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง สวยงามตามคำรำลือ ลุ้นให้น้องแอนสมหวังให้มาได้สอนที่นี่ตามที่วาดฝันไว้
สิ่งที่ไม่เป็นไปตามที่คาดหวัง
****1.เรื่องเวลา เราออกเดินทางไม่เป็นไปตามที่กำหนด ดูเวลาตอนรถออกจากม. ตีสามครึ่งพอดี กิจกรรมและสถานที่ที่เรากำหนดจึงต้องปรับเปลี่ยนไปตามสถานการณ์ ซึ่งพวกเราก็ทำได้ดีมากไม่มีปัญหาอะไร
***2.เราไม่ได้ทำกิจกรรมที่เตรียมไปอีก 1 กิจกรรม “พลังแห่งความแตกต่าง” ซึ่งเป็นกิจกรรมหนึ่งของ จินตปัญญาศึกษา เรียนรู้ด้วยใจอย่างใคร่ครวญ เพราะเรานอนดึกกันด้วย ห้องน้ำเราต้องรอคิวกัน และเรานัดรถมารับ 7 โมงครึ่งเพื่อเตรียมขนของสัมภาระต่างๆขึ้นรถ และเมื่อไปทานอาหารเช้าเสร็จเวลาเราจึงไม่เหลือพอที่จะทำกิจกรรม เพราะต้องทำเวลาไปยังเขื่อนและอีกหลายๆที่ในวันที่สองนี้ อีกทั้งฉันเองก็ตื่นสายด้วยเพราะนอนตีสี่ แต่กิจกรรมเมื่อคืนก็ทำให้พวกเราเข้าใจซึ่งกันและกัน รู้ใจ รักกันมากขึ้น
***3. เราไม่ได้เจอเจ้าของสถานที่ที่บ้านดำนางแล เพราะเราไปถึงผิดเวลานัดไปมาก เขาจึงไม่คอยเรา และเมื่อโทรประสานงานก่อนเขาไป ทำไม่ได้เพราะเบอร์ที่ให้มา ติดต่อพูดคุยยากมาก เราหลายๆคนจึงเสียดายที่ไม่ได้เจอตัวจริง แต่จนท.ก็นำชมและให้ความรู้เป็นอย่างดี
***4. น้องอ้น น้องเอก เราจับมือกันว่า คืนนี้ แจ้ง เพิ่งรู้ว่า ตีสองของเจ้าสองคนนี้ คือ แจ้ง เลยเหลือพวกใจถึงพึ่งได้อยู่เป็นเพื่อนถึงตีสี่ อีกสองคน คือ แอนนี่และแหม่มใหญ่
***อากาศไม่หนาวเย็นอย่างที่เราคาดกันไว้ ฉันสามารถอาบนำเย็นได้อย่างสบายเช่นเดียวกับ แอนนี่ อาบน้ำเย็นได้ตอนตีสอง แล้วมานั่งกินหมูกะทะต่อ
***เพื่อนๆ ของเราไม่ได้ไปมีประสบการณ์ชีวิตแบบมันส์ๆ หลายคน ทั้งกุ้ง โอห์มที่ติดงาน ลุงโก๋ที่ป๋วยเป็นหวัด น้องเก๋ที่ต้องเตรียมตัวแต่งงาน น้องเจที่มีเหตุผลส่วนตัวบอกใครไม่ได้ พี่ต่อที่ขับรถมาได้ 30กิโลจากนครสวรรค์มีอาการตาพร่าเลือน แสบตานำตาไหล มาไม่ได้ น้องโก๋ติดงานแข่งขันลีลาศ แต่ก็มาสมทบได้ตอนเช้าวันที่สองก่อนเข้าม.แม่ฟ้าหลวง ได้เจอกันตอนแวะรับที่วัดร่องขุ่นฉันดีใจกอดน้องโก๋ นี่ถ้าได้ไประหกระเหินนั่งรถขึ้นดอยขึ้นไร่กาแฟกับพวกเราด้วยนะ ฮืมมมม อ.แอนที่อยากไปด้วยกันกับพวกเรามากๆ อุตสาห์ซื้อกางเกงและเสื้อผ้ากันหนาวอย่างดีแต่ติดสอนที่กรุงเทพ และสุดท้ายพี่ๆ ป.เอกเทคโนที่วางแผนจะไปสมทบกับเรา ยังเก็บข้อมูลงานวิจัยไม่สำเร็จ เราเลยได้เจอกัที่วัดร่องขุ่นเท่านั้นเอง เสียดายมากๆค่ะ
การนำไปประยุกต์ใช้/สิ่งที่ได้รับ
**การทำงานที่มีการวางแผนประสานงานกันล่วงหน้าเป็นอย่างดีและมีส่วนร่วมจะทำให้งานสำเร็จดังวัตถุประสงค์ที่ต้องการ
**การนำเอาวิธีสอนของอาจารย์หนึ่ง ที่ใช้วิธีสอนแบบไม่สอน ทำให้พวกเราได้คิด วางแผน ลงมือกระทำ แก้ปัญหาด้วยตัวเอง จะทำให้นักเรียนมีทักษะและประสบการณ์ดีกว่าการอยู่แต่ในห้องเรียน กลับไปนี้คงต้องพานักเรียนออกน้องห้องเรียนบ้าง นักเรียนจะได้เรียนรู้อย่างมีความรู้อย่างพวกเรา
