เช้านี้...ตื่นนอนอยู่ที่ อำเภอสามพราน จังหวัดนครปฐม...

เสียงคล้ายนกกระปูดหรือเปล่าไม่แน่ใจ ส่งเสียงร้องแต่เช้า ข้าพเจ้ามีความตั้งใจว่าจะไป "วัตรทรงธรรมกัลยาณี" อยู่ ต.ประโทน อ.เมือง จ.นครปฐม แต่เนื่องด้วยความรู้สึกที่ต้องรับผิดชอบต่อการงานใน "เวทีแลกเปลี่ยนเรียนรู้ R2R - Facilitator" นี้ ก็เลยคิดว่าน่าจะตัดใจที่จะไปไม่ เพราะสอบถามแล้วข้าพเจ้าต้องนั่งรถไปกลับประมาณเก้าสิบกว่านาที น่าจะเป็นความจวนเจียน...

เมื่อมาดูกำหนดการเช้านี้...หน้าที่ที่ต้องรับผิดชอบสำหรับตนเอง คือ การทำ BAR (Before Action Review) ข้าพเจ้าก็มานั่งพิจารณาในตนเองว่าจะนำพาเช่นไรดี...

ก็น่าจะเป็นไปในแนวสไตล์ของตนเอง...

การเริ่มต้นด้วยลมหายใจ อันเบิกบาน... "หายใจสบาย"

หายใจเข้าสบาย...หายใจออกสบาย

จากนั้น...ให้ทุกท่านน้อมนำกลับมาที่ตนเองว่า ที่มาร่วมกันในวันนี้ เรามาเพื่ออะไร มีเป้าหมายอะไรในการมา... เราเพื่ออยากให้เกิดแนวร่วมอะไรเกิดขึ้น ต่อการทำ R2R

มองเรื่องการมาร่วมเวที ลปรร. ครั้งนี้อย่างไร...บ้าง

หรือว่า...มาแบบ...มา เท่านั้น

แต่ว่า...จริงๆ แล้วทุกคนที่มานี่ ต่างมีเจตนาของการมา เพียงแต่ว่า ใครได้น้อมลงพิจารณา "ใจ" แห่งเจตนาของตนเองหรือเปล่าเท่านั้นเอง

สำหรับข้าพเจ้าเอง...

"ใจ" ที่นำพาของข้าพเจ้า...มีเป้าหมายแห่งการมา คือ... มาร่วมเป็นส่วนหนึ่งในการทำกิจที่เป็นประโยชน์ต่อสังคมและประเทศชาติ สำหรับข้าพเจ้าเองไม่ใช่ตัวจักรสำคัญ หากแต่เป็นอะไหล่ชิ้นเล็กๆ ชิ้นหนึ่งที่น่าจะพอมีประโยชน์ต่อการงานนี้อยู่บ้าง ดังนั้นข้าพเจ้าจึงตั้งใจมาเพื่อทำหน้าที่ของความเป็น "อะไหล่ชิ้นเล็กๆ นั้นอย่างเต็มที่"...

มาแล้วมาทำอะไรได้บ้าง...

หากดูภาระกิจที่ทางผู้จัดกำหนด...ก็มีอยู่หลายภาระกิจเหมือนกัน ก็ต้องตั้งใจทำหน้าที่ตามภาระกิจที่ได้รับมอบหมายนั้นอย่างเต็มที่...ใช้ "ใจ" ที่มีอยู่หนุนนำศักยภาพของตนเองออกมา เพื่อให้การมาครั้งนี้ไม่ใช่การมาอย่างสูญเปล่า

น่านะ...ข้าพเจ้า "เชื่อและศรัทธา" เสมอว่า...

การมา...การเจอ และการได้ลงมือทำ ในห้วงเวลาแห่งปัจจุบันนี้...ทุกอย่างที่เกิดขึ้นนั้นเป็นเรื่องราวที่ดีเสมอ...

และเป็นปรากฏการณ์ที่นำคุณค่ามาให้"ชีวิต...ที่เปี่ยมไปด้วยการเรียนรู้"...

วันนี้...น่าจะเป็นอีกวันหนึ่ง...ที่เป็นวันที่ข้าพเจ้าจะต้องให้โอกาสต่อตนเอง อีกครั้งต่อหน้าที่ของการที่มีลมหายใจนี้อยู่

 

 ๑๒ ธันวาคม พ.ศ.๒๕๕๒