**ได้แนวทางของบประมาณสนับสนุน ขอสื่อการสอนหนังสืออิเล็กทรอนิกส์เป็น 100 เล่มจาก กทช.
**สุดท้ายขอบคุณอ.หนึ่งที่น่ารักของพวกเราที่ให้ประสบการณ์หลากหลายในการเดินทางไปเชียงราย (ต้องเชียงรายเท่านั้น อิอิ) ขอบคุณพี่มาลี นายเยี่ยมมาก ขอบอก งานนี้ถ้าไม่มีพี่มาลีและ อ.หนึ่ง เราคงไม่ได้รับความอนุเคราะหื สะดวกและประหยัดกันมากขนาดนี้ ขอบคุณทุกคนที่ไม่นิ่งดูดายต่อหน้าที่ ต่อความรับผิดชอบ ขอบคุณน้องๆพี่ๆเทคโนฯที่เชียงราย ขอบคุณลุงโก๋ เจ้าของบล็อกที่ให้พวกเรามีเนื้อที่เล่าเรื่องต่างๆณ ที่นี้ .. สัญญาว่าก่อนจบ เรา..จะมี อย่างนี้อีก..สัญญา..
ที่นีมีรูปกล้องอ้ายบางส่วนอยู่ค่ะ http://jitarin.multiply.com/photos
เอ้า! บัดนี้ ได้เวลา AAR ของตนเองเสียที
****คงไม่ช้าไปนะเพราะความประทับใจยังอยู่ในใจเราเสมอ****
การไปครั้งนี้ ขอบอก มีความสุข สนุกมาก ได้หลากหลายอารมณ์ จากการได้ร่วมเดินทางด้วยกัน แม้จะลำบากในบางช่วงแต่ก็ทำให้รู้ว่าการร่วมมือร่วมใจจากน้อง ๆ ทุกคน ทำให้เรามีความสุข ได้เรียนรู้ชีวิตของหลาย ๆ คน ที่อยากจะเล่าอยากจะบอก
ช่วงของความประทับใจ มีมากมาย แต่ที่ประทับใจมาก ก็คือ การช่วยเหลือ ความสามัคคี ความมีน้ำใจของทุกคนโดยเฉพาะ น้อง ๆที่อยู่เชียงราย (น้องหนิง น้องติ๋ง น้องหนุ่ย น้องหนุ่ย ) ให้การต้อนรับและดูแลดีมาก แม้บางช่วงพวกเราอาจจะถูกทิ้งไปบ้าง น้อง ๆก็ยึดที่(อาจารย์) เต็มหน้ารถ พูดคุย หัวเราะ แย่งขนมกันกินอย่างสนุกสนาน หลากหลายความรู้สึกที่พูดออกมาก่อนจากกันบนรถ ได้ทั้งความสุข สนุกสนาน ได้สาระ ความรู้มากมาย ขอบคุณอาจารย์หนึ่งมากที่ให้เราได้เรียนอย่างมีความสุข และนี่ คือครั้งหนึ่งในชีวิตที่ยากจะลืมเลือน
ก่อนไป
รู้สึกตื่นเต้นที่จะได้ไปสัมผัสความหนาวเย็น และได้หนีเที่ยวอีกแล้ว
ไปมาแล้วดอยช้าง หลายคนคงจำประโยคนี้ได้ เพราะติดอยู่ที่เสื้อที่ร้านค้าที่เราแวะทานข้าวกัน
เราไปไร่กาแฟ แม่สาย มหาวิทยาลัยแม่ฟ้าหลวง วัดร่องขุ่น เขื่อนแม่สรวย พิพัฒน์บ้านดำ แม้ว่าระยะเวลาจะไม่นานแต่มีเรื่องราวความทรงจำที่มากมาย ขอบคุณทุกสิ่งทุกอย่างที่ทำให้เราได้เจอกัน ได้ทำกิจกรรมร่วมกัน ได้สนุกสนาน หัวเราะ ไปด้วยกัน
ขอบคุณทุกคนที่มีรอยยิ้มเปื้อนใบหน้า และที่สำคัญขอบคุณอาจารย์และทุกคนที่ช่วยกันให้การไปครั้งนี้ราบรื่น ขอบคุณจริงๆ